و درين معنى اخير واحد و جمع در وى يكسان است . يق : قوم ود و رجل ود و كذلك : رجل ود و قوم ود و رجل ود و قوم ود . ج : اود ( avedd ) و ( avadd ) . ود ( vadd ) و ( vedd ) و ( vodd ) م . ع . وددته و ودوته اوده ودا و ودا و ودا و ودادا و ودادا و ودادا و ودادة و مودة و مودة و مودة و مودودة ( از باب سمع و فتح ) : دوست داشتم آن را . و وددت ان تفعل كذا : آرزو داشتم كه اين كار را بكنى . و وددت لوانك تفعل ذاك كذلك . وداج ( ved j ) ا . ع . رك گردن كه به فارسى دوجان گويند . وداجان ( ved j ne ) ا . ع . به صيغه تثنيه : دو رگ گردن . وداجين ( ved jayn ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دو رگ گردن يكى در طرف راست و ديگرى در طرف چپ . و داد ( vad d ) و ( ved d ) و ( vod d ) م . ع . ودودا و ودادا و ودادا و ودادا . ر . ود ( vadd ) و ( vedd ) و ( vodd ) . و داد ( ved d ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دوستى و محبت . ودادة ( vad dat ) م . ع . ودودا و ودادة . ر . ود ( vadd ) و ( vedd ) و ( vodd ) . وداس ( ved s ) ا . ع . گياهى كه روى زمين را بپوشاند و هنوز شاخ برنياورده باشد . وداع ( vad ' ) ا . ع . پدرود . وداع ( ved ' ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پدرود و نيايشى كه در هنگام مسافرت و مفارقت از يكديگر بر زبان مىآورند . و وداع كردن : پدرود كردن و خداحافظى نمودن . و وداع گفتن : پدرود گفتن . و الوداع : يعنى خدانگهدار . وداعة ( vad 'at ) ا . ع . تن‌آسايى و فراخى زندگانى . و نام شخصى . وداعة ( vad 'at ) م . ع . ودع وداعة ( از باب كرم ) : تن‌آسان و فراخ زندگانى گرديد و راحت و آرام گرفت . و نيز به سفر رفت . وداع‌نامه ( ved ' - n me ) ا . پ . بدرود نامه . وداعى ( ved 'i ) ص . پ . منسوب بوداع . وداغ ( vad q ) ا . پ . آتش . وداف ( vod f ) ا . ع . نره . وداق ( vad q ) م . ع . ودق ودقا و وداقا و ودقانا . ر . ودق و ودقان . وداق ( ved q ) ا . ع . آزمندى گشن . يق : بها وداق . ودان ( ved n ) م . ع . ودن ودنا و ودانا . ر . ودن . ودائع ( vad 'e ' ) ع . ج . وديع . و ج . وديعة . ودايع ( vad ye ' ) ا . پ . مأخوذ از تازى - امانتها و هر چيز كه در نزد بىكسطور امانت گذارند . و ودايع پروردگار : رعايا . ودب ( vadb ) ا . ع . بدحالى و بدى حالت . ودج ( vadj ) م . ع . ودج الدابة ودجا ( از باب ضرب ) : فصد كرد رك گردن آن ستور را . و ودج بين القوم : صلح كرد ميان آن قوم و راست و نيكو نمود ميان آنها را . ودج ( vadaj ) ا . ع . سبب و وسيله . ودج ( vadaj ) و ( vadej ) ا . ع . نام رگى در گردن كه در ذبح قطع مىگردد و آن را وداج نيز گويند . ج : اوداج . ودحة ( vadahat ) ا . ع . چيز اندك . يق : ما اغنى عنى ودحة اى وتحة : بىنياز نكرد مرا چيز اندك . ودخين ( vadxin ) ا پ . نام جانورى آبى و دندان‌دار و داراى گردن باريك و دراز و نابينا و بىچشم و پيوسته در آبهاى شور و تيره و ناصاف زندگانى مىكند . ودداء ( vadad ' ) ع . ج . وديد . يق : رجال ودداء يعنى مردهاى دوست . و در ( vadr ) م . ع . و در ودرا ( از باب ضرب ) : سست گرديد بدرجه‌اى كه نزديك بود بىحس افتد . و درستان ( vadarcet n ) و ودرشتان ( vadarcet n ) ا . پ . و رستان و امت پيغمبر و پيروان آن و حوارى آن . ودس ( vads ) ا . ع . نخستين گياهى كه رويد . يق : ما احسن ودسها . ودس ( vads ) م . ع ودس الشئ على فلان ودسا ( از باب ضرب ) : پنهان گشت آن چيز بر فلان . و اين و دست الشئ و به : در كجا پنهان كردى آن چيز را . و ما ادرى اين ودس : نمىدانم بكجا رفت . و و دست الارض : روييد گياه نخستين زمين و پوشيد روى آن را . و ودس اليه بكلام : تمام نكرد آن سخن را . ودش ( vadc ) م . ع . تباهى و فساد . ودص ( vads ) م . ع . ودص اليه بكلام ودصا ( از باب ضرب ) : آغاز كرد با وى سخن را و انجام نرسانيد . ودع ( vad ' ) ع . قبر و گور و