نكوهش ( nakuhec ) و ( nekuhec ) پ . ح م . نكوهيدن . ا . سرزنش و عيب‌گويى و عيب‌جويى و مذمت و ملامت و اهانت و تحقير و افترا . نكوهنده ( nekuhande ) پ . افا . نكوهيدن و مفترى و افترا زننده و ذليل كننده و حقير نماينده و ملامت كننده و تهمت زننده . نكوهيدگى ( nekuhidagi ) ا . پ . ملامت و مذمت و حقارت . نكوهيدن ( nakuhidan ) و ( nekuhidan ) ف م . پ . تحقير نمودن و كوچك شمردن و حقير پنداشتن و اهانت كردن و سبك شمردن و رد كردن و قبول ناكردن و ناپسنديدن و ملامت كردن و زشت و ناخوش گفتن و مذمت كردن و سرزنش كردن و عيب گفتن و شكايت كردن از كسى و اهانت كردن از دين . نكوهيده ( nakuhide ) و ( nekuhide ) ص . پ . تحقير شده و اهانت شده و سرزنش شده و ناپسنديده و عيب كرده شده و سخن بد شنيده . و افعال نكوهيده : كارهاى نالايق و ناسزاوار . نكوهيده راى ( nekuhide - r y ) ص . پ . كسى كه در مشورت و كنكاش راى و انديشهء وى پسنديده نباشد و رد كرده شده باشد و سزاوار نكوهش بود . نكوئى ( neku'i ) ا . پ . نيكى و نيكويى و خوبى . نكه ( nakh ) م . ع . نكه الرجل على زيد و له نكها و نكهه نگها ( از باب فتح و ضرب ) : دميد و نفس كشيد آن مرد بر بينى زيد تا معلوم نمايد زيد كه آن مرد شراب خورده است و يا نخورده . و نكهت الشمس : سخت شد گرمى آفتاب . و استنكهت الرجل فنكه فى وجهى نكها ( از باب سمع و فتح ) : امر كردم آن مرد را كه بدمد و نفس كشد بر روى من تا بدانم كه آيا شارب خمرست و يا نيست . و نكهه الرجل ( مجهولا ) : برگرديد بوى دهن آن مرد از تخمه . نكه ( nokkah ) ا . ع . بلغت تميم بمعنى نقه است يعنى شتران سست و ضعيف از بيمارى برخاسته . نكهة ( nakhat ) ا . ع . بوى دهان . نكهت ( nakhat ) و ( nokhat ) و نكهه ( nokhe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بوى خوش . و بوى دهان . نكهه ( nakhe ) ا . پ . ريسمان باد بادك . نكى ( naky ) م . ع . نكى العدو و فيه نكيا و نكاية ( از باب ضرب ) : كشت دشمن را و مجروح كرد آن را . و نكى القرحة : باز كرد پوست آن ريش را . المثل : لا تنك ( بصيغة المضارع مجهولا ) دعاء له : اى لا نكيت و لا جعلت منكيا . نكيب ( nakib ) ا . ع . دايرهء سپل شتر . نكيباء ( nokayb ' ) ا . ع . مصغر نكباء . ر . نكباء . نكيثة ( nakisat ) ا . ع . سرشت و طبيعت . و قوت و توانايى . و نفس . يق : فلان شديد النكيثة . و عهدشكنى و خلاف و دروغ . يق : لا نكيثة فى قوله : خلاف و دروغى در گفتار وى نيست . و نيز غايت كوشش و جهد . و كار دشوارى كه در آن مردم عهد و پيمان شكنند . نكير ( nakir ) ص . ع . حصن نكير : قلعهء استوار . نكير ( nakir ) ا . ع . ديگرگونى و برگرديدگى حال . و جحود و انكار . و نام فرشته پرسنده در گور . نكير ( nakir ) م . ع . نكر نكرا و نكيرا . ر . نكر ( nokr ) و ( nokor ) و ( nakar ) . نكيرين ( nakirayn ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نام دو فرشتهء پرسندهء در گور كه يكى را نكير و ديگرى را منكر نامند . نكيف ( nakif ) ا . ع . يك قسم بيمارى در ستور كه باصطلاح طب مرو گويند . و ذات نكيف : نام موضعى در عربستان . و يوم نكيف : نام روزى كه بنى كنانه از قريش شكست خوردند . نگ ( nag ) ا . پ . كام و سقف دهان . نگار ( neg r ) ا . پ . نقش و تصوير . و بت و صنم . و نقشى كه از حنا بر دست و پاى محبوب كنند . و معشوق و محبوب و كسى كه وى را بسيار دوست داشته باشند . و نگار خاطر : نقش خاطر . و نگار عالم و يا نگار روزگار : محبوب همهء مردم . و پر نقش و نگار : پر از صورتهاى رنگارنگ . نگار ( neg r ) ص . پ . نگارنده و نقش كننده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند اخبار نگار : يعنى نگارندهء اخبار و بدايع نگار : آنكه چيزهاى بديع مىنگارد . نگارخانه ( neg r - x ne ) ا . پ . خانهء بنقش و نگار آراسته شده و نقاشى كرده شده . و كتاب مانى نقاش . نگارديده ( neg r - dide ) ص . پ . با حنا نگار شده . نگارستان ( neg rest n ) ا . پ . خانهء بنقش و نگار آراسته شده و نقاشى كرده شده . و كتاب مانى نقاش . و نام كتابى در