مخصوص به نحوى كه به همان حالت طبيعى و بدون فساد و تعفن خشك گشته باقى ماند چنان كه در قديم معمول مصريها بوده . و نيز جسدى كه بطريق مذكور خشك كرده باشند و خوپ‌خين نيز گويند . مومى اليه ( mum - elayh ) پ . كلمهء مأخوذ از تازى - يعنى مشار اليه و اشاره كرده شده بسوى او . موميائى ( mumiy 'i ) ا - ص . پ . واو مجهول - مانند موميا . و موميا شده . و نام دارويى سياه مانند قير و خوپ‌خين . مومين ( mumin ) ص . پ . واو مجهول - مومى شده و از موم ساخته شده . و جامه مومين : موم جامه و مشمع . مون ( mavn ) م . ع . مانه مونا و مؤنة ( از باب نصر ) : قيام ورزيد بر نفقه و كفالت عيال او و برداشت بار او را . مون ( mun ) ا . ع . بلغت مراكش : توده‌هاى سنگى كه در دريا مىاندازند براى ساختن سد . مون ( mun ) پ . كلمه اشاره بمعنى ما چنان كه در شعر برمون مىگويند بمعنى بر ما . مون ( movan ) و مؤن ( mo'an ) ع . ج . مونة و مؤنة . مونا ( mun ) ا . پ . در زند و پازند : از نامهاى خداى تعالى جل شانه مىباشد . مؤنات ( ma'un t ) ا . ع . ج . مؤنة . مونة ( munat ) و مؤنة ( mo'nat ) ا . ع . بار و گرانى و نفقه عيال و كفالت عيال و قوت روزانه . ج : مون و مؤن . مؤنة ( ma'unat ) ا . ع . بار و گرانى و نفقه عيال و قوت روزانه . ج : مؤنات . مؤنة ( ma'unat ) م . ع . مان مونا و مؤنة . ر . مون . مؤنت ( ma'unat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مؤنه . مؤنث ( mo'nes ' ) ص . ع . امراة مونث : زن ماده زاينده . مؤنث ( mo'annas ) ا - ص . ع . مخنث . و خوشبويى كه جامه را رنگين كند مانند زعفران . و اسمى كه بدان و يا بمتعلق آن علامت تا نيث ملحق گردد ، خلاف مذكر . مؤنث ( mo'annas ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ماده بر خلاف مذكر . مؤنس ( mo'nes ) ا - ص . ع . انس دهنده . و نام روز پنجشنبه . و ابو مؤنس : شمع . مونس ( munes ) ا . پ . مأخوذ از تازى - انس دهنده و انس گرفته و خوگاره و خوگر . مؤنس ( mo'annes ) ا . ع . نام يكى از اصحاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . مؤنسات ( mo'nes t ) ا . ع . همه اسلحه و يا نيزه و خود و بر گستوان و پاره آهن جامه كه بدان كنارهء كلاه خود را بحلقه هاى زره بر گردن بندند . و سپر . مؤنسة ( mo'nesat ) ا . ع . دهى نزديك نصيبين . مؤنسية ( mo'nesiyyat ) ا . ع . دهى در صعيد مصر . مؤنض ( mo'nez ) ص . ع . آنكه گوشت را نيم جوش برميدارد . مونع ( mune ' ) ص . ع . پخته . مؤنف ( mo'nef ) ص . ع . روضة مؤنف : مرغزار ستور نارسيده . مؤنف ( mo'annaf ) ص . ع . نصل مؤنف : پيكان تيز نوك . مؤنفة ( mo'annafat ) ص . ع . غنم مؤنفة : گوسپندان گياه طلب كرده شده . مؤنق ( mo'neq ) ص . ع . خوش آيند و پسنديده . مؤنق ( mo'anneq ) ص . ع . در شگفت‌آورنده . مونكان ( munk n ) ا . پ . مأخوذ از مغلى - سيم و نقره . مؤنمل ( mo'namel ) ص . ع . رجل مؤنمل الاصابع : مردى كه سر انگشتان وى ستبر و كوتاه باشد . مونه ( mune ) ا . پ . مزاج و خاصيت طبيعى چون گرمى آتش و ترى آب . مؤنه ( ma'une ) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه در زندگانى و معيشت بدان محتاج باشند و نفقه و زاد و توشه و جز آن . مؤنى ( mo'ni ) ص . ع . بازدارنده . و با درنك گرداننده و تانىكننده و اهمال‌كننده و درنك نماينده . مؤوء ( ma'u ' ) ص . ع . اديم مؤوء : پوست دباغت شده با بار درخت آء . مؤوء ( ma'u ' ) ا . ع . گربه بانك كننده . مؤوب ( mo'avvab ) و مؤوبة ( mo'avvebat ) ص . ع . بادى كه همه روزه وزد . مؤود ( ma'ud ) ص . ع . گرانبار . مؤود ( ma'avved ) ص . ع . خمنده و كج‌كننده . موؤدة ( mav'udat ) ص . ع . دختر زنده بگور كرده چنان كه در جاهليت معمول تازيان بوده . ج : موؤدات . مؤوف ( ma'uf ) ص . ع . زرع مؤوف : كشت آفت رسيده . مؤوق ( mo'avveq ) ا . ع . مأوق . ر . مأوق . موول ( movul ) و مؤول ( mo'ul ) ص . ع . مال مولا و موولا