پ . خاندان و اصل و نسب و گوهر اصيل . نژاده ( naj de ) و ( nej de ) ص . پ . اصيل و نجيب . نژاد ( nejd ) ص . پ . اندوهگين و حزين . نژد ( nejd ) ا . پ . مرد بزرك و استاد . و خداوند . و نگهبان و حارس . نژغار ( najq r ) ا . پ . بانك و فرياد و نعره . نژم ( nejm ) و ( nojm ) ا . پ . ابر و بخار و دود و ميغ و بخارى ملاصق زمين كه هوا را تاريك كند . و تاريكى . و بانك و بانك و فرياد . و برهم زدن دستها . و آزار و اندوه و ملال . و سيلاب و طوفان . نژمند ( nej - mand ) ص . پ . محترم و بزرگوار . و پريشان و دل‌تنك و غمگين . نژمودن ( najmudan ) ف ل . پ . كف گرفتن و صاف نمودن و تصفيه كردن . نژند ( najand ) و ( nejand ) ا - ص . پ . مهيب و سهمگين و هولناك . و محترم و معزز و بزرگوار . و غمگين و حيران و آشفته و متعجب . و نادان و ابله . و افسرده . و متغير شده از اندوه و يا از كبرسن . و سر فرو افكنده و پژمرده و خشمناك و قهرآلود . و تاجر معتبر . و عالم و دانا . و حارس و حامى ، و پير مرد موقر مجرب متدين و امين و با ديانت . و تيره و تاريك . و زشت . و لاغر و نحيف . و افسرده . و هراسان و سست و ناتوان . و بردبار و عاجز از دفع ظلم و تعدى . و مرد بيداد و بدكار و بد كردار . و گناهكار . و آنكه جور و تعدى مىكند . و مكروه و نفرت‌انگيز . و زمين پست . و باصطلاح هيئت : پست و حضيض مقابل بلند و اوج . نژندى ( nejandi ) ا . ب . اندوه و غمگينى و دل‌گرفتگى و ملالت و افسردگى . نژنك ( najnak ) ا . پ . دام و تله‌اى كه حيوانات را بدان گيرند . نژه ( najeh ) ا . پ . هاى ملفوظ - شاخه بسيار باريك از درخت . و تير صياد . و ورق طلا و نقره كه به شكل و هيئت برك و گل بريده و بر سر داماد نثار كنند . و چوبى كه سقف خانه را بدان پوشند . و نام يكى از ستارهاى ثابت . نژه ( nejah ) ص . پ . هاى ملفوظ - جبان و هراسان و پريشان و مضطرب . و معزز و محترم و بزرگوار . نژيدن ( najidan ) ف ل . پ . كشيدن و بيرون آوردن . نژيم ( nejim ) ا . پ . بخار و دود . و تاريكى . نس ( nas ) ا . پ . سايه . و درختستان و گلستان . و خانه . نس ( nas ) ا . پ . مأخوذ از تازى - برگ و پى و عصب . نس ( nos ) ا . پ . پوز و گرداگرد دهان . و هوش و شعور و عقل و فراست و راى و تدبير . و ريش و لحيه . و فرج زن . و جاى لغزان . نس ( nass ) م . ع . نس الناقة نسا ( از باب نصر ) : راند آن ماده شتر را و زجر كرد آن را با عصا . و نست الجمة : پراكنده گرديد موى سر . و نس بين القوم : سعايت كرد ميان آن گروه و نمامى نمود و تباهى افكند . و نس الرجل نسا و تنساسا : لازم گرفت آن مرد روايى هر كارى را . و رفت آن مرد و شتاب رفت . و نس القوم : فرود آمدند آن گروه بر آب ، خاصة . و نسى الشئ نسا و نسوسا : خشك گرديد آن چيز ، و به اين معنى اخير از ضرب نيز آيد . نسء ( nas ' ) ا - ص . ع . مى مست كننده و بيهوش نماينده . و شير تنك بسيار آب . و پيه و فربهى و آغاز فربهى . و پشم شتر كه پس از افتادن برآيد . و امرأة نسء : زنى كه حيض آن درنك كند . نسء ( nas ' ) م . ع . نساه نسء ( از باب فتح ) : راند آن را و زجر كرد و بانك برزد بر آن . و نسا الشئ نسء و منساة : تأخير كرد در آن چيز و زمان داد . و نساه الله فى اجله : درنگى كناد خداى تعالى در اجل او . و نسا فلانا : نگاهبانى نمود فلان را . و نسا الابل من الحوض : دور ساخت شتران را از حوض . و نسا الشئ : آميخت آن چيز را . و نسات الظبية ولدها : ليسيد آن ماده آهو بچه خود را و پاك كرد چرك و ريم آن را و پرورش داد آن را . و نسا فى ضمء الابل : افزود يك يا دو روز و زيادتر در ميان نوبت آب خوردن شتران . و نسات الماشية : فربه شدن گرفت آن ستور و برآمد پشم آن پس از افتادن . و نسا فلانا : مى مست كننده نوشانيد فلان را . و نساه البيع : مهلت داد او را در اداى بهاى بيع . و نسئت المرأة ( مجهولا ) : درنك كرده شد حيض آن زن از هنگام و اميدوار باردارى گرديد . و نيز نسء : پس انداختن حرمت محرم را تا صفر . و بعصا زدن شتر را . نسء ( nas ' ) و ( nes ' ) و ( nos ' ) ص . ع . زنى كه به روى گمان باردارى رود و آنكه باردارى وى نمايان گردد . نسء ( nes ' ) ص . ع . آميزنده و خوش‌گفتار و دوست‌دارندهء زنان . و هو نسء نساء : او هم سخن زنان و دوست دارنده آنهاست . نسا ( nas ) ا . پ . جايى كه در آن شعاع خورشيد هرگز نتابد . و مرده .