على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3738

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

دهان در دميدن بيرون اندازند . و آنچه را كه دردمند سينه از دهن بيرون مىاندازد . و آنچه كه در دهن از مسواك و جز آن مىماند و آن را بيرون مىاندازند . و بنو نفاثة : نام گروهى از تازيان . نفاثة ( naff sat ) ص . ع . زن دمنده . ج : نفاثات . و النفاثات فى العقد : زنان ساحره . نفاج ( naff j ) ص . ع . متكبر و نازندهء به آنچه كه ندارد . نفاجة ( nef jat ) ا . ع . پارچهء چهار گوشه‌اى كه زير آستين دوزند . نفاجة ( noff jat ) ا . ع . تريز جامه . نفاح ( nof h ) م . ع . نفح نفحا و نفاحا . ر . نفح . نفاح ( naff h ) ا . ع . منعم و كسى كه نفع بسيار بمردم رساند . و شوى زن . و چيز معطر و خوشبوى . نفاخ ( nef x ) و ( naff x ) ا . ع . نام شهرى در مغرب . نفاخ ( nof x ) ا . ع . آماس شكم . نفاخ ( naff x ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پر باد و هر چيز كه خوردن آن توليد باد و نفخ در شكم كند و شكم از آن بياماسد . نفاخ ( noff x ) ا . ع . آماس و ورمى كه از بيمارى حادث شود . نفاخات ( noff x t ) ع . ج . نفاخة . نفاخة ( noff xat ) ا . ع . غوزهء آب . ج : نفاخات . و آلتى مانند مثانه و پر باد در شكم ماهى كه بدان در آب بالا و پايين مىرود . نفاد ( naf d ) م . ع نفد نفدا و نفادا . ر . نفد . نفاد ( nef d ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سپرى شدن چيزى و تباهى آن . و مرك و اجل . نفاذ ( naf z ) م . ع . نفذ نفذا و نفاذا . ر . نفذ . نفاذ ( nef z ) ا . پ . مأخوذ از تازى - درگذشتگى و فرورفتگى و نفوذ و تأثير و رهايى از دشمن . و نفاذ امر : جريان حكم و فرمان و اطاعت و پيروى فرمان و رسايى در كار . نفاذ ( naff z ) ص . ع . رجل نفاذ : مرد درگذرنده و رساى در هر كار . نفار ( nef r ) م . ع . نفر نفرا و نفورا و نفارا . ر . نفر . نفارة ( nof rat ) ا . ع . فرمان . و آنچه بگيرد غالب از مغلوب . و آنچه حاكم از كسى بگيرد . نفارية ( nof reyat ) ع . از اتباع عفارية است . ر . عفارية . نفارير ( naf rir ) ا . ع . گنجشكها . نفاز ( noff z ) ا . ع . يك نوع بازى مر تازيان را كه با هم برجهند . نفاس ( nef s ) ا . ع . زچگى زن و حالت وضع حمل آن . نفاس ( nef s ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ايام زچگى زن و خون ولادت . و ايام نفاس : ايام زچگى . و خون نفاس : خون زچگى . نفاس ( nef s ) م . ع . نافس منافسة و نفاسا . ر . منافسة . نفاس ( nef s ) و ( naf s ) م . ع . نفس نفسا و نفاسا و نفاسا و نفاسة و نفس نفاسة و نفاسا . ر . نفاسة . نفاس ( nef s ) و ( nof s ) ع . ج . نفساء . نفاسة ( naf sat ) م . ع . نفس الشئ نفسا و نفاسا و نفاسا و نفاسة ( از باب كرم ) : گرانمايه گرديد آن چيز . و نفس ( مجهولا ) كذلك . و نفس به نفسا و نفاسة ( از باب سمع ) : بخيلى كرد به آن از نفاست و عزيزى آن . و نفس على فلان بخير : حسد برد بر فلان . و نفس على زيد الشئ نفاسة : دريغ داشت بر زيد آن چيز را و اهل نشمرد زيد را . و نفست المرأة نفسا و نفاسا و نفاسة : زچه گرديد آن زن . و كذلك : نفست ( مجهولا ) . و قولهم : ورث هذا قبل ان ينفس فلان ( مجهولا ) اى قبل ان يولد . نفاست ( naf sat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گران‌بهايى و عزيزى و خوبى و پسنديدگى و لطافت . نفاش ( noff c ) ص . ع . ابل نفاش : شتران چرنده در شب بدون شبان . نفاص ( nef s ) م . ع . نافص منافصة و نفاصا . ر . منافصة . نفاص ( nof s ) ا . ع . بيمارى در گوسپند كه بدان باربار كميز اندازد تا بميرد . نفاض ( naf z ) ا . ع . لرزش تب . نفاض ( naf z ) و ( nef z ) و ( nof z ) ا . ع . بىتوشگى و تنگدستى . المثل : النفاض يقظر الجلب : يعنى هرگاه تنگدستى و بىتوشگى و خشكسالى در رسد شتران را قطار قطار بمعرض بيع در مىآورد . نفاض ( nef z ) ا . ع . نوعى از ازار كودكان و جامه . و ما عليه نفاض : يعنى جامه ندارد . و گستردنى كه بر روى آن برك سمر و مانند آن بگسترانند . ج : نفض . و برگى كه بر روى آن گسترده شود . نفاض ( nef z ) و ( nof z ) و