على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3290

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

معامله كردن است . مساوفة ( mos vafat ) م . ع . ساوفه مساوفة و سوافا : راز گفت با او . و ساوف المراة : خوابانيد آن زن را با خود . و ساوف الامر : پس افگند آن كار را . مساوفة ( mos vaqat ) م . ع . ساوقه مساوقة : نبرد كرد با او در فخريهء بازار و يا در راندن و يا در سختى ساق . مساوم ( mos vem ) ص . ع . آنكه مىخرد متاعى را زياده از آنچه ديگرى مىخريد . مساومة ( mos vamat ) م . ع . ساومت المتاع مساومة و سواما : بها كردم آن متاع را . مساوى ( mas vi ) ع . ج . مساعة . مساوى ( mas vi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بديها و عيبها . و مساوى كردن عيب كردن و متهم كردن . مساوى ( mos vi ) ص پ مأخوذ از تازى - برابر و بشج و هم‌وزن . و معادل و همتا . و يكسان . و همواره . و متوازى . و هم قيمت و هم ارزش . و راست . مساوى بودن : برابر و يكسان و معادل و همتا بودن . و مساوى كردن : برابر و يكسان كردن و هموار كردن و راست كردن . مساوئة ( mas ve'at ) م ع . ساء سوء و مساوئة . ر . سوء . مساويك ( mas vik ) ع . ج . مسواك . مساهاة ( mos h t ) ا . ع . به نهايت نرسانيدن عشرت و شادمانى را . مساهج ( mas hej ) ع . ج . مسهج . مساهرة ( mos harat ) م . ع . بيدار بودن با كسى . و بيدار نگهداشتن كسى را . مساهل ( mos hel ) ص . ع . سهل‌انگار و آسانىكننده . مساهلة ( mos halat ) م . ع . ساهله مساهلة : آسانى كرد با او و مسامحه نمود و سهل‌انگارى كرد . مساهلت ( mos halat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مسامحه و سهل‌انگارى و سستى . مساهم ( mos hem ) ا . ع . هم‌سهم و هم‌نصيب و هم‌بهره . و مددگار . و دستگير و شريك . مساهنة ( mos hanat ) م . ع . ساهمه مساهمة فسهمه : قرعه زد با او پس غالب آمد او را در قرعه . و ساهمته : هم‌نصيب و هم‌بهره شدم او را و شريك شدم او را . مساهمت ( mos hamat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - شريك و هم‌بهره و هم‌نصيب و مساوى در بهره و نصيب . مساية ( mas yat ) م . ع . ساء سوء و مساية . ر . سوء . مسايح ( mas yeh ) ع . ج . مسيحة . مسايرة ( mos yarat ) م . ع . برابر گرفتن با كسى و نبرد كردن با كسى در رفتن . مسائف ( mos 'ef ) ا . ع . سالها . و قحط . و مرگ . مسايفة ( mos yafat ) م . ع . با هم شمشير زدن . مسائل ( masa'el ) ع . ج . مسئلة . و ج مسيل . و ج مسل . مسائل ( mas 'el ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مسئله‌ها . مسائية ( mas 'iyet ) و مسائية ( mas eat ) م . ع . ساء سوء و مسائية مسايئة . ر . سوء . مساييح ( mas yih ) ع . ج . مسياح . مسب ( mesabb ) ا . ع . مرد بسيار دشنام دهنده . مسبأ ( masba ' ) م . ع . سبأ سبا و مسبأ . ر . سبأ . مسبأ ( masba ' ) ا . ع . راه كوه . مسبار ( mesb r ) ا . ع . ميل جراحت و فتيله‌اى كه در جراحت گذارند . و قلم و مداد كه بدان نويسند . ج : مسابير . مسبب ( mosabbab ) ص . ع . سبب شده و باعث شده . و رجل مسبب : مردى كه وى را بسيار دشنام دهند . مسبب ( mosabbeb ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سبب و جهة و باعث و سبب و مسبب : اصل و فرع . مسبب ( mosabbeb ) ص . ع . هر آنكه سبب شود مر چيزى را و موجد و آماده كننده . و مسبب الاسباب : خداى تعالى جل شأنه . مسبب ( mosabbeb ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سبب شونده و باعث شونده و چيزه بوذگر . و مسبب حقيقى : خداوند تبارك و تعالى . مسببة ( mosabbabat ) ص . ع . ابل مسببة : شتران برگزيده . مسبة ( masabbat ) ا . ع . آنكه مردم را بسيار دشنام دهد . مسبت ( mosbet ) ص . ع . رجل مسبت : مرد و كه از جاى نجنبد . و در روز شنبه درآينده . ج : مسبتون . مسبت ( mosabbet ) ص . ع . منوم و مسكن . و شتر و يا گوسپندى كه بچه افگند . مسبتات ( mosabbet t ) ا . ع . داروهاى منوم و مسكن . مسبتون ( mosbetuna ) ع . ج . مسبت . مسبج ( mosabbaj ) ص . ع . كساء مسبج : گليم پهن .