على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3306
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
مستمخض ( mostamxez ) ا . ع . شير دير ستبر شونده . مستمد ( mostamedd ) ص . ع . آنكه درخواست يارى مىكند . و آنكه مركب مىگيرد از دوات . مستمر ( mostamarr ) ص . ع . استوار و محكم و برقرار و پايدار . و هو بعيد المستمر : او استوار است در پيكار و بستوه نمىآيد . مستمر ( mostamerr ) ص . ع . پيوسته و هميشه . و هميشه بيك روش رونده . و دائم . و توانا . و محكم و استوار . و سحر مستمر : جادوى سخت استوار . و يا جادوى باطل و رونده . و فى يوم نحس مستمر : در روز سخت نحس . و يا در روزى كه شآمت آن پيوسته بود بر آن گروه تا آنكه هلاك كرد همهء آنها را از بزرك و كوچك و يا در روز چهارشنبه و يا روز چهارشنبهء آخر ماه . مستمر ( mostamer ) و ( mostamerr ) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - پيوسته و هميشه و دائم . و برقرار و ثابت و متوقف و پابرجاى و روان . مستمرا ( mostamerran ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - هميشه و پيوسته و دائما . مستمرى ( mostamerri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنچه به كسى از نقد و يا جنس بطور استمرار ماهيانه و يا ساليانه مىدهند . مستمرى ( mostamri ) ص . ع . آنكه خوشگوار مىيابد طعام را . مستمسك ( mostamsek ) ص . ع . چنك در زننده . مستمسك ( mostamsek ) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - آن كه مىگيرد و چنك در مىزند و بچنك مىگيرد . و دست بدامان كسى مىشود . و مستمسك شدن : دست بدامان كسى شدن . مستمشى ( mostamci ) ص . ع . آنكه داروى مسهل مىخورد . و گرفتار شكم روش و اسهال . مستمصل ( mostamsel ) ص . ع . داروئى كه اسهال مىآورد و مسهل . مستمطر ( mostamtar ) ا . ع . جاى پيدا و نمايان . مستمطر ( mostamter ) ص . ع . آنكه باران مىخواهد . مستمطر ( mostamter ) ا . ع . محتاج بباران . و مرد باران رسيده . و مرد خاموش . و مرد طالب نيكوئى . مستمع ( mostame ' ) ص . ع . گوش دارنده و شنونده . مستمع ( mostame ' ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - سامع و شنونده و آنكه گوش مىدهد . مستمعا ( mostame'an ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - در حالت گوش دادن . مستمعز ( mostam'ez ) ص . ع . كوشندهء در كار . مستمعين ( mostame'in ) ا . پ . مأخوذ از تازى - شنوندگان . مستمكت ( mostamket ) ص . ع . آبلهء پر از ريم . مستمكل ( mostamkel ) ص . ع . مرد زن گيرنده و عروسىكننده . مستمكن ( mostamken ) ص . ع . استوار و برپاى و برجاى . و قادر و توانا . مستمل ( mostamell ) ص . ع . مانده و بستوه آمده و متنفر . مستملح ( mostamleh ) ص . ع . آنكه مليح مىشمارد . مستملى ( mostamli ) ص . ع . آنكه طريقهء نوشتن چيزى را مىخواهد و املا مىپرسد . مستمن ( mostamenn ) ص . ع . آنكه نيكوئى مىخواهد . مستمنح ( mostamneh ) ص . ع . آن كه عطيه و بخشش مىخواهد . مستمند ( most - mand ) ا - ص . پ . محتاج و نيازمند و بينوا و تهىدست . و غمگين و اندوهناك . و گلهمند و شكوهناك . و بدبخت . و بىنصيب . و دل شكسته . و مرد محتاج و نيازمند . و مرد دادخواه . مستمندانه ( most - mand ne ) م ف - ص . پ . فقيرانه و نيازمندانه . و هر چيز منسوب به فقر و پريشانى و تنگدستى . مستمهل ( mostamhel ) ص . ع . آنكه مهلت مىخواهد . مستمهى ( mostamhi ) ص . ع . درهم شكنندهء صفوف . مستميت ( mostamit ) ص . ع . جويندهء چيزى را در هر راهى . و فربه شوندهء پس از هزال و لاغرى . و هر چيز فروهشته . مستميت ( mostamit ) ا . ع . دلاور و بىباك . و خواهندهء مرك در جنك . و پيش آيندهء در كار . مستميت ( mostamit ) و مستميث ( mostamis ) ا . ع . پوست تنگ چسبيدهء به سپيدهء تخممرغ . مستميح ( mostamih ) ص . ع . آن كه دهش و عطا مىخواهد . و آن كه شفاعت مىخواهد . مستميز ( mostamiz ) ص . ع . جدا شده . و يكسو گرديده . مستميق ( mostamiq ) ص . ع . آن كه كسى را گول و احمق مىشمرد . مستميل ( mostamil ) ص . ع .