مشتهر ( moctaher ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مشهور و معروف . مشتهى ( moctah ) ص . ع . خواسته و مرغوب . مشتهى ( moctahi ) ص . ع . آنكه مىخواهد چيزى را و آرزوى آن مىكند . و آنكه دوست مىدارد چيزى را . مشتهيات ( moctahiy t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى خواسته شده و آرزو كرده شده و مرغوب . و مشتهيات نفسانيه : آرزوهاى نفس . مشتى ( macti ) ا . پ . جوان امرد گنده و هنگفت . مشتى ( mocti ) ا . پ . جامه‌اى كه پارچهء آن لطيف و نازك باشد . و پارچهء نازك لطيف پنبئين و يا ابريشمين . و دسته و معدودى چند و يا گروهى اندك . و مشتى آتشى : مردمان ظالم و ستمگر . و آتش‌پرستان . و ديوان . و مشتى خاك : گروه اندك از مردمان و دنيا . و مشتى زياد : گروه مخالف و مردود و حقير و اندك . و مشتى شرار : ستاره‌هاى آسمان . و هفت ستارهء سيار . و مشتى غبار : گروه مردمان . و كرهء زمين . مشتى ( mocatti ) ص . ع . كفايت كنندهء براى زمستان . مشج ( macj ) م . ع . مشج مشجا ( از باب نصر ) : در آميخت . مشج ( macaj ) و ( macej ) ص . ع . آميخته . ج : امشاج . مشجاذ ( mecj z ) ا . ع . فلاخن . مشجب ( mecjab ) ا . ع . دار چوب كه به روى جامه اندازند و خيك آب آويزان كنند . ج : مشاجب . مشجب ( mocajjab ) ا . ع . گستاخ و بىادب در خوراك . مشجج ( mocajjaj ) ص . ع . شكسته و سر شكافته . مشجر ( macjar ) ا . ع . روئيد نگاه درخت . مشجر ( macjar ) و ( mecjar ) ا . ع . كجاوه . و چوب هوده . و مركبى كوچكتر از هوده كه پوشش ندارد . ج : مشاجر . مشجر ( mecjar ) ا . ع . شترى كه درخت چرا مىكند . و سه‌پايه‌اى كه بر آن رخت و متاع اندازند . و سه‌پايهء گازر . ج : مشاجر . مشجر ( mocjer ) ص . ع . واد مشجر : رودبار بسيار درخت . مشجر ( mocajjar ) ا - ص . ع . آنچه بر صنعت درخت باشد . و ديباج مشجر : ديباى منقش به شكل درخت . مشجر ( mocajjar ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه داراى شكلهائى باشد مانا بدرخت . و زمين درختناك . مشجرة ( macjarat ) و ( moc - ) ( jerat ) ص . ع . ارض مشجرة : زمين درخت دار و بسيار درخت . و كذلك : ارض مشجرة . مشجع ( macje ' ) ص . ع . نيك ديوانه . مشجع ( mocajje ' ) ص . ع . دل دهنده . و دليركننده و تشجيع نماينده . مشجعة ( macja'at ) ا . ع . نام مردى . مشجو ( macju ) ص . پ . مأخوذ از تازى - غمگين و اندوهناك . مشجو ( macjovv ) ص . ع . اندوهناك . مشجوب ( macjub ) ص . ع . رجل مشجوب : مرد هلاك شده . مشجوج ( macjuj ) ص . ع . شكسته سر . و وتد مشجوج : ميخ شكسته سر . مشجوع ( macju ' ) ص . ع . مغلوب در شجاعت . مشح ( macah ) م . ع . بهم سودن شكم ران و سوختن زير زانو از درشتى جامه و الفعل من سمع . مشحاذ ( mech z ) ا . ع . پشتهء فراخ . و زمين هموار فراخ و سر كوه . مشحج ( mechaj ) ا . ع . گورخر . مشحذ ( mechaz ) ا . ع . فسان . و سخت‌راننده . مشحشح ( mocahcah ) ص . ع . مرد كم خير و ناكس و بيقدر . مشحط ( machat ) م . ع . شحط شحطا و شحطا و شحوطا و مشحطا ر . شحط ( caht ) و ( cahat ) . مشحط ( mechat ) ا . ع . چوبكى كه نزديك درخت رز نهند تا بر زمين نيفتد . مشحم ( mocahham ) ص . ع . پيه‌دار . و نان با پيه پخته شده و يا آگندهء از پيه . مشحم ( mocahhem ) ص . ع . پيه بسيار خورنده . و پيه بسيار دارندهء در خانه . و صاحب شتران فربه . مشحنزر ( mochanzer ) ص . ع . مرد آمادهء دشنام مردم . و يا آنكه اندك دشنام مىدهد . مشحنظر ( mochanzer ) ص . ع . مرد چشم برآمده . مشحون ( machun ) ص . ع . پر شده و انباشته شده و بار شده . قوله تعالى : فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ * . مشحون ( machun ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پر شده و ممتلى . مشحئن ( mocha'enn ) ص . ع .