محروم است . « 1 » خوجه‌هاى بمبئى سخنانى از يك داعى قديمى نقل مىكنند كه البته مرادشان صدر الدين نيست ، به نام نورستاگور يا پيرست گورنور ، كه ممكن است در قرن دوازدهم يا سيزدهم ميلادى مىزيسته است . امام و مرشد آنها عبد السلام در حدود سال 1594 ميلادى براى ارشاد خوجه‌هاى هند كتابى نوشت به زبان فارسى كه آن را « مواعظ المرؤة » نام نهاد كه به زبان فارسى « پنديّات جوانمردى » مىشود تا سندى باشد قديمى از بيست و ششمين مرشد در سلسلهء مرشدى خوجه‌ها . مراسم ازدواج ، طلاق ، تكفين و دفن نزد خوجه‌هاى بمبئى داراى قوانينى است كه اختلاف اساسى با ديگر فرقه‌هاى اسلامى دارد . اين قوانين وفقه ، بيشتر متأثر از سنت‌ها و آداب و رسوم هندوهاست . در سالهاى اخير مراسم واقعى ازدواج به واسطهء قاضيان رسمى انجام مىشود . در يكى از مراسم ازدواج در گجرات ، نام چهار ملك از ملائكه به نام‌هاى اسرافيل ، عزرائيل ، جبرائيل و ميكائيل در چهار گوشه نوشته شده بود . در ميان خوجه‌هاى بمبئى تا وقتى كه جماعت موافق نباشند ، طلاق امكان‌پذير نيست . البته جماعت رضايت طرفين را مراعات مىكنند . همچنين يك نفر نمىتواند داراى دو زن باشد تا اين‌كه جماعت آن را تأييد كنند . در صورت تأييد جماعت ، مرد بايستى مقدارى مال به زن اوّل بدهد . ميان خوجه‌هاى بمبئى رسم عجيبى در وقت وفات وجود دارد كه نامش

--> ( 1 ) - مثل قضيهء سرجان مير على . ر . ك : سارسكين برى ، waL hsilgne fo noitacilppA ehT dna efiL latneirO fo evitartsullI sesaC aedni ot لندن ، 1853 م ، ص 110 .