مزد ( mozd ) ا . پ . اجرت كار و پاداش و جزا و اجر و مواجب و ساليانه و ماهيانه و روزينه . و كرايه و اجاره . و بز و معز . و مزد دندان : پولى كه در مهمانى فقرا و مردمان بينوا پس از صرف طعام در ميان ايشان تقسيم مىكنند . و هر چيز با قدر و قيمتى كه پس از مهمانى بطور انعام و يا پيشكش مىفرستند . و به مزد دادن : بكرايه دادن . مزدا ( mezd ) ا . پ . بلغت اوستا : آفريدگار و خلاق عالم . مزداة ( mezd t ) ا . ع . مغاكى كه در گردو بازى گردكان در آن مىافتد و آن را به فارسى خانج گويند . مزدار ( mozd r ) ص . ع . زيارت‌كننده . مزدان ( mozd n ) ص . ع . مزان و آراسته . مزدبد ( mozdabed ) ا . ع . مسكه برآرنده و صاحب مسكه . مزدبر ( mozd - bar ) و مزدبره ( mozd - bare ) ا . پ . كسى كه كار مىكند و اجرت مىگيرد و مزدور و اجير . مزدجر ( mozdajar ) م . ع . ازدجار . مزدجر ( mozdajar ) ا . ع . نام موضعى . مزدجر ( mozdajer ) ص . ع . بازدارنده و نهىكننده . و بازداشته شده و نهى كرده شده . و آنكه فال مىكند بمرغان . مزدحم ( mozdaham ) ا . ع . موضع ازدحام و جاى انبوهى كردن . مزدحم ( mozdaham ) ص . ع . مكان مزدحم عليه : جائى كه بر آن انبوهى كنند . مزدحم ( mozdahem ) ص . ع . ازدحام‌كننده و انبوهىكننده . مزدرد ( mozdared ) ص . ع . فرو برندهء لقمه و جز آن . مزدرع ( mozdare ' ) ص . ع . زراعت‌كننده و تخم كارنده . مزدرع ( mozdara ' ) و مزدرعة ( mozdara'at ) ا . ع . كشت‌زار . مزدرى ( mozdar ) ص . ع . حقير و خوار . مزدرى ( mozdari ) ا . ع . شير بيشه . مزدرى ( mozdari ) ص . ع . حقير دارندهء كسى . مزدع ( mezda ' ) ا . ع . رسا و زود در آيندهء در كار و دريابندهء آن . مزدغ ( mezdaq ) و مزدغة ( mezdaqat ) ا . ع . مصدغ و مخده و ناز بالش . مزدفان ( mazdaf n ) ا . پ . نام شهرى كه در آن ظروف واو مىسازند . مزدفر ( mozdafar ) ا . ع . جاى تنفس . و نفسى كه با كشش نفس در آن خارج گردد . و نفس كشنده . و جاى نفس كشيدن اسب از سينه . مزدقان ( mazdaq n ) ا . پ . نام شهرى در قهستان . مزدك ( mazdak ) ا . پ . نام مردى محيل و زيرك از اهالى نيشابور كه در نزد قباد پدر انوشيروان ساسانى مكانتى حاصل كرده و مذهب اباحه را اختراع نمود ر . مژدك . مزدلف ( mozdalef ) ص . ع . نزديك‌شونده و پيش درآينده . مزدلفة ( mozdelafat ) ا . ع . جائى در مكهء معظمه ما بين عرفاة و منى . مزدوج ( mozdavaj ) ص . ع . جفت كرده و نكاح كرده . مزدور ( mozd - ur ) ا . پ . اجير و كسى كه كار مىكند و اجرت مىگيرد . و مزدور ديو : كسى كه كارى مىكند كه در آن نه فايدهء دنيا باشد و نه آخرت . و متصدى امور ديوانى . مزدور ( mozdaver ) ص . ع . زيارت‌كننده . مزدوران ( mozd - ur n ) ا . پ . كسى كه كارهاى نيك و بافايده مىكند و بيمارستان و كاروانسرا بنا مىنمايد . و آنكه باميد ثواب ابدى آنها را واجب مىشمارد . مزدورانه ( mozd - ur ne ) ص - م ف . پ . مانند شخص اجير و مزدور . مزدورى ( mozd - uri ) ا . پ . محنت و زحمت بدنى . و اجرت كار و مواجب . و مزدورى كردن : كار كردن براى مزد و اجرت . مزده ( mozde ) ا . پ . مزد و پاداش و اجرت و مواجب و ساليانه . مزدها ( mozd - h ) و ( mozda - h ) پ . ج . مرد ( mozd ) و ( mozde ) . مزده‌بر ( mozde - bar ) ا . پ . مزدبر و اجير و مزدور . مزدهد ( mozdahed ) ص . ع . آنكه هر چيزى را اندك مىپندارد . مزدهر ( mozdaher ) ص . ع . آنكه چيزى را نگاه مىدارد . و شادمان به چيزى مىشود . مزدهف ( mozdahaf ) ص . ع . برداشته شده و برده شده . و هلاك شده . مزدهف ( mozdahef ) ص . ع . آنكه برميدارد . و آنكه روى برميگرداند . و دروغگو . مزده‌گير ( mozde - gir ) ص . پ . گيرندهء مزد . مزدهى ( mozdah ) ص . ع .