نصب ( nasb ) ا . پ . مأخوذ از تازى - برقرارى ضد عزل و برنشاندگى و برپاكردگى . و برپا و برقرار و برنشانده و برپا كرده . و نصب شدن : برقرار شدن و برنشانده شدن و برپا كرده شدن . و نصب كردن : برقرار كردن و برنشاندن و برپا كردن و محكم كردن . نصب ( nasb ) و ( nosb ) ا . ع . هذا نصب عينى : اين در نظر من است . و قيل : الفتح لحن . نصب ( nesb ) ا . ع . بهره و قسمت و نصيب . نصب ( nosb ) و ( nosob ) . ع . بيمارى و سختى و بدى و بلا . قولى تعالى : أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ . و علم و نشان . و آنچه برپاى كنند براى پرستش از سنك و جز آن نصب ( nasab ) ا ع . نشان بر پاى كرده . و رنج و سختى . و منه قرئ : مسنى الشيطان بنصب . نصب ( nasab ) م . ع . نصب نصبا ( از باب سمع ) : مانده گرديد و رنج ديد . و نصب الرجل : كوشش نمود آن مرد . قوله تعالى : فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ . و نبر نصب : ايستاده شدن شاخهاى گوسپند . نصب ( naseb ) ص . ع . بيمار و دردگين . نصب ( nosob ) ا . ع . نشان بر پاى كرده . و هر چيز كه بجز خداى تعالى پرستش كنند . و سنگى كه بر پاى كنند جهة پرستش كردن . و نام سنگى كه در حوالى كعبه نصب كرده بودند و براى آن ذبح و قربانى مىكردند . ج : انصاب . و نيز نصب : بتها نصب ( nosob ) ع . ج . نصاب . نصباء ( nasb ' ) ص . ع . ناقة نصباء : ماده شتر راست ايستاده سينه و عنز نصباء : بز ماده راست ايستاده شاخ . نصبة ( nasbat ) ا . ع . دام بر پا كرده . و آنچه در مقابل هجوم دشمن بر پا مىكنند . نصبة ( nosbat ) ا . ع . ستون بر پا شده . و دكل كشتى . نصة ( nassat ) ا . ع . گنجشك ماده . نصة ( nossat ) ا . ع . نوك موى و زلف زن . و مويى كه از پيش بر روى زن افتد . نصت ( nast ) م . ع . نصت نصتا ( از باب ضرب ) : خاموش شد . نصتة ( nostat ) ا . ع خاموشى . نصح ( nash ) م . ع . نصح الثوب نصحا ( از باب فتح ) : دوخت جامه را . نصح ( nosh ) م ع نصح له و نصحه نصحا و نصاحة و نصاحية ( از باب فتح ) : پند داد آن را و نصيحت كرد . و نصح الشئ : خالص و بىآميغ شد آن چيز . و نصح الغيث البلد : سيراب كرد باران آن شهر را و گياه رويانيد چنان كه جايى خالى نماند . و نصح الرى : آب خورد تا سيراب شد . و نصحت الابل الشرب نصوحا آب آشاميدند شتران تا سيراب شدند . نصح ( nosoh ) ع . ج . نصاح . نصح ( nossah ) ع . ج . ناصح . نصحاء ( nosah ' ) ع ج . نصيح . نصر ( nasr ) ص ع . رجل نصر : مرد يارىگر . نصر ( nasr ) ا . ع . نام پدر گروهى از تازيان . نصر ( nasr ) ع . ج . ناصر . نصر ( nasr ) م . ع . نصره على عدوه ( بفتح العين ) ينصره ( بضمها ) نصرا و نصورا : يارى كرد او را بر دفع دشمن وى و نيرو داد او را . و نصره منه : رهانيد او را از وى و خلاص كرد . و نصر الغيث الارض : به همه زمين رسيد آن باران . و نصرت الارض ( مجهولا ) باران باريده شد آن زمين . نصر ( nasr ) ا پ . مأخوذ از تازى - يارى و نصرت . و نصر من الله : يعنى فتح و نصرت از خداى تعالى نصر ( nosar ) ص . ع . يارى كنند . نصراء ( nosar ' ) ع . ج . نصير نصران ( nasr n ) ا . ع . ترسا ج : نصارى . و نام شهرى در فلسطين كه اقوام و كسان حضرت مسيح در آنجا بودند و آن حضرت در آنجا متولد شد و اكنون داراى 10000 نفر جمعيت است و نيز نام شهر ديگرى در شام نصرانة ( nasr nat ) ا . ع زن ترسا . ج نصارى نصرانى ( nasr ni ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بنصران و ترسايى . نصرانى ( nasr niyy ) و نصرانية ( nasr niyyat ) ص . ع . رجل نصرانى مرد ترسا . و امرأة نصرانية : زن ترسا نصرانية ( nasr niyyat ) ا . ع دين ترسايى نصرة ( nosrat ) ا . ع . يارىگرى . نصرت ( nosrat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - يارى و اعانت و دستگيرى و حمايت و كمك . و فتح و ظفر . نصرت‌اثر ( nosrat - asar ) ص پ . مظفر و منصور و فيروز