مشوف : دينار جلا يافته . و جمل مشوف : شتر قطران ماليده . مشوف ( macuf ) ا . ع . شتر نيز شدهء بگشنى . و شتر آراسته به پشم رنگين و جز آن . مشوق ( macuq ) ص . ع . به آرزو آورده شده . و عاشق . مشوقة ( macuqat ) ص . ع . قربة مشوقة : خيك ايستادهء به ديوار . مشوك ( macuk ) ص . ع . گرفتار بيمارى شوكة و يا شرى . مشوك ( mocvek ) و مشوكة ( mocvekat ) ص . ع . بسيار خاردار . و شجرة مشوكة : درخت بسيار خاردار . و ارض مشوكة : زمين خارناك و زمين خار بسيار رويانده . مشول ( mecval ) ا . ع . غربال خرد . و داس خرد . مشول ( mocul ) م . ع . مشل لحمه مشولا ( از باب نصر ) : كم گرديد گوشت آن . مشوم ( macum ) ص . ع . با خال و خال‌دار . و رجل مشوم : مرد بدفال . و و مرد بدفالى رسيده . مشوم ( macum ) و مشؤم ( mac'um ) ص . پ . مأخوذ از تازى - شوم و بدفال و نحس . و مشوم اختر : بدسرشت . مشؤمه ( mac'ume ) ص . پ . مأخوذ از تازى - بدفال و نحس و شوم . مشؤوز ( mac'uz ) ص . ع . بىآرام و ترسناك . مشؤوف ( mac'uf ) ص . ع . رجل مشؤوف : مرد ترسان و بيمناك . مشؤوفة ( mac'ufat ) ص . ع . رجل مشؤوفة : پاى ريش سوختنى برآورده . مشؤوم ( mac'um ) ص . ع . رجل مشؤوم : مرد بدفال و مرد بدفالى رسيده . ج : مشائيم . مشوه ( macovvah ) ص . ع . زشت روى . و چشم بد رسيده . مشوى ( macvi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - بريان شده و برشته شده . مشوى ( mocvi ) ص . ع . آنكه گوشت را بريان مىكند . و آماده مىكند براى پختن . مشوى ( macviyy ) ص . ع . بريان شده . و آنكه سنك وى خطا كرده باشد . مشهبر ( mocahbar ) ص . ع . مشهبر الرأس : پهن سر و كلان سر . مشهد ( machad ) ا . ع . جاى حاضر آمدن مردمان . و جاى اثبات دعوا به شهود و گواهى اهالى . و محل شهادت و كشته شدن در راه خدا . ج : مشاهد . مشهد ( machad ) ا . پ . ماخوذ از تازى - شهادتگاه و قبرستان شهيدان . و نام شهرى در خراسان در نزديكى شهر قديم طوس در محلى كه آن را سناباد مىگفتند و چون مزار فايض الانوار حضرت امام ثامن على بن موسى الرضا عليه آلاف التحية و الثنا در آنجا واقع شده آن را مشهد مقدس مىگويند . مشهد ( mochad ) ص . ع . كشته شدهء در راه خدا . و كشته شدهء بىقصاص و ديه . مشهد ( moched ) ص . ع . امرأة مشهد : زنى كه شوى آن در نزد وى حاضر باشد خلاف مغيبة . مشهدة ( machadat ) و ( macho - ) ( dat ) ا . ع . جاى حاضر آمدن مردمان . و محضر مردم . ج : مشاهد . مشهدى ( machadi ) ا - ص . پ . لقب كسى كه مزار امام ثامن عليه الصلاة و السلام را زيارت كرده باشد . و منسوب به شهر مشهد مقدس . مشهر ( mocahhar ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب به شهر و ماه . مشهرة ( mocahharat ) ص . ع . حلة مشهرة : حلهء نگارين . مشهرة ( mocahharat ) ا . ع . نام اسبى . مشهود ( machud ) ص . ع . حاضر شده . مشهود ( machud ) ا . ع . روز جمعه و يا روز عرفه و يا روز قيامت . قوله تعالى : وَ شاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ : شاهد روز جمعه و مشهود در روز عرفه و يا شاهد روز عرفه و مشهود روز قيامت . مشهود ( machud ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آنچه ديده مىشود و معاينه مىگردد . و مشهود شدن : معاينه شدن . مشهودة ( machudat ) ا . ع . نماز و يا نماز مغرب و يا نماز فجر . مشهور ( machur ) ص . ع . معروف جاى . و مذكور . و بزرك نام‌آور . ج : مشاهير . و شمشير بركشندهء از نيام . مشهور ( machur ) ا . ع . نام اسبى . مشهور ( machur ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آشكار شده و معروف گشته و شهرت كرده شده . و نيك شناخته شده و فاش كرده شده و شايع شده و روشناس گشته . و نامدار و نامور . و صاحب جلال و بزرگوار . و مشهور عالم : آنكه همهء مردمان ويرا مىشناسند و خنيده . مشهوريت ( machuriyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - شهرت و روشناسى . مشهوم ( machum ) ص . ع .