الحسن : نام مرغى . مستعين ( mosta'in ) ص . ع . آنكه يارى مىخواهد از كسى . و المستعين بالله : لقب احمد بن محمد المعتصم دوازدهمين خليفهء عباسى كه پس از سه سال و نه ماه و چند روز خلافت در سال 251 هجرى ويرا از خلافت خلع نمودند . مستغاث ( mostaq s ) ص . ع . طلب يارى كرده شدهء از وى . و المستغاث به : شخصى كه از وى فريادرسى مىخواهند . و المستغاث عليه : مدعى . مستغث ( mostaqess ) ص . ع . آنكه مرهم مىنهد بر جراحت و مرهم آن را پاك مىكند . مستغدر ( mostaqder ) ص . ع . مكان مستغدر : جاى گودال شده و آبگير گشته . مستغذى ( mostaqzi ) ص . ع . آنكه سخت بر زمين مىزند . مستغرب ( mostaqrab ) ص . ع . عجيب و غريب و بيگانه . و نادر . مستغرب ( mostaqreb ) و ( mos - ) ( taqra'b ) ص . ع . آنكه در خنده مبالغه مىكند . و سخت مىخندد . مستغرب ( mostaqrab ) ص . ع . آنكه غريب‌نوازى مىكند . و متعجب و حيران . مستغرق ( mostaqrab ) و ( mostaq - ) ( req ) ص . ع . غوطه‌ور شده و فرورفتهء در آب . و غرق شده . مستغرق ( mostaqreq ) ص . ع . آنكه پر مىكند هر چيزى را . و فرا مىگيرد همه را . و آنكه در كار با همهء توانائى خود مشغول مىگردد . و نيك خنده‌كننده . مستغرق ( mostaqreq ) ص . پ . ماخوذ از تازى - فرورونده . و به همه توانائى خودكارىكننده . و مستغرق فسق و فجور : فرورفتهء در فسق و فجور . مستغزر ( mostaqzer ) ا . ع . آنكه مىدهد چيزى را تا افزون بر آن واپس گيرد . مستغش ( mostaqecc ) ص . ع . دروغ و ناراست . و فريبنده . و خيانت‌كننده . و آنكه خائن مىپندارد كسى را . مستغشى ( mostaqci ) ص . ع . كسى كه بطورى جامه پوشد كه نه بيند چيزى را و نه بشنود . مستغفر ( mostaqfer ) ص . ع . آنكه آمرزش درخواست مىكند و استغفار مىنمايد . مستغل ( mostaqall ) ا . ع . ملك و جايى كه غله‌خيز باشد و غله در آن حاصل گردد . ج : مستغلات . مستغل ( mostaqell ) ص . ع . گيرندهء غله . مستغلات ( mostaqall t ) ع . ج . مستغل . مستغلات ( mostaqall t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر ملك غله‌خيز . و انبار غله . مستغلب ( mostaqleb ) ص . ع . مستولى و غالب شده . و استيلا يافته . و گياه نيك باليده و درهم پيچيده . مستغلظ ( mostaqlez ) ص . ع . خوشهء دانه برآورده . و آنكه جامه را از جهة درشتى و كلفتى نمىخرد . مستغلق ( mostaqleq ) ص . ع . سخن بسته شده و دشوار . مستغلقة ( mostaqlaqat ) ا . ع . قلعه و بارو . مستغمد ( mostaqmed ) ص . ع . پوشيده و نهفته . و تيره و تار . مستغنى ( mostaqni ) ص . ع . بىنياز . مستغنى ( mostaqni ) ص . پ . مأخوذ از تازى - توانگر و مالدار و بىنياز و غير محتاج . و آنكه داراى حاصل و اندوخته باشد . و شادمان و خوشدل و خشنود . مستغنيانه ( mostaqni ne ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور استغنا و توانگرى و بىنيازانه . مستغيث ( mostaqis ) ص . ع . دادخواه و آنكه طلب يارى و فريادرسى مىكند . مستغيثانه ( mostaqis ne ) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور دادخواهى و فريادرسى . مستغير ( mostaqir ) ص . ع . غارتگر و فربه . مستفاد ( mostaf d ) ص . ع . فايده گرفته شده . و بطريق فايده حاصل شده . مستفاد ( mostaf d ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - فايده گرفته و سود برده و منتفع . و گرفته شده و حاصل شده . و مقصود و مراد و خواهش . مستفاض ( mostaf z ) ص . ع . پراكنده و منتشر . و آشكار و هويدا . و حديث مستفاض فيه : سخن فاش و پراكنده . مستفتر ( mostafter ) ص . ع . اسبى كه خود را مىكشد . مستفتى ( mostafti ) ص . ع . آنكه مشورت مىكند با مفتى . و آنكه جواب فتوى مىخواهد . مستفحل ( mostafhel ) ص . ع . خواهان كار بزرگ و گران . مستفخذ ( mostafxez ) ص . ع . سست گوش . و رام . مستفخر ( mostafxer ) ص . ع . خرندهء چيز فاخر . و متكبر و مغرور و خودپسند . مستفرخ ( mostafrex ) ا . ع . كبوترى كه جهت چوزهء خود جا مىگيرد .