نقدا ( naqdan ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - بالفعل و عجالة و فى الفور . نقدا نقد ( naqd - naqd ) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - پول حاضر و آماده كه در حال داده شود . نقدة ( neqdat ) ا . ع . كراويا و زيرهء رومى . نقدة ( naqadat ) ا . ع . واحد نقد : يعنى يك گوسپند دست و پاى كوتاه زشت روى . نقدة ( naqadat ) و ( noqodat ) ا . ع . يك درخت نقد . نقدگير ( naqd - gir ) ا . پ . كسى كه رشوه مىگيرد و رشوه مىخورد و پاره‌گير . و دنياپرست و طالب دنيا . نقدى ( naqdi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بوجه نقد و كسى كه پول نقد تحويل وى مىباشد ، ضد جنسى . نقدى گماشته ( naqdi - gom cte ) ا . پ . گماشتهء خزانه‌دار . نقدينه ( naqdine ) ا . پ . وجه نقد و پول نقد . نقذ ( naqz ) ا . ع . آرامش و سلامت ، و چون كسى بلغزد و بر زمين خورد بوى گويند نقذا لك : اى نقذك اللّه نقذا . نقذ ( naqz ) م . ع . نقذه من الشر و غيره نقذا ( از باب نصر ) : رهانيد آن را از بدى و جز آن و خلاص كرد وى را . نقذ ( naqaz ) ا . ع . رهانيده شده ( فعل بمعنى مفعول ) . نقذ ( naqz ) م . ع . نقذ الرجل نقذا ( از باب سمع ) : رست و رهيد آن مرد و خلاص گرديد . نقذ ( naqaz ) و ( naqz ) و ( noqz ) ع . از اتباع شقذست . يق : ما له شقذ و لا نقذ : نيست او را چيزى و نيز نيست او را جنبش و حركتى . و ما به شقذ و لا نقذ و ما به شقذ و لا نقذ : نيست او را عيب و خللى . نقر ( naqr ) ا . ع . انگشتك و آوازى كه از زدن ابهام بر وسطى برآيد . و آوازى از كام و زبان كه بدان ستور رانند . نقر ( naqr ) م . ع . نقر الطائر الحب نقرا ( از باب نصر ) : برچيد آن مرغ دانه را بمنقار خود . و نقر فلانا : زد فلان را و عيب كرد آن را . و نقرت الدجاجة البيضة عن الفرخ : سوراخ كرد آن مرغ تخم را جهة بيرون آمدن چوزه . و نقر فلان الشئ : سوراخ كرد فلان آن چيز را . و نقر السهم الهدف : رسيدن آن تير بنشانه . و نقر باسمه : خواند او را از ميان قوم . و نقر فلان فى صلوته نقر الديك : بشتاب نماز خواند و تمام نكرد ركوع و سجود را . و نقر فى الناقور : دميد در صور . و نقر فى الحجر : نوشت بر سنك . و نقر الحجر و الخشب ( مجهولا ) : سوراخ دار گرديد آن سنك و آن چوب . و نقر السهم على الابهام : گردانيد تير را به روى ابهام . و نيز نقر : كنداگرى كردن در چوب . و سر زبان بر كام چسبانيده آواز دادن . و اضطراب كردن زبان . و انگشتك زدن . و ستور راندن ببانك . نقر ( neqr ) ا . ع . چاهك هستهء خرما . نقر ( naqar ) ا . ع . تضييع مال و تلف شدن آن . يق : اعوذ بالله من العقر و النقر . و نيز نقر : بيمارى كه در پهلوى گوسپند پديد مىگردد . نقر ( naqar ) م . ع . نقر نقرا ( از باب سمع ) : خشمناك گرديد . و نقرت الشاة : ببيمارى نقرة مبتلا گشت گوسپند . نقر ( naqer ) ص . ع . خشمناك . نقر ( noqar ) ع . ج . نقرة . و نام موضعى . نقرة ( naqrat ) ا . ع . چاهك هسته خرما . و چيز اندك . يق : ما اصابه نقرة : يعنى نرسيد به او چيزى و درين معنى هميشه بطور نفى استعمال مىگردد . و نيز نقرة : واحد نقر يعنى يك دفعه انگشتك زدن . نقرة ( neqrat ) ا . ع . مراجعهء كلام در ميان دو نفر . يق : بينهما نقرة . نقرة ( noqrat ) ا . ع . گودى گرد در زمين . و گودى پس گردن . ج : نقر و نقار . و پاره‌اى از سيم گداخته . ج : نقار . و سوراخ كون . و مغاك چشم . و جاى تخم گذاشتن مرغ . نقرة ( naqerat ) ا . ع . زمين بلند برآمدهء در زمين نشيب . نقرة ( naqerat ) ص . ع . شاة نقرة : گوسپند مبتلا ببيمارى نقر . نقرة ( naqerat ) ا . ع . ج . نقير . نقرة ( noqerat ) ا . ع . بيمارى كه در پهلوى گوسپند پديد مىآيد . نقردة ( naqradat ) م . ع . نقرد بالمكان نقردة : اقامت نمود در آن جاى . نقرس ( neqres ) ا . ع . آماسى دردناك كه در بندهاى انگشتان پا و دست بروز كند . و هلاكت . و بلا و سختى سترك . و طبيب حاذق و ماهر بسيار نظر دقيقه‌شناس . و چيزى مصنوع از ابريشم و جز آن به شكل گل سرخ كه زنان بر سر گذارند . نقرس ( neqres ) ص . ع . دليل نقرس : رهنماى ماهر كه داراى جودت راى باشد .