على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3331

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

مشارة ( mac rrat ) م . ع . با همديگر خصومت كردن . و با كسى بدى نمودن . مشارجات ( moc raj t ) ص . ع . فتيات مشارجات : دختران هم‌عمر و هم‌سن . مشارجة ( moc rajat ) م . ع . بهمديگر مانا شدن . مشارز ( moc rez ) ص . ع . بدخوى و كج‌خلق . مشارزة ( moc razat ) م . ع . منازعت كردن . و بدخوئى نمودن . مشارزة ( moc rezat ) ص . ع . حديدة مشارزة : آهن سخت كه بر هر چيزى بگذرد آن را ببرد . مشارسة ( moc rasat ) م . ع . با كسى در معامله سخت‌گيرى كردن ، شراس مثله . مشارطة ( moc ratat ) م . ع . با همديگر شرط كردن . مشارع ( mac re ' ) ع . ج . مشرعة ( macra'at ) و ( mocro'at ) . مشارف ( mac ref ) ا . ع . ج . مشرف . و ج . مشرفة . و مشارف الشام : دههاى حاصلخيز از عربستان واقع در كرانهء رود فرات . و مشارف الارض : بلندىهاى زمين . مشارفة ( moc rafat ) م . ع . با همديگر مفاخرت كردن بشرف . و برآمدن . و مطلع شدن بر چيزى . و نزديك شدن . مشارق ( mac req ) ع . ج . مشرق . و رب المشارق و المغارب اى مشارق الصيف و الشتاء و مغاربها . مشارق ( mac req ) ا . ع . جايهاى شرقى . مشارك ( moc rak ) ص . ع . عام و عام در بهره و حصه و مشترك . مشارك ( moc rek ) ص . ع . انباز . و ريح مشارك : بادى كه بباد شمال شرقى نزديكتر باشد . مشارك ( moc rek ) ص . پ . مأخوذ از تازى - انباز و شريك و مشترك . مشاركة ( moc rakat ) م . ع . شاركت فلانا مشاركة و شراكا : شريك فلان گرديدم من . مشاركت ( moc rakat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - شراكت و انبازى و حصه‌دارى و بهره‌بردارى . و همسرى و همجنسى . و هم‌خوئى . و هم‌شكلى . و مشاركت داشتن : شريك بودن و انبازى داشتن . و مشاركت كردن : انبازى كردن و شراكت كردن . مشاره ( mac reh ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كنارهء گرداگرد كشت‌زار كه كرد نيز گويند . مشاريط ( mac rit ) ع . ج . مشراط . مشاش ( mac c ) ا . پ . انگبينه يعنى عسل قوام داده كه بر طبق ريزند و پهن كنند تا سرد شده و سخت گردد و در هنگام خوردن دندان‌گير باشد . مشاش ( mec c ) ا . ع . نام مردى . مشاش ( moc c ) ا . ع . زمين نرم . و نفس و دم . و سرشت و نژاد . يق : فلان طيب المشاش : فلان كريم النفس است . و مرد چست سبك خوشطبع و زيرك و نيك خدمت‌كنندهء در سفر و حضر . مشاش ( moc c ) ع . ج . مشاشته . مشاشة ( moc cat ) ا . ع . سر استخوان نرم كه آن را توان خائيد . ج : مشاش . و زمين سخت كه در آن چاهها كنند و پس از آن بندى گذارند كه چون چاه پر گردد آن زمين سيراب و تر گردد و هرگاه يك دول آب از آن برگيرند آبى ديگر بجايش فراهم آيد . و درون زمين . و راهى كه در آن خاك و سنگريزه‌هاى نرم باشد . و كوهى كه در آن چشمه‌هاى جوشان و روان باشد . مشاط ( mec t ) ع . ج . مشط ( mact ) و ( mect ) و ( moct ) و ( macet ) . مشاطأة ( moc ta'at ) م . ع . شاطأته مشاطأة و شطاء : من و او هر دو بر كنار رودبار رفتيم . مشاطة ( mec tat ) ا . ع . شغل و صنعت شانه كردن . مشاطة ( moc tat ) ا . ع . موئى كه در شانه كردن برافتد و ساقط شود . مشاطة ( mac ttat ) م . ع . شاطه مشاطة : غالب آمد او را در جور كردن بر كسى و در دور شدن و در رفتن ستور به چرا . مشاطر ( moc ter ) ص . ع . همسايه . ج : مشاطرون . يق : هم مشاطروننا : يعنى خانه‌هاى ايشان متصل است به خانه‌هاى ما . مشاطرة ( moc tarat ) م . ع . چيزى را با كسى به دو نيم كردن . يق : شاطرته مالى . و خانهء خود را بخانهء ديگرى متصل ساختن . و يك نيمهء پستان دوشيدن . مشاطگى ( macc tagi ) ا . پ . صنعت و شغل مشاطه . و آرايش عروس . مشاطن ( moc ten ) ا . ع . آنكه دول را از چاه با دو ريسمان كشد . مشاطه ( macc te ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بزك‌كننده و آرايش‌كنندهء عروس . مشاع ( moc ' ) ص . ع . سهم مشاع : بهرهء بخش ناكرده . مشاع ( moc ' ) ص . پ . مأخوذ