على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3485

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

سياه سپيد . ملاحية ( mall hiyyat ) ا . ع . كشتيبانى . ملاخ ( mal x ) ا . پ . دارويى مانند اشنان . ملاخ ( mal x ) ا . پ . نام شبه جزيره‌اى از هند و چين واقع در جنوب قارهء آسيا در ما بين درياى چين و درياى هند كه بواسطه تنگه كرا متصل به خشكى مىگردد و متقدمين آن را شبه جزيره طلا مىناميدند و اكنون علماى جغرافى فرنگ آن را مالاكا مىنامند . ملاخ ( mall x ) ص . ع . غلام ملاخ : غلام بسيار گريزنده . ملاخاة ( mol x t ) م . ع . لاخاه ملاخاة و لخاء : دوستى كرد با او و خلاف ورزيد با او . و لاخا فلانا : نرمى كرد با فلان و آسان فرا گرفت كار را بر فلان . و نيز ملاخاة : بر افژوليدن بر يكديگر . و دروغ گفتن و بدروغ آراستن سخن را . و نمامى كردن . ملاخبة ( mol xabat ) م . ع . برهم تپانچه زدن . ملاخة ( mal xat ) م . ع . ملخ ملاخة ( از باب كرم ) : بىطعم و بىمزه گرديد . و ملخ الفحل ملوخا و ملاخة ( از باب فتح ) : بازماند آن گشن از گشنى . ملاخه ( mal xe ) ا . پ . شبه جزيره ملاخ . ر . ملاخ . ملادة ( mol ddat ) م . ع . دور كردن و راندن . يق : ما زلت ألادّ عنك اى ادفع . لداد مثله . لاده ملادة و لدادا ( ايضا ) : به سختى با او دشمنى كرد و مخاصمه نمود . ملادس ( mal des ) ع . ج . ملدس . ملاذ ( mal z ) ا . ع . پناه‌جاى و قلعه . ملاذ ( mal z ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ملجاء و پناهگاه و جاى پناه و جاى امن و پناه و پشتى و پناه دهنده و دستگير و فريادرس . و ملاذ الفقرا : دستگير مردمان درويش و بيچاره . ملاذ ( mall z ) ص . ع . دروغ گوى كه گويد و نكند . و خود راى نادرست دوستى . و ذئب ملاذ : گرك سبك چست . ملاذ ( mal zz ) ع . ج . ملذ . ملاذانى ( mal z niyy ) ص . ع . آنكه نصيحت آشكار كند و بدى پنهان دارد . ملاذبة ( mol zabat ) م . ع . لاذب بالمكان ملاذبة : جاى گرفت و اقامت نمود در آنجاى . ملاذجرد ( mal z - jerd ) و ملاذگرد ( mal z - gerd ) ا . پ . نام شهرى در ارمنستان كه بناى آن از سنگ سياه مىباشد و در آن درخت نيست . ملاروشنى ( moll - rovcani ) ا . پ . واو مجهول - شبپره و خفاش . ملاز ( mal z ) ا . ع . پناه‌جاى . ملاز ( mall z ) ا . ع . گرگ . ملازاده ( moll - z de ) ا . پ . فرزند ملا . و آلت رجوليت . ملازة ( mal zat ) ا . ع . بادامستان . ملازة ( mol zzat ) ا . ع . لاززته ملازة و لزازا : برچسبيدم به آن . ملازم ( mol zem ) ا . ع . دست در گردن همديگر اندازنده و معانقه‌كننده . ملازم ( mol zem ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - هميشه باشنده در جايى و يا در نزد كسى و مشغول و مواظب و پيوسته در كار و باثبات و ثابت‌قدم و پاىبرجا . و نوكر و خدمتگار . ج . ملازمان . و ملازم درگاه و يا ملازم سلطان : نوكرى كه در هر هنگام و همه وقت در دربار پادشاهى حاضر باشد . ملازمان ( mol zem n ) پ . ج . ملازم . ملازمة ( mol zamat ) م . ع . لازمه ملازمة و لزاما : ثابت بود بر آن و هميشگى كرد بر آن و مفارقت نكرد از آن . و نيز معانقه كرد با آن . ملازمت ( mol zamat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خدمت و بندگى و اطاعت و فرمان‌بردارى و اشتغال و مواظبت و پيوسته بودن در كار و ثبات و ثبات‌قدم و پابرجايى . و ملازمت كردن : مشغول بودن و مواظب بودن و يارى كردن و خدمت كردن و نوكرى كردن . ملازمى ( mol zemi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خدمت و نوكرى . ملازه ( mal ze ) و ( mol ze ) ا . پ . گوشت پاره‌اى شبيه به زبان كوچك كه از انتهاى كام آويخته است . ملازيب ( mal zib ) ع . ج . ملزاب . ملاژه ( mal je ) ا . پ . ملازه . ملاسة ( mal sat ) م . ع . ملس الشئ ملاسة و ملوسة ( از باب فتح و كرم ) : نرم و تابان گرديد آن چيز . ملاست ( mal sat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نرمى و صافى و هموارى ضد خشونت و درشتى . ملاسة ( mall sat ) ا . ع . ماله‌اى