آن وجود داشت كه مغولها را به جنگ تشويق كرده ، تصميم آنان را در اين امر تقويت مىنمود . و آن تمايل اروپا بود كه همواره به جنگهاى صليبى دامن مىزد . رهبرى جنبش صليبيه را در آن روزگار ، پادشاه فرانسه ، لوئى نهم ، به عهده داشت كه به نحو اغراق‌آميزى در صليبى بودنش اصرار و تعصب مىورزيد ، به‌طورىكه به او لقب « قديس » داده بودند . علاوه بر اين او در مغولان ، متحدينى مىديد كه مىتوانستند او را در به تحقق پيوستن آرزوهايش كمك كنند . به خصوص كه مشهور بود برخى از همسران آنها مسيحى هستند و مىتوانند شوهرانشان را تحت تأثير قرار دهند . لوئى نهم در سال 650 ه ( 1253 م ) هيأتى را به رياست راهب گيوم روبرك « 1 » نزد منگوقاآن فرستاد كه اين هيأت از عكا به قسطنطنيه و از آن‌جا به شبه جزيرهء كريمه و سپس به شهر سراى رفت . سپس از گذرگاههاى كوه اورال و رود ايلى عبور كرده ، به قراقرم رسيد و در آن‌جا با منگوقاآن ملاقات كرد . آشكارا پيداست كه هدف اين ملاقات ، انعقاد پيمانى مغولى - صليبى بود كه طى آن مغولها از جانب شرق و صليبىها از جانب غرب حركت كرده و جهان اسلام را محاصره و نابود كنند . هيأت صليبى با استقبال گرم دربار مغولى روبه‌رو شد همراه جوابيه‌اى براى لوئى نهم بازگشت . جان سيردى جوانويل كه در حملهء صليبيان به جهان اسلام ، همراه لوئى نهم و شاهد عينى قضايا بوده ، در يادداشتهايش راجع به آن ايام و دربارهء مناسبات لوئى نهم و مغولها در صفحهء 84 از چاپ سال 1968 كه دكتر حسن

--> ( 1 ) - راهبى فرانسيسكنى است كه دربارهء سفرش به مغولستان كه از سال 1253 تا 1255 به طول كشيد ، كتابى به زبان لاتينى نگاشته است . ترجمه اين كتاب به زبان فرانسوى در سال 1985 انتشار يافت . در اين كتاب زندگى مغولها در آن زمان به‌طور دقيق و بىطرفانه توصيف شده است .