ميانه‌گير ( miy ne - gir ) ص . پ . آنكه ميانه دو چيز متضاد را مىگيرد و نه مايل به اين مىشود و نه به آن . ميانى ( miy ni ) ا - ص . پ . وسطى . و قسمت وسطى غلاف تخم نباتات . و هر چيز كه در وسط و ميان واقع باشد . ميانين ( miy nin ) ص . پ . وسطى . مياوم ( moy vem ) ص . ع . آنكه روز مزد كار مىكند . و هر روزه . مياومة ( moy vamat ) م . ع . ياومه مياومة و يواما : روز مزد كرد او را ، مانند مشاهرة . مياه ( mey h ) ع . ج . ماء . مياه ( mey h ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آبها . و مياه جاريه : آبهاى روان . ميبة ( maybat ) ا . ع . مأخوذ از از مىبه فارسى - دارويى كه از به و شراب ترتيب دهند . ميبختج ( mayboxtaj ) ا . ع . مأخوذ از مىپخته فارسى و بمعنى آن . ميبد ( maybod ) ا . پ . نام شهرى در نزديكى يزد . مئبر ( me'bar ) ا . ع . سوزن‌دان . و سخن‌چينى و فساد انداختن ميان دو كس . و چيزى كه بدان درخت خرما را گشن دهند . و ريك تنك . ج : مآبر . مئبرة ( me'barat ) ا . ع . سوزن دان . و سخن‌چينى و فساد انداختن ميان دو كس . و آنچه برويد از درخت دوم . ج : مآبر . ميبس ( moyabbes ) ص . ع . خشك‌كننده . ميبل ( maybal ) ا . ع . تسمه‌هاى بافته بر چوب بسته كه بدان ستوررانند . ميبل ( mibal ) و مئبل ( me'bal ) ا . ع . عصاى ستبر . ميبلة ( maybalat ) ا . ع . دره و تازيانه . مىبه ( may - beh ) ا . پ . هاى ملفوظ - دارويى كه از آب به و شراب سازند . مىپخته ( may - poxte ) ا . پ . دوشاب و دوشاب قوام آورده . و شرابى كه با داروهاى چند جوشانيده باشند . مىپرست ( may - parast ) ص . پ . دائم‌الخمر و آنكه پيوسته شراب خورد . ميت ( mayt ) ص . ع . مرده . ج : ميتون ، و مذكر و مؤنث در وى يكسان است . ميت ( mayt ) م . ع . ماط يميت ميتا ، لعة فى مات يموت موتا . ميت ( mayyet ) ص . ع . مرده . ج : اموات و موتى و ميتون . و گفته‌اند ميت ( mayyet ) آنكه خواهد مرد و ميرنده و ميت ( mayt ) آنكه مرده باشد . ميت ( mayyet ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرده و لاشه . مئتاء ( me't ' ) ا . ع . راه آبادان و روشن . و پايان ميدان اسب تاختن . و جاى فراهم آمدن راهها . و جانب و مقابل . يق : دارى بميتاء دار فلان : خانه من مقابل خانه فلان است . ميتات ( mayt t ) ع . ج . ميتة . مئتان ( me't n ) ا . ع . زنى كه وى را عادت بود زاييدن بچه نگونه يعنى بچه‌اى كه پاهايش پيش از سرآيد . مئتبة ( me'tabat ) ا . ع . چادر از ميان چاك‌زده بىآستين كه زنان پوشند . و شاماكچه و پيراهن زنانه . و هر جامه كوتاه كه تا نصف ساق رسد . و شلوار بىپاچه . و پيراهن بىآستين . ميتة ( maytat ) ا . ع . مردار . و آن ستورى كه زكات بر آن وارد نمىآيد . ج : ميتات . ميتة ( maytat ) و ( mayyetat ) ص . ع . مؤنث ميت ( mayt ) و ( mayyet ) . ميتة ( mitat ) ا . ع . نوع مردن . و هيئت مردن . يق : مات ميتة حسنة و مات ميتة الجاهلية . ميتخة ( mitaxat ) ا . ع . چوب دستى . ميتد ( mitad ) و ميتدة ( mitadat ) ا . ع . ميخ‌كوب . ميتر ( mitar ) ا . پ . نام پهلوانى . ميتم ( moyattem ) ا . ع . مرك زيرا كه يتيم مىگرداند . ميتمة ( maytamat ) ع . ج . يتيم . ميتو ( mitu ) ا . پ . نوعى از چوب دستى كه داراى سرى است شبيه بمرغ با نوكى تيز . ميتون ( maytuna ) ع . ج . ميت . ميتون ( mayyetuna ) ع . ج . ميت . ميته ( mite ) ا . پ . پروانه . ميتى ( mayti ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق بمرك . ميتين ( mitin ) ا . پ . ياى اول مجهول - كلك و ميلى آهنين كه سنك‌تراشان بدان سنك كنند و تراشند . ميث ( mays ) م . ع . ماث الدواء فى الماء ميثا ( از باب ضرب ) : سود آن دارو را در آب ، لغة فى ماث يموث موثا . و ماثت الارض ميثا : نرم و سهل گرديد آن زمين .