وجاذ ( vej z ) ع . ج . وجذ . وجار ( vaj r ) و ( vej r ) ا . ع . گله كفتار و سوراخ كفتار و جز آن . ج : اوجرة و وجر . و آب كند سيل از وادى . وجارش ( vej rec ) ا . پ . بلغت زند و پازند : گدازش و كاهش و ضعف و لاغرى . وجازة ( vaj zat ) م . ع . وجز وجزا و وجازة و وجوزا . ر . وجز . و جاع ( vej ' ) ع . ج . وجع . وجاعى ( vaj ' ) ع . ج . وجع . و ج . وجعة . وجال ( vej l ) ع . ج . وجل . وجالة ( vaj lat ) م . ع . وجل وجالة ( از باب كرم ) : پير گرديد . وجاه ( vaj h ) و ( vej h ) و ( voj h ) ا . ع . روباروى . يق : لقيته وجاها : روباروى ملاقات كردم او را . و قعدت وجاهك : نشستم روباروى تو . و كذلك : وجاها و وجاها فى كليهما . وجاه ( vej h ) ا . ع . اندازه و مقدار . يق : هذا وجاه الف : اين مقدار هزارست . وجاه ( vej h ) م . ع . واجه مواجهة و وجاها . ر . مواجهة . وجاه ( vej h ) ص . ع . ج . وجيه . و ج . وجيهة . وجاها ( vej han ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - روباروى و مواجهة . وجاهة ( vaj hat ) م . ع . وجه الرجل وجاهة ( از باب كرم ) : صاحب قدر و رتبه و جاه گرديد آن مرد . وجاهت ( vaj hat ) و ( vej hat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خوبرويى و زيبايى و خوشگلى . و روشناى و عزت و حسن و جمال . وجب ( vajb ) ا . ع . ماده شترى كه در پستانش فله بسته باشد . و مشك بزرك از پوست تكهء كوهى . ج : وجاب . و گول و احمق و بددل و ترسو . و خطر يعنى آنچه در اسب دوانيدن و تير انداختن بدان گرو بندند . وجب ( vajb ) م . ع . وجب وجبا و وجوبا . ر . وجوب . وجب ( vajab ) ا . پ . بدست و شبر و كدست و وژه و فاصله ما بين انگشت نر و انگشت كوچك چون انگشتان را از هم بگشايند . و وجب كردن : اندازه گرفتن با وجب و وژيدن . وجبات ( vajb t ) ع . ج . وجبة . وجبان ( vejb n ) م . ع . وجب وجبا و وجبانا و وجوبا . ر . وجوب . وجبة ( vajbat ) ا . ع . يك بار افتادن . و افتادن با صداى شديد و بانك چيزى كه مىافتد . و يك دفعه خوردن در شبانه روز و خوردن هر روز بوقت معين . ج : وجبات . و اكل او جلب وجبة : در شبانه روز يك بار خورد و يا يك بار دوشيد . وجبة ( vajbat ) م . ع . وجب وجبا و وجبة و وجوبا . ر . وجوب . وجج ( vojoj ) ا . ع . شتر مرغ تيز دو . وجح ( vajh ) م . ع . وجح وجحا ( از باب ضرب ) : پيدا و آشكار شد و ظاهر گرديد . وجح ( vajah ) ا . ع . جايى مانند غار . وجد ( vajd ) ا . ع . آشفتگى و شيفتگى . يق : به وجد فى الحب . وجد ( vajd ) م . ع . وجد عليه يجد و يجد و جدا و جدة و موجدة و وجدانا : خشم گرفت برو و غضب كرد . و وجد به و جدا : شيفته وى گرديد . و وجد من العدم ( مجهولا ) : هست گرديد . و نيز وجد : اندوهگين شدن ، يق : وجد به يجد . وجد ( vajd ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ذوق و شوق و آشفتگى و شيفتگى . و وجد كردن : بشوق آمدن و آشفته گشتن . وجد ( vajd ) و ( vejd ) و ( vojd ) ا . ع . غنا و توانگرى . و ايستاد نگاه آب . ج : وجاد . وجد ( vajd ) و ( vejd ) و ( vojd ) م . ع . وجد فلان فى المال و غيره و جدا و و جدا و و جدا و جدة ( از باب ضرب ) : بىنياز شد و مستغنى گشت فلان از مال و جز آن . وجد ( vajd ) و ( vojd ) م . ع . وجد مطلوبه به يجده و وجد يجده و وجد يجده و جدا و و جدا و جدة و وجودا و وجدانا و اجدانا ( از باب ضرب و حسب ) : يافت آن مطلوب خود را . و وجد فلان و جدا و و جدا و جدة ( از باب ضرب ) : توانگر شد فلان و توانگرى گزيد . وجدان ( vajd n ) ا . ع . اشتياق . وجدان ( vejd n ) م . ع . وجد و جدا وجدانا ر . وجد ( vajd ) . و وجد و جدا و و جدا و وجدانا . . ر . وجد ( vajd ) و ( vojd ) . و نيز وجدان : گم شده را يافتن . وجدان ( vojd n ) ع . ج . وجيد . وجدان ( vojd n ) و ( vejd n ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دانست و دريافت و بازيافت و چيزى كه شخص به خودى خود دريابد . وجذ ( vajz ) ا . ع . مغاكى در كوه كه آب در آن گرد آيد . و حوض و تالاب . ج : وجذان و وجاذ . وجذ ( vajez ) ص . ع . مكان