طعم داشتن و لذت داشتن . و بيمزه : بيطعم و بىلذت . و خوشمزه : خوش‌طعم و خوش چاشنى و گوارا و خوش‌آيند در ذائقه و لذيذ . مزهد ( mozhed ) و مزهدة ( mozhedat ) ص . ع . كم مال و درويش . الحديث : افضل الناس مؤمن مزهد . مزهر ( mezhar ) ا . ع . آلتى كه مىنوازند آن را . ج : مزاهر . و آنكه آتش براى ميهمان مىافروزد . مزهف ( mezhaf ) ا . ع . كبچه‌اى كه پست را بدان مىشورانند . مزهف ( mozhaf ) ص . ع . رد شده . و خبر دروغ . مزهف ( mozhef ) ص . ع . دروغگو . مزهق ( mozhaq ) ص . ع . هلاك شده و نيست و نابود شده . مزهق ( mozheq ) ص . ع . هلاك كننده و نابودكننده . و آنكه بشتاب مىرود . مزهو ( mazhovv ) ص . ع . رجل مزهو : مرد متكبر . مزى ( mazy ) م . ع . مزى مزيا ( از باب ضرب ) : بزرگ‌منشى نمود و تكبر كرد . مزى ( maziyy ) ا . ع . خوش‌طبع زيرك و ظريف . مزيال ( mezy l ) ا . ع . مرد زيرك پاكيزه خوى لطيف . و آميزندهء امور . مزية ( maziyyat ) ا . ع . فزونى و فضيلت . ج : مزايا . يق : له عليك مزية . مزيت ( mazit ) ص . ع . طعام مزيت : طعام روغن زيتون‌دار . مزيت ( maziyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - فضيلت و فزونى و برترى . و مزيت داشتن : فزونى و برترى داشتن . مزيج ( mazij ) ا . ع . بادام تلخ . مزيح ( mazih ) ياى مجهول ا . پ . مأخوذ از تازى - مزاح و لاغ و خوش‌طبعى . و شادى و خوشى . مزيد ( mazid ) پ . ح م . مزيدن . ر . مزيدن . مزيد ( mazid ) ا . پ . مأخوذ از تازى - زياد كرده شده و افزون كرده شده . مزيد ( mazid ) ا . ع . افزونى . و مزيد فيه : افزون كرده شدهء در آن . مزيدن ( mazidan ) ف م . پ . چشيدن . و مكيدن . و جرعه جرعه نوشيدن . و گرفتن با لبها . مزيده ( mazide ) ا . پ . نوعى از بازى . مزير ( mazir ) ص . ع . مرد خوش‌طبع زيرك سخت‌دل و تواناى در كارها . ج : امازر . مزئر ( moz'er ) ص . ع . شير غرنده . مزيز ( maziz ) ا - ص . ع . افزون . و اندك . و سخت . و عزيز مزيز : از اتباع است . مزيقاء ( mozayq ' ) ا . ع . لقب عمرو بن عامر پادشاه يمن . كه هر روز جامهء نو مىپوشيد و شب آن را پاره مىكرد تا ديگرى نپوشد . مزيل ( mezyal ) ا . ع . مرد زيرك پاكيزه خوى لطيف . مزيل ( mozil ) ص . ع . دور كنندهء از جاى . مزيل ( mozil ) ص . پ . مأخوذ از تازى - دفع‌كننده و زايل‌كننده و بر طرف كنندهء اثر چيزى . و فاقهء مزيل الطاقه : درويشى ناتوان‌كنندهء توانائى . و گلاب مزيل الصداع : گلابى كه زايل مىكند و بر طرف مىنمايد درد سر را . مزين ( mozayyan ) ص . ع . آراسته . و رجل مزين الشعر اى مقصص : مرد پيراسته موى . مزين ( mozayyan ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آراسته شده و زينت داده شده . مزين ( mozayyen ) ا . ع . سر تراش و حالق و حجام . مزين ( mozayyen ) ص . ع . مصغر مزدان . مزينة ( mozaynat ) ا . ع . نام قبيله‌اى از تازيان . مزينة ( mozayyenat ) ا . ع . مشاطه . مزيوت ( mazyut ) ص . ع . طعام مزيوت : طعام روغن زيتون‌دار . مژ ( maj ) ص . پ . كژ و معوج و ناراست . مژ ( moj ) ا . پ . مژگان . و ميغ و هر چيز كه هوا را تاريك سازد . مژد ( mojd ) ا . پ . ستارهء مشترى . و مژده و بشارت . مژدقان ( majdaq n ) ا . پ . شهرى در قهستان كه مزدقان نيز گويند . و نام پهلوانى . مژدك ( majdak ) و ( mojdak ) ا . پ . نام شخصى از مردم نيشابور كه در زمان قباد ساسانى پدر نوشيروان دعوى پيغمبرى كرد و مىگفت نور و ظلمت هر دو قديم‌اند فعل نور به قصد و اختيار و فعل ظلمت به بخت و اتفاق است و حلال و حرام را از ميان برداشت و نكاح را از زن بر طرف ساخت و مىگفت مردمان بايد مساوات با هم را منظور دارند خواه در زن باشد و خواه در مال و چون قباد را با زنان رغبت تمام بود اين مذهب وى را خوش‌آمد و ترويج از او كرد ولى پس از