ملوى ( molavv ) ص . ع . پيچيده و خميده . ملوى ( malviyy ) و ملوية ( malviyyat ) ص . ع . ريسمان تافته شده و دوتاه شده . و دست پيچيده . مله ( malle ) ا . پ . قسمى از پنبه كه زرد خود رنك است . ملهات ( melh t ) ا . ع . آلت بازى . ج : ملاهى . ملهب ( melhab ) ا . ع . كسى كه در نهايت خوب صورتى و نيكويى باشد . ملهب ( molahhab ) ا . ع . جامه نيم رنك . ملهتى ( malhati ) ا . پ . متكى و اصل السوس . ملهج ( molahhaj ) ا . ع . آنكه بخسبد و از كار بازماند . ملهد ( mol'ahhad ) ص . ع . بدست در خسته و بخوارى سپوخته شده . و بر بن پستان و يا بر بن كتف زده شده . ملهز ( melhaz ) ا . ع . آنكه مشت بر بناگوش و يا بر گردن كسى مىزند . و از اعلام است . ملهق ( molahhaq ) ص . ع . ملهق اللون : سپيدفام . ملهم ( malh m ) ا . پ . مرهم . ملهم ( malham ) ا . ع . نام موضعى كه خرمابن بسيار دارد . و يوم ملهم : نام روزى كه بنى تميم با حيفه جنك كردند . ملهم ( melham ) ص . ع . رجل ملهم : مرد پرخوار . ملهم ( molham ) ص . ع . الهام شده و در دل افكنده شده . ملهم ( molhem ) ص . ع . الهام‌كننده و در دل افكنده . ملهو ( malhovv ) ص . ع . بازى كرده شده . ملهوب ( malhub ) ص . ع . افروخته شده . ملهوت ( malhut ) ا . ع . نام ماهيى كه بطور افسانه تصور كرده بودند زمين بر پشت آن قرار گرفته . ملهوز ( malhuz ) ا . ع . مرد استوار اندام آكنده گوشت . و اسب و يا شترى كه بر تندى بناگوش وى داغ گذاشته باشند . ملهوز ( malhuz ) ص . ع . آنكه مويهاى وى سياه سپيد شده باشد . ملهوف ( malhuf ) ا - ص . ع . ستمديدهء مضطر دادخواه و حسرت خورنده . و ملهوف القلب : سوخته‌دل . ملهوق ( malhuq ) ص . ع . لاف زنندهء به چيزى كه ندارد . ملهى ( melh ) ا . ع . آلت لهو و بازى . ج : ملاهى . ملهى ( molhi ) ا . ع . مقلد و بذله‌گوى و مسخره و آنكه بازى مىدهد . ملى ( moll ) ا . ع . كوماج پخته . ملى ( maliyy ) ا . ع . ساعت دراز از روز . يق : مضى ملى من النهار اى ساعة طويلة . و پاره‌اى از روزگار . قوله تعالى : وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا اى مدة و زمانا طويلا . و نيز ملى گاه بمعنى ملئ مىآيد . ر . ملئ . ملئ ( mali ' ) ا . ع . توانگر و مالدار نيكو معامله . ج : ملاء و املياء و ملااء . ملياح ( mely h ) ا . ع . ستور زود تشنه شونده . ملياع ( mely ' ) ا . ع . ماده شتر زود تشنه شونده . و ماده شترى كه درگذرد از شتران و سپس بازگردد بسوى آنها . مليبار ( malib r ) ا . پ . نام ولايتى از هندوستان در كنار غربى دكن و در برهان مىگويد مردم اين ولايت همه ديوث‌اند و زنان ايشان هر يك ده شوهر و زيادتر كنند و فرزندى كه بهم مىرسد پس از يك سال همه يك‌جا جمع شوند و هر يك چيزى بر دست گيرند و آن كودك را طلبند بجانب هر كدام كه متوجه شد از آن شخص خواهد بود و آن تربيت مىكند . مليت ( mellit ) ا . ع . برك درخت مرخ . مليث ( melyas ) ص . ع . رجل مليث : مرد استوار و توانا . مليث ( molyyas ) ا . ع . فربه خوار و ذليل و تنبل از جهة فربهى . مليج ( malij ) ا . ع . شيرخوار . ج : ملج . و مرد بزرك‌قدر . مليح ( malih ) ص . ع . رجل مليح : مرد خوب صورت . و ماء مليح : آب نمكين . ج : ملاح و املاح . و سمك مليح : ماهى نمك سود . و قليب مليح : چاه شور آب . و ابو المليح : قبره و چكاوك . مليح ( malih ) ص . پ . مأخوذ از تازى - نمكين و نمك‌دار و گندم‌گون و زيبا و خوب صورت و مطبوع و خوشنما و خوش‌آيند . و مليح الكلام : فصيح و زبان‌آور . مليحة ( malihat ) ص . ع . امراة مليحة : زن خوب صورت . ج : ملاح . مليح‌گوى ( malih - guy ) ص . پ . آنكه گفتار آن مطبوع و خوش‌آيند