موظوبة . موظوبة ( mavzubat ) ص . ع . ارض موظوبة : زمينى كه ستور آن را پى در پى چرا كنند و گياهى در آن باقى نگذارند . موعب ( mu'ab ) ص . ع . فراهم آورده شده . و بينى از بيخ بريده شده . موعب ( mu'eb ) ص . ع . آنكه مىگيرد و فراهم مىكند همه چيز را . و درشتم گويند : جدعه الله جدعا موعبا : ببرد خداى بينى او را بريدگى از بيخ . موعب ( mu'eb ) ا . ع . همگى فراز آمده . ج : موعبين . يق : جاءوا موعبين : يعنى آمدند همگى آنها و كسى از آنها باقى نماند . موعبين ( mu'ebina ) ع . ج . موعب . موعة ( mav'at ) ا . ع . موعة الشباب : آغاز جوانى و اول آن . موعث ( mova''as ) ص . ع . راه دشوار . موعد ( mav'ed ) ا . ع . وعده جاى و وعده‌گاه . و وعده دادن . موعد ( mav'ed ) ا . پ . مأخوذ از تازى - وعده و هنگام اجراى كارى . و جاى اجراى كارى و محل وعده . و هنگام وعده . و موعد كارزار : جاى كارزار و وقت كارزار . موعد ( mav'ed ) و موعدة ( mav'edat ) م . ع . وعد عدة و وعدا و موعدا و موعدة و موعودا و موعودة . و . وعد . موعظة ( mav'ezat ) م . ع . وعظ وعظا و عظة و موعظة . ر . وعظ . موعظة ( mav'ezat ) ا . ع . پند و نصيحت بسخنان دل نرم‌كننده . ج : مواعظ . موعظه ( mav'eze ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پند و نصيحت و آنچه را كه شخص واعظ از پند و نصيحت و وعد و وعيد بيان مىكند . و موعظه كردن : پند دادن و نصيحت كردن و وعظ كردن . موعلة ( mav'elat ) ع . ج . وعل . موعلة ( mav'elat ) ا . ع . مؤنث وعل ، يعنى بز كوهى ماده . موعوث ( mav'us ) ا . ع . مردى كه حسب و گوهر وى ناقص باشد . موعود ( mav'ud ) ص . ع . وعده كرده شده . موعود ( mav'ud ) ص . پ . مأخوذ از تازى - وعده كرده شده و وعده داده و از پيش خبر داده شده و تقدير شده . و اجل موعود : مرگ مقدر و مرگ حتمى . موعود ( mav'ud ) و موعودة ( mav'udat ) م . ع . وعد وعدا و عدة و موعودا و موعودة . ر . وعد . موعودين ( mav'udin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دعوت كرده شدگان و مهمانان . موعوك ( mav'uk ) ص . ع . مرد تب‌زده و گرفتار تب . موعى ( mav'iyy ) ص . ع . استوار . يقال : هو مرعى الرسغ . موغ ( muq ) ا . پ . واو مجهول - مغ و آتش‌پرست . ج : موغان . موغان ( muq n ) ا . پ . واو مجهول - نام شهر و ولايت مغان . موغان ( muq n ) پ . واو مجهول - ج . موغ . موغبد ( muq - bad ) ا . پ . واو مجهول - پيشواى بزرك مغان . موغل ( muqel ) ص . ع . بشتاب درآينده . مؤف ( ma'uf ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آگفت و آفت رسيده و رنج و آزار ديده . مؤفد ( mo'fed ) ا . ع . خرج مؤفدا : بيرون رفت و برآمد در آخر ماه و يا آخر وقت . موفر ( movaffar ) ص . ع . وافر و فراوان و بسيار و افزون . و چيزى كه جمع شدن و فراهم گشتن وى ممكن نباشد . موفر ( movaffar ) ا . ع . در اصطلاح عروض : شعر موفور يعنى شعرى كه خرم آن جايز باشد و خرم كرده نشود . مؤفف ( mo'affef ) ص . ع . اف گوينده و كسى كه اف مىكند . موفق ( movaffaq ) ص . ع . توفيق يافته . موفق ( movaffaq ) ص . پ . مأخوذ از تازى - داراى توفيق و آنكه هر كارى براى وى موافقت مىكند و به آسانى دست مىدهد و بختيار و سعادتمند و فرخنده . و موفق شدن : توفيق يافتن . موفق ( movaffeq ) ص . پ . مأخوذ از تازى - توفيق ده و كسى كه ارشاد مىكند و راهنمايى مىكند و بهره‌مند مىسازد و دستگيرى مىكند و يارى مىنمايد . و و الله الموفق المعين : خداوند عالميان توفيق ده و راهنماى و يارى كننده است . مؤفل ( mo'affal ) ص . ع . سست و ضعيف . موفلون ( muflun ) ا . پ . دارويى كه اكليل الملك نيز گويند . موفور ( mavfur ) ا . ع . باصطلاح