على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3514

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

ع . آبدست‌خانه و فرناك . ممشى ( momci ) ص . ع . آنكه رعايت مىكند قانون را . ممصال ( mems l ) ص . ع . شاة ممصال : گوسپندى كه شير وى بريده شود پيش از مسكه برآوردن . ممصر ( momassar ) ا . ع . رنك كرده شده با گل سرخ . ممصطك ( momastak ) ص . ع . دواء ممصطك : داروى مصطكى آميخته . ممصل ( memsal ) و ( momsel ) ا . ع . پالونه رنگريزى و يا پاتيل رنگريزى . ممصل ( momsel ) ص . ع . مال تباه شدهء بىجا و بنابايست خرج شده . و زنى كه بچهء مضغه افكند . و شاة ممصل : گوسپندى كه شير وى پيش از مسكه برآوردن بريده گردد . ممصمصة ( momasmesat ) ص . ع . القتل فى سبيل الله ممصمصة الذنوب : كشته شدن در راه خدا پاك كننده گناهان است . ممصور ( mamsur ) ص ع . اسب تك برآورده . ممصوص ( mamsus ) ص . ع . وظيف ممصوص : خردگاه باريك . ممصوصة ( mamsusat ) ا . ع . زن لاغر . ممض ( momezz ) ص . ع . كحل ممض : سرمه چشم‌سوز . ممضا ( momz ) ص - م . ف . پ . مأخوذ از تازى - امضا شده و تصديق شده و رقم شده . و ممضا بودن : درست و صحيح بودن . و ممضا شدن : بامضا رسيدن و اجرا شدن . ممضغة ( mamzaqat ) ا . ع . خاييدگى و مضغ . و بيخ فك . ممضو ( mamzovv ) ص . ع . امر ممضو عليه و فيه : كارى كه در وى در آيند . و كارى كه بچستى و چالاكى تدبير آن كنند . و كارى كه شايسته و سزاوار اجرا بود . ممضوغ ( mamzuq ) ص . ع . خاييده شده . ممضى ( momz ) ص . ع . رايج كرده و درگذرانيده و جايز داشته و امضا كرده . ممطر ( mamtar ) و ( memtar ) و ممطرة ( memtarat ) ا . ع . لباس پشمين كه در باران براى محافظت از آن مىپوشند . ممطر ( momter ) ص . ع . عارض ممطر : ابر بارنده . و يوم ممطر : روز با باران . ممطرة ( momterat ) ص . ع . سماء ممطرة : آسمان بارنده . ممطعة ( momatta'at ) و ( momatte'at ) ص . ع . ناقة ممطعة الضرع : ماده شترى كه پستان وى از شير پر و روان باشد و كذلك : ممطعة الضرع . ممطور ( mamtur ) ص . ع . باران داده شده . ج : ممطورون . و مكان ممطور : جاى باران رسيده . و رجل ممطور : مرد بسيار مسواك كننده . ممطور ( mamtur ) ا . ع . از اعلام است . ممطورة ( mamturat ) ص . ع . ارض ممطورة : زمين باران رسيده . ممطول ( mamtul ) ص . ع . بدرازا كوفته شده . و دراز كشيده . و درنك كردهء در اداى وام . ممظه ( momazzah ) ص . ع . ستوده . ممعد ( mem'ad ) ص . ع . ذئب ممعد : گرك بسيار درنده كه دو تا دو تا مىكشد و مىبرد . ممعز ( moma''az ) ص . ع . رجل ممعز : مرد سخت پوست . ممعط ( moma''et ) ص . ع . نيك دراز . ممعك ( mem'ak ) ص . ع . آنكه دير ادا مىكند وام را . ممعود ( mam'ud ) ص . ع . گرفتار تباهى معده . ممعور ( mam'ur ) ص . ع . آژنگ‌ناك و ترش روى از خشم . ممعوق ( mam'uq ) ص . ع . رجل ممعوق : مردى كه معده وى فاسد باشد . ممعول ( mam'ul ) ص . ع . حمار ممعول : خراخته كرده . ممعون ( mam'un ) ص . ع . كلاء ممعون : گياهى كه در روى آب روان باشد . و يا گياه آب‌دار و تر و تازه . ممغار ( memq r ) ص . ع . شاة ممغار : گوسپندى كه شير خون‌آلود از پستان وى بيرون آمدن عادتش باشد . و نخلة ممغار : خرمابن سرخ بار . ممغر ( memqar ) ا . ع . خرمابن سرخ بار . ممغر ( momqer ) ص . ع . شاة ممغر : گوسپندى كه از بيمارى پستان شير وى خون‌آلوده باشد . ممغر ( momaqqar ) ا . ع . رنك كرده به گل سرخ .