مسلنطح ( moslanteh ) ا . ع . فضاى فراخ و وسيع . مسلنقى ( moslanqi ) ص . ع . بر پشت خفته . و كسى كه بر قفا خوابيده باشد . مسلوب ( maslub ) ص . ع . ربوده . و ربوده عقل . مسلوب ( maslub ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ربوده شده . و سلب شده . مسلوت ( maslut ) ص . ع . آنچه از وى گوشت برگرفته باشند . و رجل مسلوت : مرد سرسترده . مسلوخ ( maslux ) ص . ع . گوسپند پوست كنده و پوست باز كرده . و ماه به آخر رسيده . مسلوس ( maslus ) ص . ع . بيهوش و ديوانه . مسلوط ( maslut ) ص . ع . رجل مسلوط اللحية : مرد تك ريش . مسلوع ( maslu ' ) ص . ع . آنكه بر اندام وى سلعه برآمده باشد . مسلوعة ( maslu'at ) ا . ع . راه روشن . مسلوف ( masluf ) و مسلوفة ( maslufat ) ص . ع . برابر و هموار كرده . الحديث : ارض الجنة مسلوفة . مسلوق ( masluq ) ص . ع . جوشيده . و يوم مسلوق : روزى از روزهاى تازيان است . مسلوقة ( maluqat ) ا ع . شوربا . ج : مساليق . مسلوك ( masluk ) ص . ع . پا سپرده كرده شده . و رفته شده . و درج شده . و در كشيده شده . مسلوك ( masluk ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پا سپرده شده . و راه رفته شده . مسلول ( maslul ) ص . ع . شمشير بركشيده . و مرد گرفتار بيمارى سل . مسلول ( maslul ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - گرفتار بيمارى سل . مسلولين ( maslulin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گرفتاران بيمارى سل . مسلوم ( maslum ) ص . ع . مار گزيده . و اديم مسلوم : پوست پيراستهء با برك سلم . مسلوماء ( maslum ' ) ص . ع . ارض مسلوماء : زمين سلم‌ناك . مسلهم ( moslahemm ) ا . ع . متغير و برگشته‌گونه . مسلى ( mosalli ) ص . ع . تسلى دهنده . و خرسندى دهنده . مسلى ( mosalli ) ا . ع . سومين اسب رهان . مسلئب ( moslaebb ) ا . ع . باران سخت و بسيار . مسم ( masamm ) ا . ع . موضع نفوذ . ج : مسام . و ج . ج : مسامات . مسم ( mesamm ) ا . ع . آن كه بخورد هر چيز را كه بر آن قادر شود . مسم ( mosemm ) ص . ع . يوم مسم : روز باد گرم . مسما ( mosamm ) ا . پ . نوعى از خورش كه با پلاو خورند . مسما ( mosamm ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ناميده شده . مسماة ( mesm t ) ا . ع . پايتابه . مسمات ( mosamm t ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ناميده شده و اسم گذاشته . ( و اين صفت را در زنان استعمال كنند . ) مسماجنگ ( masm - jang ) و ( mesm - jang ) و مسماچنگ ( mas - ) ( m - cang ) ا . پ . آلتى چرمينه مانند آلت رجوليت كه زنان تيز شهوت جهة دفع شهوت به خود به كار برند . مسماح ( mesm h ) ص . ع . جوانمرد . و خوش‌خوى . و ملاطف . ج : مساميح . مسمار ( mesm r ) ا . ع . آنچه بدان چيزى را استوار كنند . و ميخ آهنين . ج : مسامير . و بند آهن . و مرد نيكو سياست‌كنندهء شتران . و نام سك ام المؤمنين ميمونة . مسمار ( mesm r ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ميخ آهنين . مسمارى ( mesm ri ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ميخى شكل و شبيه به مسمار . و پايمال‌كننده . مسمارى ( mesm ri ) ا . پ . خرابى و ويرانى . مسماس ( masm s ) و ( mesm s ) ا . ع . سبك‌رو . و سبك شوريده كار . مسماس ( mesm s ) م . ع . مسمس الامر مسمسة و مسماسا : آميخته شد آن كار و شوريده گشت . مسماك ( mesm k ) ا . ع . گاو سر . و چوب دو شاخه‌اى كه خرگاه را بوى دروا كنند . مسمة ( masammat ) و ( mosemmat ) ا . ع . اهل المسمة : نزديكان و خويشان و خواص مرد . و كذلك : اهل المسمة . مسمح ( masmah ) ا . ع . وسعت و فراخى . يق : ان فيه لمسمحا . مسمدر ( mosmaderr ) ص . ع . طريق مسمدر : راه راست و دراز . و كلام مسمدر : سخن راست و استوار . مسمرط ( mosamrat ) ص . ع . رجل مسمرط الرأس : مرد درازسر .