على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3726

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

نطاف و نطف . و دريا و بحر . و نيز نطفة : آب مرد . ج : نطف . نطفة ( natefat ) ص . ع . ناقة نطفة : ماده شتر مبتلا بنطف . نطفة ( natafat ) و ( notafat ) ا . ع . گوشوار . و مرواريد روشن و مرواريد خرد . ج : نطف ( nataf ) و ( notaf ) . نطفتان ( notfat ne ) ا . ع . به صيغه تثنيه يعنى دو دريا مانند درياى مشرق و درياى مغرب . و بحر الروم و درياى احمر . و خليج ايران و درياى چين . نطفه ( notfe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آب مرد و منى و زه . نطفون ( natefuna ) ع . ج . نطف . نطق ( notq ) ا . ع . آوازى كه از دهن انسان بيرون آيد و عبارت از حروفى بود كه داراى معنى باشد . نطق ( notq ) م . ع . نطق نطقا و منطقا و نطوقا ( از باب ضرب ) : بر زبان راند حرفى و يا سخنى كه از آن معنى مفهوم گرديد . يق : نطق لسانه . و نطق الرجل . و نطق الكتاب : بيان كرد كتاب و واضح و آشكار نمود . نطق ( notq ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سخن و گفتار و كلام و سخن‌رانى و كرويز و مكالمه و تكلم . و بستگى نطق : خاموشى و سكوت . و نطق كردن : سخن گفتن . و سخن راندن . نطق ( notoq ) ا - ع . ج . نطاق . نطق ( notoq ) ا . ع . نواحى از كوه كه بعضى به روى بعضى باشند . نطل ( natl ) ا . ع . پوست دانه انگور . و شيره تفاله مويز يعنى آبى كه به روى مويز فشرده شده و شيرهء گرفته شده ريزند و دوباره شيره آن را بگيرند . نطل ( natl ) م . ع . نطل الخمر نطلا ( از باب نصر ) : بيفشرد آن مى را . و نطل راس العليل بالنطول نطلا و نطولا : نطول را در كوزه كرده اندك اندك بر سر آن عليل چكانيد . نطل ( netl ) ا . ع . باقى مانده از شراب . نطلاء ( natl ' ) ا . ع . بلا و سختى . نطلة ( notlat ) ا . ع . يك آشام از آب . و آنچه از دهان مشك با دست بردارند . نطناط ( natn t ) ا . ع . دراز كشيده بالا . ج : نطانط و نطانيط . نطنط ( natnat ) و ( netnet ) ا . ع . دراز كشيده بالا . ج : نطانط . نطنطة ( natnatat ) م . ع . نطنط نطنطة : سفر دور كرد . و نطنطت الارض : دور شد آن زمين . و نطنط الشئ : كشيد آن چيز را . نطو ( natv ) م . ع . نطاه نطوا : ( از باب نصر ) : كشيد آن را . و نطا فلان : دور شد فلان . و نطازيد : خاموش شد زيد . و نطا الغزل : تنيد آن رشته را . نطوع ( notu ' ) ع . ج . نطع ( nat ' ) و ( net ' ) و ( nata ' ) و ( neta ' ) . و ج . نطع ( net ' ) و ( neta ' ) . نطوف ( natuf ) ا . ع . نام موضعى . نطوف ( natuf ) ص . ع . ليلة نطوف : شبى كه تا بامداد آن باران بارد . نطوفة ( notufat ) م . ع . نطف نطفا و نطوفة . ر . نطف . نطوق ( notuq ) م . ع . نطق نطقا و نطوقا . ر . نطق . نطول ( natul ) ا . ع . آبى كه در وى داروها جوشانيده باشند و به روى عضوى ريزند . نطول ( natul ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كهاب و كهتاب كه پخته گلو و يا بختگاو نيز گويند . نطول ( notul ) م . ع . نطل نطلا و نطولا . ر . نطل . نطى ( natiyy ) و نطية ( natiyyat ) ص . ع . مكان نطى : جاى دور . و ارض نطية : زمين دور . و يق : بلدة نياطها نطى : اى طريقها بعيد . نطيح ( natih ) ا . ع . گوسپند نرى كه بسرون زدن مرده باشد . و اسبى كه در پيشانى آن دو دايره باشد و آن را مكروه دانند . و مرد بدفال و مشئوم . و هرچه پيش آيد كسى را از مرغ و وحش . نطيحة ( natihat ) ا . ع . گوسپندى كه بسرون زدن مرده باشد خواه نر باشد و يا ماده و بعضى گفته‌اند گوسپند نرى كه از سرون زدن بميرد نطيح و گوسپند ماده را نطيحة گويند . نطيس ( nettis ) ا . ع . آنكه طبيب نباشد و خود را طبيب بنماياند . و طبيب حاذق و دانا . نطيش ( natic ) ا . ع . جنبش . نطيط ( natit ) م . ع . نط نطا و نطيطا . ر . نط . نطيط ( natit ) و نطيطة ( natitat ) ص . ع . دور . نطيلق ( notayleq ) ا . ع . مصغر انطلاق . نظار ( nez r ) ا . ع . فراست و زيركى و دريافتگى . نظار ( naz re ) ع . اسم فعل امر بمعنى انتظر يعنى چشم‌دار و منتظر باش .