مشيعة ( mocayye'at ) ا . ع . گوسپندى كه از لاغرى بديگر گوسپندان نمىرسد و از پس آنها مىرود . مشيق ( maciq ) ا - ص . ع . جامه‌اى كه از بسيارى پوشيدن كهنه شده باشد . و اسب باريك ميان . و رجل مشيق : مرد سبك گوشت . مشيم ( macim ) ا . ع . با خال و داراى خال . مشيم ( macim ) ا . ع . ج . مشيمة . مشيمة ( macimat ) ا . ع . آتون يعنى پوستى كه بچهء رحمى در وى مىباشد . ج : مشيم و مشائم . مشيمه ( macime ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آتون و مشيمه . و مشيمهء عالم : آفتاب و نيز آسمان . مشين ( macin ) ص . ع . عيب‌دار و زشت . مشين ( mocayyan ) ص . ع . داراى شأن و مرتبه و قدر . مشيوحا ( macyuh ) و مشيوحاء ( macyuh ' ) ا . ع . زمينى كه گياه يشح روياند . مشيوحاء ( macyuh ' ) ا . ع . كار سخت و كارى كه در آن مبادرت نمايند . و هم فى مشيوحاء من امرهم : ايشان در كارى هستند كه در آن مبادرت مىكنند و با هم آميخته‌اند . مشيوخاء ( macyux ' ) ع . ج . شيخ . مشئوز ( mac'uz ) ص . ع . بىآرام و ترسناك . مشئوم ( mac'um ) ص . ع . مرد بدفال و مرد بدفالى رسيده . مشيوم ( macyum ) ص . ع . داراى خال سياه . مشيئة ( maci'at ) م . ع . شاء شيئا و مشيئة . ر . شئ . مص ( mas ) ع . بجاى كلمهء مصنف نويسند . مص ( mass ) م . ع . مصه مصا ( از باب سمع و نصر ) : مكيد آن را . مصاءكة ( mos 'akat ) م . ع . سختى نمودن در كارى . يق : ظل يصائكنى اى يشادنى : يعنى هميشه سختى مىكند در كار با من . مصأب ( mes'ab ) ص . ع . مرد سپر آب و پر شدهء از آب . مصاب ( mos b ) ص . ع . مصيبت رسيده و دلشكسته و غمناك و آزرده و شوريده . و رويداده و واقع شده . و درك شده و رسيده . و دارا و متصرف . و تير به نشانه رسيده . مصاب ( mos b ) ا . ع . مصيبت . و ضعف عقل . و بنياد . و نيشكر . مصاب ( mos b ) م . ع . اصاب اصابة و مصابأ و مصابة . ر . مصابة . مصاب ( mos b ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مصيبت زده و رنج رسيده . مصاب ( mas bb ) ع . ج . مصب . مصاباة ( mos b t ) م . ع . صابى رمحه مصاباة و صباء : كج كرد نيزهء خود را براى زدن . و صاباه البيت : خواند براى او بيت را و راست نكرد . و صابى الكلام : بر روشى كه بايست جارى نكرد سخن را . و صابى بناءه : كج و مايل گردانيد بناى آن را . و صابى البعير مشافره : برگردانيد آن شتر لب‌ها را وقت آب خوردن . و صابى السيف : شمشير را مقلوبا در نيام كرد . و كذا : صابى الرمح . مصابة ( mos bat ) ا . ع . مصيبت . مصابة ( mos bat ) م . ع . اصاب زيدا الخطب اصابة و مصابة و مصابا : دردمند كرد زيد را آن كار و مصيبت زده ساخت . مصابح ( mas beh ) ع . ج . مصبح . مصابر ( mos ber ) ص . ع . آنكه امر به شكيبائى دوست خود مىكند . مصابرة ( mos barat ) م . ع . صابر مصابرة و صبارا . ر . صبار . مصابية ( mos biyat ) ا . ع . آسيب و آفت . و حادثه . و بدبختى . مصابيح ( mas bih ) ع . ج . مصباح . مصاتة ( mos ttat ) م . ع . صات مصاتة و صتاتا . ر . صتات . مصاح ( mos h ) ا . ع . واحد مصاحات . مصاحات ( mos h t ) ا . ع . پوست شتر بچگان آگنده از كاه و جز آنكه براى ماده شتران شيرده حاضر مىكنند تا گمان برند كه بچهء خود آنها است . مصاح واحد آن . مصاحب ( mos heb ) ص . ع . يار و رفيق . و رام پس از سختى و سركشى . مصاحب ( mos heb ) ا . ع . نام اسبى . مصاحب ( mos heb ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - هم‌صحبت و همنشين و همدم . و يار و رفيق . و محبوب . و دوست . و ملازم . و مصاحب شدن : هم‌نشين شدن و هم‌صحبت گرديدن . مصاحبة ( mos habat ) ص . ع . صاحبه مصاحبة : يار و رفيق او شد . و ملازم او گرديد . مصاحبة ( mos hebat ) ص . ع . زن دوست و رفيق . مصاحبت ( mos habat ) ا . پ .