آشفتگى مىكند براى محبت و عشق . مصة ( mossat ) ا . ع . مصة المال : خالص و برگزيدهء از مال . مصت ( mast ) م . ع مصت الجارية مصتا ( از باب نصر ) : گائيد آن كنيزك را . و مصت الناقة : بدست بيرون آورد آب گشن را از زهدان آن ماده شتر . مصتم ( mosattam ) ا . ع . كوچه‌اى كه در رو نداشته باشد . و كوچهء ناگذاره . و نيز وادى بىدررو . مصتم ( mosattam ) ص . ع . شئ مصتم : چيز محكم و استوار . و الف مصتم : هزار كامل و تمام . مصتيت ( mestit ) ا . ع . مرد رساى در كارها . مصح ( mash ) م . ع . مصح الشئ مصحا و مصوحا ( از باب فتح ) : رفت آن چيز و سپرى شد . و مصح الندى : تراويد ترى . و مصح بالشئ : برد و ربود آن چيز را . و مصح النبات : برگرديد رنك شكوفهء آن گياه . و مصح الظل : كوتاه شد سايه . و مصح الثوب : كهنه شد آن جامه . و مصحت الدار : مندرس شد آن خانه و سپرى شد اثر آن . و مصحت اشاعر الفرس : استوار شد بيخ مويهاى گرداگرد سم آن اسب و از شقاق و تركيدن مأمون گشت . و مصح الله مرضك : به گرداند خداى بيمارى ترا . و نيز مصح و مصوح سپرى گرديدن شير ماده شتر . مصح ( masah ) م . ع . مصح الظل مصحا ( از باب سمع ) : كم و تنك گرديد سايه . مصح ( mosehh ) ا . ع . صاحب اهل و مواشى تندرست . مصحاب ( mesh b ) ص . ع . مطيع و فرمانبردار و منقاد . مصحاة ( mesh t ) ا . ع . خنور و پياله . و پيالهء نقره‌گين . مصحب ( moshab ) ص . ع . ديوانه . و پوستى كه موى و پشم بر آن باقى باشد . يق : زق مصحب . مصحب ( mosheb ) ص . ع . رام شدهء پس از سختى . و رميدگى . و مرد راست رونده كه درنك نكند و بط فى مايل نشود . و آبى كه به روى چغر لاوه باشد . و پدر پسر بالغ شده‌اى كه مانا به پدر باشد . و مرد داراى رفيق مصاحب . و كسى كه منع مىكند . مصحب ( mosheb ) و ( moshab ) ص . ع . مرد صاحب خطرات و وسواس . مصحبة ( moshabat ) ص . ع . قربة مصحبة : مشك پشم‌دار . مصحة ( mosahhat ) و ( masehhat ) ص . ع . سبب تندرستى . يق : الصوم مصحة . و كذا السفر . و كذلك : مصحة . مصحح ( mosahhah ) ص . ع . درست شده و صلاح شده . و درست ساخته شده . و شفا يافته و تندرست شده . و تمام ساخته شده . مصحح ( mosahheh ) ص . ع . درست‌كننده و اصلاح‌كننده و تصحيح كننده . مصحر ( mosher ) ص . ع . كسى كه بصحرا بيرون مىشود . مصحر ( mosher ) ا . ع . شير بيشه . مصحصح ( mosaheseh ) ا . ع . درست در دوكى و محبت . و كسى كه كارهاى باطل مىآورد و مرتكب آنها مىگردد . مصحف ( moshaf ) و ( mashaf ) و ( meshaf ) ص . ع . نامه‌هاى فراهم آورده شده . مصحف ( moshaf ) ( mashaf ) و ( meshaf ) ا . ع . قرآن مجيد . و كراسهء تابناك . ج : مصاحف . مصحف ( mashaf ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كراسه . و قرآن مجيد . و مصحف بغلى : قرآن كوچك جيبى . و مصحف ياقوت : قرآن به خط ياقوت . مصحف ( mosahaf ) ص . ع . خطا شدهء در نبشته . مصحف ( mosahhaf ) ص . پ . مأخوذ از تازى - لفظى كه بتغيير نقطه لفظ ديگر خوانده شود چون عيد و عبد و توشه و بوسه و جز آن . مصحنة ( meshanat ) ا . ع . يك قسم آوندى مانند كاسه . مصحوف ( mashub ) ص . پ . مأخوذ از تازى - همراه شده و همراه كرده شده و همراه و رفيق و يار . مصحى ( moshi ) ص . ع . يوم مصح : روز گشادهء بىابر . مصحية ( moshiyat ) ص . ع . سماء مصحية : آسمان گشادهء بىابر . مصخ ( masx ) م . ع . مصخه مصخا ( از باب نصر و فتح ) : برگردانيد روى آن را . لغة فى مسخ . و مصخ الشئ : گرفت آن چيز را . و بركند آن چيز را . و نيز مصخ بدتر كردن . و بركشيدن شاخ و برگ را . مصخدة ( masxadat ) ا . ع . نيم روز گرم . ج : مصاخد . مصخر ( mosxer ) ص . ع . مكان مصخر : جاى سنگ‌ناك . مصخفة ( mesxafat ) ا . ع . بيل آهن . و كلنگ . ج : مصاخف . مصد ( masd ) م . ع . مصد الصبى امه مصدا ( از باب نصر ) : شير