و محو شده . مندرس ( mondares ) ص . پ . مأخوذ از تازى - كهنه و فرسوده و شخش . و جامهء كهنه و پاره پاره . مندرع ( mondare ' ) ص . ع . آنكه پيش مىآيد و نزديك مىگردد . و آنكه بشتاب مىرود . و استخوان از جاى خود برآمده . و شكم پر شده . و ماه از زير ابر برآمده . مندس ( mondass ) ص . ع . پنهان شده و دفن شدهء در خاك . مندش ( mandec ) ا . پ . گليم و نمد . مندعص ( monda'es ) ص . ع . مردهء از هم پاشيده . مندعى ( monda'i ) ا - ص . ع . جواب ده و جواب دهنده . مندغ ( mendaq ) ا . ع . كسى كه آن را در خستن بسخن عادت باشد . مندغة ( mendaqat ) ا . ع . سپيدى بن ناخن . و دسته‌اى از پرهاى دنب مرغ و جز آن كه بهم بسته و نانوا نان را بدان نقش و نگار مىكند . مندف ( mendaf ) و مندفة ( mendafat ) ا . ع . كمان نداف . مندفع ( mondafe ' ) ص . ع . دور شونده . و بناگاه رسنده . و آنكه در سخن خوض مىكند . و اسبى كه بشتاب مىرود . مندفع ( mondafe ' ) ص . پ . مأخوذ از تازى - دفع شده و دور كرده شده و بازداشته شده و رانده شده و اخراج شده و بدر كرده شده و پايمال كرده شده و روانه كرده شده و تسليم كرده شده و قطع نظر كرده شده و خلاص گشته . مندفق ( mondafeq ) ص . ع . ريخته شده . مندفن ( mondafen ) ص . ع . چاه و هر چيز مانند آن كه انباشته شده باشد . و پنهان گشته و پنهان . مندفه ( mandafe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گويى كه از پنبه ساخته باشند . مندق ( mondaqq ) ص . ع . كوفته شده و خرد شده . و در كوفته شده . مندك ( mandak ) ا - ص . پ . كسادى و ناروايى اسباب و كالا . و پاره پاره . مندك ( mondak ) ص . پ . كسى كه مانده و خسته شود . مندك ( mondak ) ا . پ . مأخوذ از تازى - زمين برابر و هموار . مندك ( mondakk ) ص . ع . مكان برابر و هموار . مندكم ( mondakem ) ص . ع . آنكه به زور در مىآيد . مندل ( mandal ) ا . پ . دايره‌اى كه عزايم خوانان بر دور خود كشيده و در ميان آن نشسته عزايم خوانند . و نوعى از دهل . و چوب عود . و نام شهرى در هند كه عود خوب از آنجا آورند . و مأخوذ از يونانى : تيغه آهنين كه در پشت در جهة بستن آن به روى رزه اندازند . مندل ( mandal ) ا . ع . موزه . و نام شهرى در هند . مندل ( mendal ) ا . ع . مرد چست و چالاك . و آنكه ناگاه و به زور چيزى را مىگيرد . و آنكه دول از چاه بيرون مىآورد . و نره درشت و سخت . و دستارى كه بوى دست پاك كنند و دستارخوان و دستارى كه بر ميان بندند . مندل ( mondall ) ص . ع . راه نموده شده . و اجازت يافته . و ريخته شده . مندلث ( mondales ) ا . ع . مرد خود راى سخن ناشنو . مندلص ( mondales ) ص . ع . هر چيز كه بلغزد از دست و بيفتد و لغزان . مندلع ( mondale ' ) ص . ع . زبان بيرون آمده . و شكم كلان شدهء فرو هشته . و شمشير از نيام برآمده . مندلف ( mondalef ) ا . ع . شير خرامان آهسته رفتار . مندل فروش ( mandal - foruc ) ا . پ . واو مجهول - كسى كه دهل مىفروشد . مندلق ( mondaleq ) ص . ع . آنكه مىگذرد و پيش مىرود در رفتن و دويدن . و هر آنچه بيرون مىافتد و از جاى خود بر مىآيد مانند روده از شكم و شمشير از غلاف . و توجبه و يا گروه سواران كه بناگاه رسد و هجوم آورد . مندل‌نواز ( mandal - nav z ) ا . پ . دهل‌زن و آنكه دهل مىنوازد . مندله ( mandale ) ا . پ . مندل و عود خام . و دايره عزايم خوانان . مندله ( mandele ) ا . پ . قسمى از قماش ابريشمين كه از آن خيمه و سايبان سازند . مندلى ( mandali ) ص . پ . منسوب به شهر مندل . مندلى ( mandali ) ا . پ . چوب عود كه از مندل آورند . مندم ( mandam ) ا . ع . موضع پشيمانى . مندمة ( mandamat ) ا . ع . پشيمانى و ندامت . مندمج ( mondamej ) ص . ع .