مطمة ( motammat ) ص . ع . دراز و بلند . مطمئن ( motma'enn ) ص . ع . آرامنده . ج : مطمئنون . و رجل مطمئن : مرد مقيم شده در جايى كه آن را وطن قرار داده باشد . و مكان مطمئن : مكان پست . مطمئن ( motma'en ) و ( motma - ) ( ? enn ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آرام و آسوده . و راحت و راضى و خشنود . و محفوظ و امن . مطمئنا ( motma'ennan ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور آسودگى . و خشنودى . مطمئنات ( motma'enn t ) ع . ج . مطمئنة . مطمئنة ( motma'ennat ) ص . ع . زن آرامنده . ج : مطمئنات . مطمئنون ( motma'ennuna ) ع . ج . مطمئن . مطناب ( metn b ) ص . ع . جيش مطناب : لشكرگران و بزرگ . مطنب ( matnab ) ا . ع . گردن و دوش و بازو . ج : مطانب . مطنب ( motneb ) ص . ع . نهر دور و دراز رفته . مطنب ( motannab ) ص . ع . خباء مطنب : خيمه بطناب استوار كرده . مطنجن ( motanjan ) ا . پ . مأخوذ از مطجن : تازى - نوعى از خورش . مطنزة ( matnazat ) ص . ع . بىخير . يق : هم مطنزة : ايشان مردمانى هستند كه خيرى در آنها نيست . مطنف ( motnef ) ا . ع . كسى كه در خانهء وى داراى سقف و سر در باشد . و آنكه بر سر كوه بالا مىرود . مطنف ( motannaf ) ص . ع . رجل مطنف : مرد متهم . مطنفسة ( motanfesat ) ص . ع . آسمان ابر دارد . مطو ( matv ) م . ع . مطا مطوا ( از باب نصر ) : كوشش كرد در سير و شتافت . و مطا فلان : از خوشه خورد فلان خرماى تر را . و مطا الرجل : همراه دوست شد آن مرد . و مطا فلان : چشمهاى خود را باز كرد فلان . و مطا بالقوم : دير سير كرد با آن قوم . و مطا جاريته : گاييد كنيزك خود را . و نيز مطو : كشيدن و خراميدن . و يازيدن . مطاء مثله . مطو ( matv ) و ( metv ) ا . ع . شاخهء خرد كه دو پاره كرده كشت پراكنده و سر شاخهء پراكنده خرما را بدان بندند . و خوشهء خرما . ج : مطاء و امطاء و مطى . مطو ( metv ) ا . ع . خوشهء خرما . و خوشهء ارزان . ج : مطاء . و مانند و نظير و يار و هم‌نشين . يق : ناديت مطوى . مطواء ( motav ' ) ا . ع . يازيدگى و درازشدگى . اسم است تمطى را . مطواح ( metv h ) ا . ع . عصا و چوب‌دستى . مطواع ( metv ' ) ا . ع . فرمان بردار و مطيع . مطوان ( matav ne ) ا . ع . مثناى مطا يعنى دو پشت . مطوان ( metv ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو يار . يق : ناديت مطواى : خواندم دو يارم را . مطوة ( matvat ) ا . ع . ساعت . مطوح ( motavveh ) ص . ع . سرگردان در شهرها . مطود ( motavvad ) ص . ع . دور و بعيد . مطور ( motur ) م . ع . مطر مطرا و مطورا . ر . مطر ( matr ) و ( matar ) . مطوس ( motavvas ) ا . ع . نيك و زيباى از هر چيزى . مطوع ( motu ' ) م . ع . مطع مطعا و مطوعا . ر . مطع . مطوع ( motavve ' ) ا . ع . آنكه بطوع جهاد كند بىآنكه بر وى واجب باشد . ج : مطوعين . مطوعة ( motavve'at ) ا . ع . گروهى كه بطوع جهاد كنند بدون آنكه بر آنها واجب گردد . مطوعين ( motavve'ina ) ع . ج . مطوع . قوله تعالى : الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ . مطوف ( motavvaf ) ص . ع . دور و بعيد . مطوق ( motavvaq ) ص . ع . طوق‌دار و آراسته شدهء با گردن‌بند . مطوق ( motavvaq ) ص . پ . مأخوذ از تازى - طوق‌دار . و ميم مطوق : ذكر . مطوقة ( motavvaqat ) ا . ع . كبوترى كه در گردن وى طوق باشد . و قارورهء بزرگ كه در گردنش طوق باشد . مطول ( matul ) ص . ع . دير دارندهء وام و دين را و ديرىكنندهء در وعدهء اداى آن . مطول ( metval ) ا . ع . ريسمان . و ذكر . ج : مطاول . مطول ( motavval ) ص . ع . دراز و طولانى . مطول ( motavval ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ممتد و دراز و طولانى .