پ . ميهمانخانه و كاروانسراى و منزلگاه مسافر . مسافرنوازى ( mos fer - navazi ) ا . پ . مسافرپروازى . مسافرى ( mos feri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مسافرت و حالت سفر . مسافرين ( mos ferin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان مسافر و مردمان راهگذر . مسافع ( mos fe ' ) ا . ع . زانى و زناكار . و حمله‌كننده . و شير بيشه . و دست در گردن يكديگركننده . و شمشير زننده . و عقد مضاربت نماينده . مسافعة ( mos f at ) م . ع . ببال زدن كبوتران و يا مرغان مر يكديگر را . مسافه ( mos feh ) ا . ع . دشنام دهنده . المثل : سفيه لم يجد مسافها . مسافهة ( mos fahat ) م . ع . سافهه مسافهة و سفاها : دشنام داد آن را . و سافه الدن : نزديك خم شراب نشست و خورد از آن ساعت بساعت . و سافه الشراب : اسراف نمود در خوردن شراب . و سافهت الناقة الطريق : لازم گرفت آن ماده شتر راه را به سير سخت . و نيز مسافهة : نادانى نمودن . مساق ( mas q ) م . ع . ساق سوقا و سياقة و مساقا . ر . سوق . مساقات ( mos q t ) م . ع . تيمار كردن و تعهد نمودن درخت را بشركت دخل وى . مساقط ( mas qet ) ا . ع . جائى كه چيزها مىافتند . مساقطة ( mos qatat ) م . ع . ساقط مساقطة و سقاطا . ر . سقاط . مساقيط ( mas qit ) ع . ج . مسقاط . مساك ( mas k ) و ( mes k ) ا . ع . بخل و زفتى . مساك ( mas k ) ا . ع . جايى كه آب در وى ايستد . مساك ( mes k ) ا . ع . نيكى و خوبى . يق : ما فيه مساك يعنى نيست در او خير و نيكى كه بوى برگردد . و هر آنچه چيزى را نگاه دارد . مساكاة ( mas k t ) م . ع . ساكاه مساكاة و سكاء : تنك گرفت بر او در تقاضا . مساكات ( mos k t ) ع . ج . مساكة . مساكة ( mas kat ) ا . ع . واحد مساك يعنى يك جاى كه در آن آب ايستد . ج : مساكات و مسائك . مساكة ( mas kat ) م . ع . مسك السقاء مساكة ( از باب كرم ) : بسيار آب گرفت آن مشك . مساكة ( m s kat ) و ( mes kat ) ا . ع . بخل و زفتى . مساكتة ( mos katat ) م . ع . ساكته مساكتة : خاموش كرد آن را . و نيز مساكتة : همديگر را خاموش كردن و نبرد كردن با كسى در خاموشى . مساكن ( mas ken ) ع . ج . مسكن ( maskan ) و ( masken ) . مساكن ( mas ken ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خانه‌ها و منزلها و حوليها . مساكن ( mos ken ) ص . ع . باشنده . و سكونت گيرنده . مساكنة ( mos kanat ) م . ع . با يكديگر در يك خانه با شش كردن . يق : ساكنه فى دار واحدة : يعنى با وى در يك خانه سكونت كرد . مساكين ( mas kin ) ع . ج . مسكين . مساكين ( mas kin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - درويشان . مسال ( mos l ) ا . ع . كرانهء ريش مرد . و پهلو يعنى از گردن تا سرين . مسال ( mas ll ) ع . ج . مسلة . مسالان ( mos l ne ) ا . ع . به صيغهء تثنيه : دو كرانهء ريش مرد . مسألة ( mas'alat ) ع . ر . مسئلة . مسالة ( mas lat ) ا . ع . درازى روى كه خوشنما باشد . مسالح ( mas leh ) ع . ج . مسلحة . مسالخ ( mas lex ) ع . ج . مسلخ . مسالف ( mas lef ) ع . ج . مسلفة . مسالف ( mos lef ) ص . ع . هم سفر و مصاحب راه . و آنكه چيزها را با هم برابر كند . مسالفة ( mos lafat ) م . ع . سالفه فى الارض مسالفة : با وى رفت در زمين . و سالفه فى الامر : برابر و مساوى كرد او را در كارى . و سالف البعير : پيشى گرفت آن شتر . مسالق ( mas leq ) ع . ج . مسلق . مسالك ( mas lek ) ع . ج . مسلك . مسالك ( mas lek ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مسلك‌ها و راهها . مسالم ( mos lem ) ص . ع . صلح كننده و آشتىكنندهء با كسى . مسالمة ( mos lamat ) م . ع . سالمه مسالمة و سلاما . ر . سلام . مسالمت ( mos lamat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - صلح و آشتى . مسالمه ( mos leme ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سلام به يكديگر . و مسالمه كردن : سلام كردن به ديگرى . مساليط ( mas lit ) ع . ج . مسلاط . مساليق ( mas liq ) ع . ج . مسلوقة . مسام ( mas mm ) ا . ع . ج . مسم مواضع نفوذ . ع : مسامات . و مسام البدن :