شده باشند . و گم شده‌اى كه پيدا شده باشد . مظفوف ( mazfuf ) ص . ع . مرد تهى دست . و ماء مظفوف : آبى كه بر گرد آن ازدحام كرده باشند . مظلام ( mezl m ) ص . ع . كارى كه راه در آمدن در آن معلوم نشود . مظلة ( mezallat ) ا . ع . سايبان و چتر . مظلة ( mezallat ) و ( mazallat ) ا . ع . چادر و خيمه . ر ك . و خيمه كوچك . ج : مظال . مظلف ( moz llaf ) ص . ع . افزون شده و زياد گشته . و داراى سم شكافته . مظلل ( mozallal ) ص . ع . سايه داده . مظلل ( mozallal ) ا . ع . تيرك چادر و سايبان . مظلم ( mozlem ) ص . ع . آنكه در تاريكى داخل مىشود و در تاريكى مىرود . ج : مظلمون . و بسيار ستم و بدبخت . و امر مظلم : كار مشتبه كه راه درآمد در آن معلوم نشود . و شعر مظلم : موى سخت سياه . و ليل مظلم : شب تاريك . و نبت مظلم : گياه تازه و سبز كه بسياهى زند . و يوم مظلم : روز بسيار شر . مظلم ( mozlem ) ا . ع . پوشش راهى نزديك مداين . مظلم ( mozlem ) ص . پ . مأخوذ از تازى - بسيار تاريك و ظلمانى . مظلم ( mozallam ) ا . ع . كركس . و زاغ . و گياه در زمين بىباران . مظلمة ( mazlemat ) ا . ع . داد و داد خواهى . ج : مظالم . مظلمون ( mozlemuna ) ع . ج . مظلم . قال اللّه تعالى : فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ اى دخلوا فى الظلام و الظلمة . مظلمه ( mazleme ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ظلم و ستم و جور و تعدى و ستمگرى و بىمروتى و بىانصافى و زبردستى و گناه . مظلمه‌كار ( mazleme - k r ) ص . پ . ظالم و بىداد و بىانصاف و ستمگر . مظلوف ( mazluf ) ص . ع . ظبى مظلوف : آهوى بر سم زده شده . مظلوم ( mazlum ) ص . ع . ستمرسيده . و شيرى كه پيش از چغرات شدن خورده شود . مظلوم ( mazlum ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ظلم شده و ستمرسيده و جفا شده و تعدى شده و به زور و جبر گرفته شده . و حليم و ملايم و با حلم و با حيا و با شرم و شرمگين و بيچاره . مظلومانه ( mazlum ne ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور ستم رسيدگى و ظلم شدگى . مظلومة ( mazlumat ) ا . ع . نام كشتزارى در يمامه . مظلومة ( mazlumat ) ص . ع . ارض مظلومة : زمينى كه گاهى پيش ازين كنده نشده باشد . مظلومه ( mazlume ) ص . پ . مأخوذ از تازى - زن ظلم شده و ستم رسيده . و زن با شرم و حيا و با حلم . مظلومى ( mazlumi ) و مظلوميت ( mazlumiyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ظلم و تعدى و ستمگرى و زبردستى . و بيچارگى و شرم و حيا و حلم و حلمى . مظما ( mazma ' ) ا . ع . جاى تشنگى از زمين . مظماء ( mezm ' ) ص . ع . رجل مظماء : مرد سخت تشنه . مظمأى ( mazma'ayy ) ا . ع . كشت دشتى كه از باران آب خورد خلاف مقوى كه از قناة آب خورد . مظمظة ( mazmazat ) م . ع . جنبيدن و ناويدن چيز آونگان . مظمى ( mazmiyy ) ا . ع . كشتى كه از باران آب خورد . مظنة ( mazennat ) ا . ع . جايى كه گمان مىرود چيزى در آنجا باشد . ج : مظمان . مظنون ( maznun ) ص . ع . گمان برده شده و گمان كرده شده . مظنون ( maznun ) ا . ص . پ . مأخوذ از تازى - مشكوك و نامعلوم و نامحقق و يقين ناشده و شبهه‌دار و گمان برده شده و پنداشته شده . و گمان و پندار . مظنه ( mazanne ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گمان و پندار و انديشه و قياس و وهم و احتمال . مظنه ( mazanne ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - گويا و شايد و يحتمل . مظواة ( mazv t ) ص . ع . ارض مظواة : زمين گياه ظيان‌ناك . مظؤورة ( maz'urat ) ص . ع . ناقة مظؤورة : ماده شترى كه براى بچه ديگرى دايه گرفته شده باشد . مظوى ( mozavv ) ص . ع . اديم مظوى : پوستى كه ببرك ظيان پيراسته شده باشد . مظه ( mazh ) م . ع . مظه فى الارض مظها ( از باب فتح ) : در زمين رفت . مظهر ( mazhar ) ا . ع . محل صعود و جاى بالا رفتن . ج . مظاهر . مظهر ( mazhar ) ا . پ . مأخوذ