وجيم : روز سخت گرم . وجيمة ( vajimat ) ا . ع . علف و گندم آفت رسيده . وجين ( vajin ) ا . ع . كرانه وادى و كرانه زمين درشت هموار اندك بلند . وجين ( vajin ) ا . پ . پاك كردن كشت از علف هرزه و خودرو . وجيه ( vajih ) ص . ع . صاحب جاه و قدر و منزلت . ج : وجاه و وجهاء . و مهر وجيه : كره اسبى كه نخست هر دو دست وى بيك بار از زهدان مادر بيرون آيد و هر بچه كه به اين طور زائيده شود آن را وجيه گويند . وجيه ( vajih ) ا . ع . مهتر قوم و شريف قوم . ج : وجهاء . و چادر و گليم دورو . و نام مهره‌اى داراى دو روى مانند آينه كه چون كسى خواهد بنزد سلطان رود در آن نظر كرده و خود را ديدار مىكند و آن را به روى خود مىمالد . و نيز وجيه : نام دو اسب . وجيه ( vajih ) ص پ . مأخوذ از تازى - با وجاهت و زيبا و جميل و خوشگل و داراى حسن و جمال . وجيهة ( vajihat ) ص . ع . مونث وجيه يعنى زن صاحب قدر و منزلت و جاه و رتبه . ج : وجاه . وجيهة ( vajihat ) ا . ع . مهره دو روى كه وجيه نيز گويند . و بنو وجيهة : نام بطنى از تازيان . وجيهه ( vajihe ) ص . پ . مأخوذ از تازى - وجيه و خوشگل . وجيئة ( vaji'at ) ا . ع . گاو ماده . و يك نوع طعامى كه از خرما و ملخ كوفته با روغن و يا روغن زيتون و يا از پست و خرما ترتيب دهند . وچر ( vacar ) ا . پ . فتوا و دستور حاكم شرع . وچرگر ( vacar - gar ) ا . پ . مفتى و فتوا دهنده . و رسول و پيغمبر . وح ( vahh ) ع . مبنيا على السكون : كلمه‌ايست كه بدان گاو را مىرانند . وح ( vahh ) ا . ع . ميخ و وتد . و نام مردى فقير . يق : افقر من وح . وحاء ( vah ' ) ا . ع . شتاب و عجله و سرعت . وحاب ( voh b ) ا . ع . يك نوع بيمارى مر شتران را . وحاة ( vah t ) ا . ع . آواز مردم و جز آن كه دراز و خفى باشد . و منه : سمعت وحاة الرعد اى صوته الممدود الخفى . وحاد ( voh da ) ا . ع . يق : دخلوا وحاد وحاد : يعنى يك يك در آمدند . وحادة ( vah dat ) م . ع . وحد وحادة و وحودة و وحد وحدا و وحودا و وحدة . ر . وحد . وحاشى ( vah c ) ع . ج . وحشان . وحاف ( veh f ) ع . ج . وحفة . وحافة ( vah fat ) م . ع . وحف النبات و الشعر يوحف و وحف يوحف وحافة و وحوفة ( از باب كرم و سمع ) : افزون گشت آن گياه و موى و پيچيده شد بيخهاى آن . وحافى ( vah f ) ع . ج . وحفاء . و حال ( vah l ) ا . پ . مأخوذ از تازى - لجن و گل سياه و گل تنك . وحام ( veh m ) ع . ج . وحمى . وحام ( veh m ) و ( vah m ) ا . ع . آرزومندى زن آبستن به خوردن چيزى . وحام ( veh m ) و ( vah m ) م . ع . آرزومند شدن زن آبستن به خوردن چيزى . و نافرمانى كردن و سركشى نمودن ستور آبستن ، و الفعل من سمع . وحامى ( vah m ) ع . ج . وحمى . و حج ( vahaj ) ا . ع . ملجا و جاى پناه . و حج ( vahaj ) م . ع . و حج اليه وحجا ( از باب سمع ) : پناه گرفت بسوى آن . وحجة ( vahajat ) م . ع . جاى نشيب . ج : اوحاج . وحد ( vahd ) ا . ع . رايته وحده : يعنى ديدم او را فقط و تنها او را ديدم و گفته‌اند درين جا كلمه وحد مصدرست و جمع و تثنيه ندارد و نصب آن بنا بر حال است و يا بنا بر ظرف با سقاط على و بعضى ديگر آن را اسم متمكن گفته‌اند . يق : جلس وحده و على وحده و على وحدها و على وحديهما و على وحدهم . و در مدح گويند : فلان نسيج وحده : يعنى فلان در علم و جز آن نظيرى ندارد . و در ذم گويند : فلان عيير وحده : يعنى فلان عجب دارد و از راى خود در شگفت است و تنها مىخورد . و نيز گويند : فلان جحيش وحده : يعنى فلان مستبد براى است و با مردم نمىآميزد و از آنها كنكاش نمىكند . و نيز گويند : فلان رجيل وحده . و نيز وحد : چارپاى وحشى تنها و جدا شده . و مرد ناشناخته گوهر كه نژاد و نسب وى معلوم نباشد . وحد ( vahd ) م . ع . وحد و وحد وحدا وحدة و وحودا و وحدة ( از باب سمع و ضرب ) و وحد وحادة و وحودة ( از باب كرم ) :