موكل ( movakkel ) ا . پ . ماخوذ از تازى - سپارنده كار و بار به ديگرى . مؤكل ( mo'akkel ) ص . ع . خورنده . و چرنده . و روزى دهنده . مؤكمة ( mo'akkemat ) ا . ع . زن كلان سرين . موكن ( mavken ) و موكنة ( mavkenat ) ا . ع . آشيانه مرغ . موكوت ( mavkut ) ص . ع . سخت اندوهگين . موكول ( mavkul ) ص . ع . امر موكول : كار به ديگرى سپرده . موكول ( mavkul ) ص . پ . ماخوذ از تازى - حواله شده و سفارش شده و سپرده شده . موكوم ( mavkum ) ص . ع . محزون و سخت اندوهگين . موكومة ( mavkumat ) ص . ع . ارض موكومة : زمينى كه گياه آن در زير پاى سپرده شده و خورده شده باشد . مول ( mavl ) م . ع . ملته مولا ( از باب نصر ) : مال دادم او را . و ملت مولا و موولأ و مؤولا ( از باب نصر و سمع ) : با مال شدم . و مال الرجل : بسيار مال شد آن مرد . مول ( mul ) ا . ع . عنكبوت . مول ( mul ) ا . پ . واو مجهول - درنك و تأخير و توقف و باز ايستادگى و پشيمانى . و توبه . و دزد . و عاشق و عاشق‌باز و رفيق و يار زن . و حرامزاده و خشوك . و ناز و غمزه . مول ( mavvel ) ص . ع . رجل مول : مرد بسيار مال و توانگر . مولا ( mavl ) ا . پ . مأخوذ از تازى - صاحب و خداوندگار و مالك و خواجه و آغا و ملا و مهتر و قاضى و رئيس شهرهاى بزرك . و غلام و برده . مولاة ( mavl t ) ا . ع . خاتون و خانم . و كنيز و كنيز آزاد كرده . مولامول ( mul - mul ) ا . پ . هر دو واو مجهول - درنك بسيار و درنك از پى درنك و تاخير پس از تاخير . مولانا ( mavl n ) پ . كلمهء مأخوذ از تازى - يعنى صاحب و آغاى ما و اين كلمه را بيشتر در القاب ملاى مسلم و بزرك استعمال مىكنند . مولائى ( mavl 'i ) پ . كلمهء مأخوذ از تازى - يعنى صاحب و آغازى من و اين كلمه را نيز در القاب ملاى مسلم و بزرك مىگويند . مؤلب ( mo'alleb ) ص . ع . حسود مؤلب : حسود فتنه كننده و فساد اندازنده . مولة ( mulat ) ا . ع . واحد مول يعنى يك عنكبوت . مولج ( mavlej ) ا . ع . جايى كه در آن چيزى درج مىشود و در مىآيد و فراهم مىگردد . ج : موالج . مولد ( mavled ) م . ع . ولد ولادا و ولادة و مولدا . ر . ولاد . مولد ( mavled ) ا . ع . هنگام زادن . و جاى زادن . و نيز مولد : زمان ولادت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله چنان كه ميلاد زمان ولادت حضرت عيسى عليه السلام را گويند . مولد ( mavled ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايى كه در آنجا كسى متولد گردد و زاد بود و زادبوم و خهر و وطن و زانيج . مولد ( muled ) ص . ع . امراة مولد : زن زاينده . ج : موالد و مواليد . مولد ( movallad ) ص . ع . توليد شده و زاييده شده و پرورده شده و پيدا شده . و رجل مولد : مرد عربى غير محض . و كذلك : كلام مولد . و كتاب مولد : نامه ساخته و بربافته . مولد ( movalled ) ص . ع . توليدكننده و زاينده و پرورنده . مولدة ( movalladat ) ص . ع . زن غير عرب زاييده در ميان عرب . و نو پيدا شده از هر چيزى . و شاعر نو . و بينة مولدة : حجت غير ثابت . و لغة مولدة : لغتى كه در اصل كلام عرب موضوع نباشد مگر از لغت اصلى گرفته باشند . مولدة ( movalledat ) ا . ع . قابله و مام ناف . مولده ( movallade ) ص . پ . مأخوذ از تازى - توليد كرده شده . و لغت از نو در آورده و تازه پيدا شده . مولش ( mulec ) م . پ . واو مجهول م . ح . موليدن . ا . درنك و تأخير و تأنى . مولع ( mule ' ) ص . پ . مأخوذ از تازى - حريص و آزمند . و آرزومند و مشتاق و بسيار مايل از روى خشم و قهر و با طمع و طمعكار . مولع ( movalla ' ) ص . ع . ملمع و پيسه . يق : بر ذون مولع و ثور مولع . مولع به ( mula'on - behi ) ص . ع . برانگيخته شده . مولغ ( muleq ) ص . ع . آنكه آب مىخوراند سك را . مؤلف ( mo'lef ) ص . ع . آنكه مصاحبت مىكند و سبب مىشود آميزش و دوستى و رفاقت را . و آنكه انس و الفت مىگيرد . و آنكه هزار را كامل مىگرداند . مؤلف ( mo'allaf ) ص . ع .