ج : مساعى . مسعار ( mes ' r ) ا . ع . فروزينهء آتش . و آتش كاو . ج : مساعير . و برانگيزندهء جنك . مسعسام ( mes ' m ) و ( mos ' - ) ( mm ) ص . ع . سيل مسعام : توجبهء شتاب و تيزرو . و كذلك : سيل مسعام . مسعب ( mosa''ab ) ص . ع . جايز و روا . مسعد ( mas'ad ) ا . ع . درجه و رتبهء سعادت و اقبال . ج : مساعد . مسعد ( mos'ed ) ا . ع . نيكبخت گرداننده . مسعر ( mas'ar ) و ( mos'or ) ا . ع . مسعر البعير : جاى باريك از دم شتر . و كذلك : مسعر البعير . ج : مساعر . مسعر ( mas'ar ) ا . ع . زير بغل و بالاى ران شتران . ج : مساعر . مسعر ( mes'ar ) ا . ع . آتش كاو آهنين . و فروزينهء آتش . ج : مساعر و مساعير . و دراز و دراز گردن . و سخت . و درشت . و اسبى كه پايها متفرق اندازد و اينجا آنجا زند و صبر نكند . و انه لمسعر حرب : او برانگيزاننده و گرم‌كنندهء جنك است . مسعر ( mos'ar ) ص . ع . برقرار و ثابت . و نرخ نهاده . مسعر ( mos'er ) ص . ع . برانگيزندهء جنك . مسعر ( mosa''ar ) ص . ع . مأخوذ از تازى - نرخ نهاده و قيمت تعيين شده . مسعر ( mosa''er ) ا . ع . حاكم و متصرف در كارها . مسعط ( mes'at ) و ( mos'ot ) ا . ع . دارودان كه بدان دارو در بينى ريزند . مسعل ( mas'al ) ا . ع . حلق . مسعن ( mosa''an ) ا . ع . دول بزرك كه از دو چرم سازند . مسعود ( mas'ud ) ص . ص . نيكبخت كرده شده . يق : اسعده الله فهو مسعود و لا يقال مسعد كانهم استغنوا عنه بمسعود . مسعود ( mas'ud ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - سعادتمند و نيكبخت و مبارك و خجسته و فيروز و ميمون و فرخنده . و از اعلام است . و سلطان مسعود : پور سلطان محمود پنجمين پادشاه از سلسلهء غزنويان از سال 421 هجرى تا 432 پادشاهى كرد . و سلطان مسعود : پور سلطان محمد پسرزادهء ملكشاه نهمين پادشاه از سلسلهء سلجوقيان از 526 هجرى تا 547 پادشاهى كرد . مسعودى ( mas'udi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نيكبختى و سعادتمندى و ميمنت . مسعور ( mas'ur ) ص . ع . رجل مسعور : مردى كه ويرا باد سموم زده باشد . مسعور ( mas'ur ) ا . ع . حريص و آزمند طعام . و پر شكم . و ديوانه . و تشنه . مسعورة ( mas'urat ) ص . ع . ناقة مسعورة : ماده شتر ديوانه . مسعوع ( mas'u ' ) ص . ع . طعام مسعوع : گندم زنك زده كه بآفت زنگار فاسد شده باشد . مسعوف ( mas'uf ) ص . ع . صبى مسعوف : كودك شيرينه برآورده . مسعى ( mas'iyy ) ا . ع . مرد بسيار سير و تواناى بر آن . مسغب ( mosqeb ) ص . ع . گرسنه . ج : مسغبون . مسغب ( mosqab ) و ( mosaqqab ) ص . ع . جايز و روا . مسغبة ( masqabat ) ا . ع . مجاعه و گرسنگى . يق : يتيم ذو مسغبة اى ذو مجاعة . مسغبة ( masqabat ) م . ع . سغب سغبا و سغبا و سغابة و سغوبا و مسغبة ر . سغابة . مسغبل ( mosaqbal ) ا . ع . نرم و آسان . مسغبون ( mosqabuna ) ص . ع . ج . مسغب . مسغدة ( mosqadat ) ص . ع . فصال مسغدة : شتر كره‌هاى شير مست و فربه . مسغم ( mosqam ) و ( mosaq - ) ( qam ) ص . ع . نيك غذا و نيك‌خوار . و كودك فربه بناز پرورده . مسغوم ( masqum ) ص . ع . فربه بناز پرورده . مسف ( mosaff ) ص . ع . رنك بدل . مسف ( moseff ) ص . ع . آنكه از برك خرمابن بوريا مىبافد . و مشغول به كارهاى دون و پست . و ابر و يا مرغ نزديك به زمين . مسفح ( mosaffeh ) ص . ع . آنكه كارهاى بيهوده مىكند . مسفر ( masfer ) ص . ع . آنچه پيدا و نمايان باشد از روى . ج : مسافر . يق : ما احسن مسفر وجهه و مسافر وجهه و مسافر وجوههم . مسفر ( mesfar ) و مسفرة ( mesfarat ) ا . ع . بسيار سفر و تواناى بر سفر . مسفرة مؤنث . مسفر ( mosfer ) ص . ع . آنكه در روشنائى صبح داخل مىشود . ج : مسفرون . و وجه مسفر : روى روشن و تابان .