بطور نوبه قرار دادم آب و جز آن را با او . و ناوب فلان فلانا : از عقب فلان در آمد فلان و بطور نوبه سوارى كردند . و نيز مناوبة : عقوبت كردن . مناوة ( man vat ) و ( men vat ) ا . ع . پاداش و جزا و مكافات . مناوحة ( mon vahat ) م . ع . مقابل و روباروى شدن و ناله و زارى كردن بر هم ديگر . مناور ( man var ) ا . پ . نام شهرى در تاتارستان . و نام بتخانه‌اى . مناور ( man ver ) ع . ج . منارة . مناورة ( mon varat ) م . ع . با هم دشنام دادن . مناوشة ( mon vacat ) م . ع . همديگر را گرفتن و نزديك شدن در كارزار . مناوصة ( mon vasat ) م . ع . همديگر را گرفتن در كارزار و مروسيدن . المثل : ناوص الجرة ثم سالمها . ر . جرة ( jorrat ) و ( jarrat ) . مناولة ( mon valat ) م . ع . عطا دادن و بخشش كردن . مناومة ( mon vamat ) م . ع . نبرد كردن با هم در خواب شدن . مناهبة ( mon habat ) م . ع . برابر هم دويدن دو اسب . و بسخن گرفتن . و غارت كردن . مناهج ( man hej ) ع . ج . منهج . مناهدة ( mon hadat ) م . ع . ناهدته فى الحرب مناهدة : بسوى او آهنك كردم در جنك . و ناهد القوم : بانگشتان فال گرفتند آن گروه . و نيز مناهدة : قرعه كردن با كسى . مناهزة ( mon hazat ) م . ع . نزديك شدن با هم . و پيش آمدن شكار را . و فرصت يافتن و غنيمت شمردن . و نزديك رسيدن كودك بلوغ را . مناهضة ( mon hazat ) م . ع . مقاومت نمودن با هم و برابرى كردن در جنك . مناهل ( man hel ) ع . ج . منهل ( manhal ) و ج . منهل ( menhal ) . مناهمة ( mon hamat ) م . ع . با هم دم سرد و ناله برآوردن . مناهى ( man hi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - منهيات و چيزهاى نهى شده و گناهان و جرايم . مناهى ( man hiyy ) ع . ج . منهى و منهية . مناهيج ( man hij ) ع . ج . منهاج . مناهيل ( man hil ) ع . ج . منهال . مناهيم ( man him ) ع . ج . منهام . منايا ( man y ) ع . ج . منية . منائح ( man 'eh ) ع . ج . منيحة . منائر ( man 'er ) ع . ج . منارة . منايرة ( mon yarat ) ا . ع . بدى . يق : بينهم منايرة : اى شر . منبت ( manbet ) و ( manbat ) ا . ع . رستنگاه گياه . ج : منابت . منبت ( manbat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - رستنگاه گياه و محل روييدن گياه . منبت ( monbet ) ص . پ . مأخوذ از تازى - روياننده گياه و سبزه و زمين برومند و مثمر كه همه قسم گياه و سبزه و حاصل و ميوه بار آورد . منبت ( monabbat ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - آنچه سبب روييدن گياه گردد . و نقشهاى برجسته‌اى به شكل گياه و گل و جز آن كه بر روى چيزى نقش كنند و هر آنچه دروى كند اگرى كرده باشند خواه چوب باشد و يا جز آن . منبت ( monbatt ) ص . ع . رجل منبت : مرد فرو ماندهء در راه از قافله بسبب ماندگى راحلهء وى . منبتر ( monbater ) ص . ع . بى اولاد . منبت‌كار ( monabbat - k r ) ا . پ . كسى كه منبت مىسازد و كند اگر . منبت‌كارى ( monabbat - k ri ) ا . پ . شغل منبت‌كار و صنعت منبت ساختن و كنداگرى . منبت‌گاه ( manbat - g h ) ا . پ . جايى كه در آن گياه مىرويد . منبتل ( monbatel ) ص . ع . بريده و قطع شده . منبتى ( monabbati ) ا . پ . مأخوذ از تازى - منبت‌كارى . منبث ( monbass ) ص . ع . بيهوش . منبج ( manbaj ) و ( manbej ) ا . ع . نام موضعى در شام . منبج ( menbej ) ا . ع . آنكه گويد و قول دهد هر آنچه بكند . منبج ( monbajj ) و منبجة ( monbajjat ) ص . ع . ستور فربه و فراخ تهيگاه شده از خوردن گياه . منبجانى ( manbaj niyy ) ص . ع . منسوب بمنبج . منبجس ( monbajes ) ص . ع . ماء منبجس : آب جارى و روان .