باشد . ج : مشق . مشقأة ( mecqa'at ) ا . ع . شانه و ميل سرخار . مشقة ( macqat ) ا . ع . نشان ريسمان در پاى ستور . و دورى و گشادگى ميان قوائم ستور سم شكافته . و خراشيدگى سخت . مشقة ( mecqat ) ا . ع . آنچه از موى و كتان و جز آن از شانه كردن افتد . و جامهء كهنه و پاره از پنبه . ج : مشق . مشقة ( mocqat ) ا . ع . سوزشى كه از سائيده شدن جامهء نو در بدن عارض گردد . و بهم سائيدگى شكم رانها . مشقة ( macaqqat ) ا . ع . سختى و دشوارى . ج : مشاق . مشقة ( macaqqat ) م . ع . شق شقا و مشقة . ر . شق . مشقت ( macaqqat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - زحمت و مرارت و محنت . و كفا ( kaf ) و ( kef ) . و رنج و آزار . و جهد و كوشش . و درد و اندوه . و آسيب . و نكبت و مصيبت . و سختى . و بدبختى . و مشقت شديد : سختى و زحمت بسيار . و مشقت كشيدن : رنج و آزار كشيدن . و صدمه خوردن و زحمت كشيدن . و با مشقت : با رنج و زحمت . و بلا مشقت : بىزحمت . مشقر ( mocaqqar ) ا . ع . خيك چرمين . و پنگان . و نام قلعه‌اى . مشقص ( mecq s ) ا . ع . پيكان پهن . و تير پيكان پهن‌دار . و پيكان دراز . و تير پيكان درازدار كه بدان وحوش را شكار كنند . مشقص ( mocaqqes ) ا . ع . قصاب . مشقق ( mocaqqaq ) ص . ع . شكافته و چاك زده و دريده . مشقوح ( macquh ) ص . ع . مردود و ملعون . مشقوق ( macquq ) ص . ع . دريده و چاك زده و شكافته . مشقوليه ( macqulie ) ا . پ . نام مادر زن وامق . مشقى ( macqi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بمشق . مشقى ( mecq ) ا . ع . شانه . مشك ( mack ) ا . پ . پوست گوسپند كه درست و بدون شكافتن از وسط كنده باشند خواه آن را دباغى كرده و يا نكرده باشند و در آن ماست و دوغ و آب و جز آن ريزند . و مشك چرمى : فرج زن . مشك ( meck ) و ( mock ) ا . پ . ماده‌اى سياه و بسيار معطر كه محتوى در يك قسم كيسه است در زير شكم يك نوع حيوانى شبيه به آهو كه آن را آهوى مشك گويند . و مشك اذفر : بهترين اقسام مشك . و مشك تاتارى : مشكى كه از تاتارستان مىآورند . و مشك تبت : مشكى كه از تبت مىآورند . و مشك زمين و يا مشك زمينى : سعد . و مشك نافه : مشك خالص بىغش . و مشك بستن : دستها را در پس گردن بستن . مشك ( macakk ) ا . ع . محل اتصال و پيوستگى . مشكاة ( meck t ) ا . ع . سوراخ ناگذاره كه چراغ در وى نهند . مشكات ( meck t ) ا . پ . مأخوذ از مشكوة تازى و بمعنى آن . مشكار ( meck r ) ص . ع . ناقة مشكار : ماده شتر بسيار شير . مشكبار ( mock - b r ) ص . پ . هر چيزى كه مشك از آن مىبارد و پراكنده مىگردد . و زلف معشوق . مشكبو ( mock - bu ) و مشكبوى ( mock - buy ) در هر دو واو مجهول ص . پ . هر چيز معطر و خوشبوى . مشك بيد ( mock - bid ) ا . پ . بيد مشك . و عود . مشكدانه ( mock - d ne ) و ( meck - ) ( d ne ) ا . پ . دانه‌اى خوشبوى كه سوراخ كرده برشته كشند . و نام لحن بيست و دويم از سى لحن باربد . مشكدر ( mack - dar ) ا . پ . جانوركى كه مشك آب را سوراخ كرده پاره مىكند . مشكدم ( mock - dam ) ا . پ . مرغى سياه رنك در نهايت خوش‌آوازى . مشكدوز ( mack - duz ) واو مجهول ا . پ . كسى كه خيك و مشك مىدوزد . مشكر ( macekar ) پ . كلمهء نهى يعنى شكار مكن . مشكر ( mocker ) ص . ع . پستان پر از شير . مشكرة ( mackarat ) و ( mocke - ) ( rat ) ص . ع . عشب مشكرة : گياهى كه سبب مىشود افزونى شير را . و كذلك : عشب مشكرة . مشكرة ( mockerat ) ص . ع . عشب مشكرة : گياه شيرى . مشك رنگ ( mock - rang ) ص . ع . سياه و برنك مشك . مشك‌سا ( mock - s ) ص . پ . مانند مشك . مشكسار ( mock - s r ) و مشكساره ( mock - s re ) ص . پ . جاى خوشبوى شدهء از بوى مشك . مشك سارا ( mock - s r ) ا . پ . مشك نفيس و اعلا . مشك‌سنج ( mock - sanj ) و مشك سود ( mock - sud ) ص . پ .