موسخ ( musax ) ا . پ . زنار . موسخ ( movassax ) ص . ع . ريمناك و چركين . موسخ ( movassex ) و ( musex ) ص . ع . آنكه ريمناك و چرك مىكند جامه را . موسد ( mused ) ص . ع . آنكه بر مىانگيزاند سك را بر شكار . و زود و شتاب و جلد . موسر ( muser ) ص . ع . توانگر و فراخ‌دست . ج : مياسير و موسرون . مؤسر ( mo'asser ) ص . ع . آنكه مىبندد و اسير مىكند . و آنكه شكنجه مىكند اسير را . موسرون ( museruna ) ع . ج . موسر . مؤسس ( mo'assas ) ص . ع . بنياد نهاده شده و بنا كرده شده . مؤسس ( mo'asses ) ص . ع . آنكه بنياد چيزى را برپا مىنهد و بنا مىكند . مؤسس ( mo'asses ) ا . پ . مأخوذ از تازى - استواركننده و بنا نهنده . مؤسسين ( mo'assesin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - استوار كنندگان و بنا نهندگان . موسط ( musat ) ا . ع . موسط البيت : هر آنچه در ميان سراى باشد . موسع ( musa ' ) ص . ع . توانگر و قادر و توانا و قوى . ج : موسعون . قوله تعالى : وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ اى اغنياء قادرون . موسع ( movassa ' ) ص . ع . فراخ و وسيع و گشاد و فراخ كرده شده . موسعون ( musauna ) ع . ج . موسع . مؤسف ( mo'sef ) ص . ع . آنكه اندوهگين مىگرداند . و آنكه در خشم مىآورد . موسقات ( museq t ) ع . ج . موسقة . موسقار ( museq r ) ا - ص . پ . موسقيدان . و داناى علم موسيقى . و ارباب موسقار : دانايان علم موسيقى . موسقة ( museqat ) ص . ع . نخلة موسقة : خرمابن بسيار بار . ج : موسقات . موسقدان ( museq - d n ) ا - ص . پ . موسقار . موسقى ( museqi ) ا . پ . مأخوذ از يونانى - علم سرود و آواز و علم الحان . و ارباب علم موسقى : دانايان علم سرود . موسقيدان ( museqi - d n ) ا - ص . پ . كسى كه داناى علم موسقى و علم سرود باشد . مؤسل ( mo'assal ) ص . ع . تيز كرده شده . موسم ( mavsem ) ا . ع . هنگام هر چيزى . و هنگام فراهم آمدن حاجيان . و جاى گرد آمدن در حج . ج : مواسم . موسم ( mavsem ) ا . پ . مأخوذ از تازى - وقت و زمان و هنگام و فصل . و موسم بهارى : فصل بهار . و موسم گل : فصل گل . موسن ( musen ) و موسنة ( musenat ) ص . ع . چاهى كه بوى بد آن بيهوشى آورد . موسنح ( musanh ) ا . پ . قسمى از تنباكوى تاتارى . موسوس ( movasves ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آنكه با خود حرف مىزند و زمزمه مىكند . و موسوس سودائى : مرد ملول و مغموم . موسوق ( mavsuq ) ص . ع . كشتى بار كرده . موسوم ( mavsum ) ص . ع . نشان كرده شده و داغدار و داغ كرده شده . و فلان موسوم بالخير : يعنى فلان نشان نيكويى دارد . موسوم ( mavsum ) ا . ع . نام اسبى . موسوم ( m 'vsum ) ص . پ . مأخوذ از تازى - اسم گذاشته شده و نام نهاده شده و ناميده شده . و داغدار . و خوانده شده . موسومة ( mnsumat ) ص . ع . ابل موسومة : شتران داغدار . و ارض موسومة : زمين باريده . و درع موسومة : زرهى كه پايين آن را بشبه آراسته باشند . موسون ( musavna ) و ( musuna ) ع . ج . موسى . موسونة ( mavsunat ) ص . ع . امراة موسونة : زن سست و كسل . موسوى ( musavi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - يهودى و موسايى . و سيد موسوى : سيدى كه از اولاد حضرت امام موسى باشد . موسوى ( musaviyy ) ص . ع . منسوب بموسى . موسه ( mavse ) و ( muse ) ا . پ . زنبور . موسى ( mus ) ا . ع . استره . ج : مواسى ، مؤنث و گاه مذكر آيد . و طرف اعلاى خود آهنى . و نام چاهكى مر ربيعة را . و بندر موسى : نام موضعى . و مأخوذ از عبرى - نام پسر عمران پيغمبر معروف از اولاد يعقوب . الامام الهمام الموسى الكاظم عليه الصلاة و السلام :