ميراث ( mir s ) ا . ع . آنچه را كه شخص براى وارث خود مىگذارد . ج : مواريث . ميراث ( mir s ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ميهمن و مرده ريك و تراكه و گاو زاد و مالى كه از مرده به كسى رسد و پس افگند . و ميراث خوردن و يا ميراث زدن : مالك ميراث شدن . ميراث‌خور ( mir s - xor ) ا . پ . واو معدوله - وارث . و ميراث‌خور . شدن : مالك ميراث شدن . ميراثدن ( mir sdan ) ف . ل . پ . داراى ارث شدن . ميراثن ( mir san ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دختر سرودگوى و مغنى . ميراثى ( mir si ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - مال موروثى و ارثى و منسوب و متعلق بميراث . ميراثىدار ( mir si - d r ) ص . پ . دارنده ارث . ميراثيدن ( mir sidan ) ف ل . پ . داراى ارث شدن . ميراخور ( mir - xor ) ا . پ . واو معدوله - داروغه اصطبل . ميراص ( mir s ) ص . ع . امرأة ميراص : زنى كه هنگام جماع حدث كند . ميرآلاى ( mir - l y ) ا . پ . سرهنك سپاه . مئران ( me'r n ) ا . ع . جاى باش و خوش . ج : مآرين . ميران ( mir n ) پ . ج . مير . ميران ( mir n ) ا . پ . حقى كه از اجرت اجزاى پست‌تر رييس اداره مىگيرد . ميران قضا ( mir n - qaz ) ا . پ . حق و مزد قاضى . ميرانيدن ( mir nidan ) ف م . پ . سبب مردن شدن و كشتن و تعذيب كردن . ميراو ( mir - v ) ا . پ . ميراب . ميربار ( mir - b r ) ا . پ . آنكه بمردم براى آمدن بحضور پادشاه بار مىدهد . ميربحر ( mir - bahr ) ا . پ . امير بحر و مباشر باج و خراج بحرى و مباشر كشتيها . ميربحرى ( mir - bahri ) ا . پ . باج و خراجى كه در بندر از كشتيها مىگيرند . ميربخشى ( mir - baxci ) ا . پ . رييس اداى حقوق اجزاى يك اداره . مئرة ( me'rat ) ا . ع . كينه و دشمنى و سخن‌چينى . ج : مئر ( me'ar ) و مير ( meyar ) . ميرة ( mirat ) ا . ع . خواربار و غله حمل شده از جايى بجايى دور . ميرتن ( mir - tan ) ص . پ . آنكه خود را بزرك مىسازد . مير توزك ( mir - tuzak ) و ( mir - tovzak ) ا . پ . واو مجهول - رييس تشريفات و سالار سپاه . مير چوپان ( mir - cup n ) ا . پ . واو مجهول - رييس چوپانان و شبانان . مير داد ( mir - d d ) ا . پ . رييس و پيشوا و رييس قضاوت و عدالت . مير ده ( mir - dah ) ا . پ . رييس ده نفر و دهباشى . و رييس گرز برداران . مير دينى ( mir - dini ) ا . پ . نوعى از گل خيرى بنفش . و نوعى از بافته ابريشمين كه زنان از آن پيراهن سازند . ميرزا ( mir - z ) ا . پ . مرزا و شاهزاده و اميرزاده . و مردم شريف و پاك نژاد . و مردم شاد و مغرور . و كاتب و نويسنده و منشى . ميرزا كبيرى ( mirz - kabiri ) ا . پ . نوعى از خربزهء اعلا . ميرزا مزاج ( mirz - mez j ) ص . پ . مستغنى و گستاخ و مغرور و باريك‌بين . ميرزا منش ( mirz - manec ) ص . پ . آنكه خوى و طبيعت اميرانه و شاهانه دارد . و آنكه با نزاكت و لطافت باشد . ميرزا منشى ( mirz - maneci ) ا . پ . شرافت مزاج و بزرگى خوى و نزاكت و لطافت . ميرزائى ( mirz 'i ) ا . پ . قباى دراز با آستينهاى فروهشته و گشاد وجبه و بالا پوش دراز آستين بلند . و سلوك و رفتار ميرزا و پاك‌نژادى و شاهزادگى و اميرزادگى . و گستاخى و غرور و تكبر . مير سامان ( mir - s m n ) ا . پ . رييس ديوان . ميرسين ( mirsin ) ا . پ . درخت مورد . ميرشكار ( mir - cek r ) ا . پ . مهتر شكارچيان و قوشچىباشى و بازدار و دارنده مرغان شكارى . و قرمساق . ميرصد ( mir - sad ) ا . پ . يوز باشى و رييس و سالار صد نفر . ميرعلم ( mir - alam ) ا . پ . بر دارنده لواى پادشاهى . ميركة ( mirakat ) ا . ع . بالشچه پيش پالان كه چون سوار مانده گردد پاى خود را بر آن گذارد . مير لوا ( mir - lev ) ا . پ . بر دارندهء لواى پادشاهى . ميروارى ( mir - v ri ) ا . پ . باج و خراجى كه از راه مىگيرند . ميروق ( mayruq ) ص . ع . زرع ميروق : كشت سيك‌زده . و رجل ميروق : مرد گرفتار يرقان .