مهاد ( meh d ) م . ع . گهواره . و زمين . و فراش و بستر و گستردنى . ج : امهدة و مهد ( mohd ) و ( mohod ) قوله تعالى : أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً اى بساطا ممكنا للسلوك . و قوله : و لبئس المهاد : يعنى بدست آنچه براى خود در روز قيامت گسترده . مهاد ( meh d ) ع . ج . مهد ( mahd ) و ج . مهد ( mohd ) و ( mohod ) . مهاد ( meh d ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بساط و فراش و فرش و بستر . مهاداة ( moh d t ) م . ع . جاء فلان يهادى بين اثنين ( مجهولا ) مهاداة : يعنى آمد فلان كه تكيه كرده بود از ضعف و يا از مستى بر دو نفر يكى از طرف راست و يكى از طرف چپ . مهادات ( moh d t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اعتماد بر ديگرى در رفتار . مهادنة ( moh danat ) م . ع . آشتى كردن و صلح نمودن با هم ديگر . مهاذبة ( moh zabat ) م . ع . شتافتن مردم و جز آن . مهاذيب ( mah zib ) ص . ع . ابل مهاذيب : شتران تيزرو . ج : مهذاب . مهار ( mah r ) ا . پ . عنان و لگام و افسار . مهار ( mah r ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چوبى كه در بينى شتر كنند و ريسمان بر آن بندند . مهار ( mah r ) م . ع . مهرمهرا و مهورا و مهارا و مهارة . ر . مهر . مهار ( meh r ) ا . ع . چوبى كه در بينى شتر بختى كنند و ريسمانى كه بدان شتر را كشند . مهار ( meh r ) ع . ج . مهر . و ج . مهرة . مهاراة ( moh r t ) م . ع . با هم فسوس كردن و شوخى كردن . مهارة ( mah rat ) م . ع . مهر مهرا و مهورا و مهارا و مهارة . ر . مهر . مهارة ( meh rat ) ع . ج . مهر . مهارت ( mah rat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - زيركى و رسايى در كار و استادى و زبردستى . مهارة ( moh rrat ) م . ع . هاره مهارة و هرارا : به روى وى آشكار كرد كراهت را . مهارش ( moh rec ) ص . ع . آنكه سگان و يا مردمان را بر يكديگر بر مىانگيزاند . و فرس مهارش العنان : اسب سبك عنان . مهارشة ( moh racat ) م . ع . بر يكديگر برانگيختن سگان را ، هراش مثله . مهارق ( mah req ) ع . ج . مهرق . مهار گستگى ( mah r - gosestagi ) ا . پ . سركشى . مهار گسسته ( mah r - goseste ) ص . ع . سركش و گستاخ . مهارى ( mah r ) و ( mah ri ) و ( mah riyy ) ع . ج . مهرية . مهاريس ( mah ris ) ع . ج . مهراس . مهازل ( mah zel ) ا . ع . خشك‌ساليها . مهازلة ( moh zalat ) م . ع . بيهودگى كردن . و بازى كردن . مهازيل ( mah zil ) ع . ج . مهزول . مهاشاة ( moh c t ) م . ع . فسوس كردن . مهاصاة ( moh s t ) م . ع . پشت شكستن . و سست كردن . مهاصرى ( moh seriyy ) ا . ع . يك نوع چادرى يمنى . مهاضاة ( moh z t ) م . ع . گول شمردن و سبك و حقير و خوار انگاشتن . مهافاة ( moh f t ) م . ع . بدوستى خود مايل گردانيدن . مهاكاة ( moh k t ) م . ع . سبك شمردن عقل و دانش كسى را . مهال ( mah l ) ص . ع . مكان مهال : جاى ترسناك و هولناك . مهال ( moh l ) ص . ع . خاك و ريك فرو ريخته . و آرد فرو ريخته در انبان . مهالاة ( moh l t ) م . ع . هالاه مهالاة : ترسانيد آن را ، و هو قلب هاوله . مهالبة ( mah lebat ) ا . ع . گروهى از تازيان كه از اولاد مهلب شاعرند . مهالة ( moh llat ) م . ع . هال الاجير مهالة و هلالا : ماهانه كرد اجير را . مهالسة ( moh lasat ) م . ع . با هم راز گفتن . مهالك ( mah lek ) ع . ج . مهلكة ( mahlakat ) و ( mahlekat ) و ( mahlokat ) . مهالك ( mah lek ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاهاى هولناك و خطرناك و جاهاى هلاك . مهام ( mah m ) ا . پ . مأخوذ