ملأ ( mala ' ) م . ع . ملأه ملا و ملأة و ملأة ( از باب فتح ) : پر كرد آن را . و ملا الرجل : توانگر و مال‌دار گرديد آن مرد . و ملئ الرجل ( مجهولا ) : زكام زده گرديد آن مرد . و ملاه على الامر ملأ : يارى داد او را بر آن كار و همراهى كرد با او . ملء ( mel ' ) ا . ع . پرى و آنچه پر كند آوند را . ج : املاء . يق : اعطنى ملاه و ملايه و ثلث املائه يعنى بده به من يك آوند پر و دو آوند پر و سه آوند پر . ملأ ( mala ' ) ا . ع . گروه اشراف . قوله تعالى : لِمَنْ حَوْلَهُ أَ لا تَسْتَمِعُونَ . و غلبه و چيرگى گروه با مشورت و جماعت . و طمع . و ظن و گمان . و خوى و خلق . ج : املاء . يق : احسنوا املاءكم اى اخلاقكم . ملأ ( mala ' ) م . ع . كنكاش كردن . و آزمند شدن . و گمان بردن . و فراهم آمدن . ملأ ( mala ' ) و ملا ( mal ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آشكارا و انجمن و محفل . و ملاء اعلا : گروه فرشتگان در عالم بالا . و ملاء مردم : در انجمن مردم . ملا ( mal ) ا . ع . وقت و هنگام . و هر يك از روز و شب . و دشت . ملا ( mal ) ا . ع . ج . ملاة . ملا ( moll ) ا . پ . مأخوذ از مولاى تازى - لقب استاد و معلم خواه مرد باشد و يا زن . و لقب علماى دين . و نيز لقب دانايان يهود و مجوس . و نوعا مردمان عمامه بسر را كه عالم باشند ملا گويند خواه مسلمان باشد و يا نباشد . و ملا رفتن : مكتب رفتن و سبق خواندن . ملاء ( mal ' ) م . ع . ملئ ملاء ( از باب سمع ) : پر شد . و ملوء ملاء و ملاة . ر . ملاءة . ملاء ( mel ' ) ع . ج . ملئ و ج . ملان و ملانة و ملاى . ملاء ( mol ' ) ا . ع . زكام و گرانى كه از امتلا عارض گردد . و . ج : ملاءة . ملاءاء ( mola ' ' ) ع . ج . ملىء . ملاءة ( mal 'at ) م . ع . ملوء ملاءة ( از باب كرم ) : زكام زده گرديد . و ملوء الرجل ملاءة و ملاء : توانگر مالدار گرديد آن مرد و نيكو معامله گرديد . ملاءة ( mol 'at ) ا . ع . چادر يك لخت . و هر جامه نرم . و گرانى از امتلاء و زكام از پرى . ج : ملاء . و نام مادر مرتجز اسب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . ملاأم ( mel ' m ) ا . ع . آنكه عذر ناكسان خواهد . ملاءمة ( mol 'amat ) م . ع . سازوارى كردن و صلح كردن ميان قوم . ملأن ( mal ' n ) ص . ع . پر . يق : كوز ملاءن ماء : كوزه پر از آب . ج : ملاء . ملاءنة ( mal 'anat ) ص . ع . مؤنث ملاءن . يق : دلو ملاءنة : دول پر . ج : ملاء . ملاب ( mal b ) ا . ع . نوعى از بوى خوش . و زعفران . ملابار ( mal b r ) ا . پ . نام قسمتى از هندوستان كه در جزء غربى دكن واقع شده . ملابس ( mal bes ) ع . ج . ملبس ( malbas ) و ( melbas ) . ملابس ( mal bes ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پوشاكها و لباسها . و ملابس و مآكل : پوشاكها و خوراكها . ملابس ( mol bes ) ص . ع آنكه مخالطه مىكند در صحبت كسى . ملابسة ( mol b sat ) م . ع . لابسه ملابسة و لباسا : مخالطه كرد آن را . و لابس فلانا : شناخت باطن فلان را . ملابئ ( mal be ' ) ص . ع . عشار ملابئ : ماده شترانى كه هنگام زادن آنها نزديك باشد . ج : ملبئ . ملاة ( mal t ) ا . ع . دشت سنگريزه‌ناك و سراب‌ناك . ج : ملا . ملاءة ( mal 'at ) و ( mel 'at ) م . ع . ملاء ملاء و ملاءة و ملاءة . ر . ملاء . ملاءة ( mel 'at ) ا . ع . هيئت پرى . ملاءة ( mel 'at ) و ( mol 'at ) ا . ع . گرانى كه از امتلا پديد آيد . ملاءة ( mol 'at ) ا . ع . زكام . و سستى شتر از طول حبس پس از سير و سفر . ملاتب ( mal teb ) ا . ع . پيراهنهاى كهنه . ملاث ( mal s ) ا . ع . مرد بزرك قدر شريف . ج : ملاوث و ملاوثة و ملاويث . ملاثمة ( mol samat ) م . ع . لاثمه ملاثمة : بوسيد آن را . ملاجة ( mol jjat ) م . ع . دراز كشيدن خصومت و لجاجت . ملاح ( mel h ) ا . ع . باد كه كشتى بدان روان گردد . و توبره . و سرنيزه . و پوشش و آنچه بدان خود را پوشند . ملاح ( mel h ) ع . ج . ملح . و .