حامل دو صفت و لقب مزبور ( يعنى قاضى ، محدث و فخر الدين ) جلاد هلاكو بوده است كه فقها و دانشمندان را با دستان خود به مسلخ برد . او به ملاحظهء موقعيتى كه داشته مسلّما تك‌تك آنها را مىشناخته و لذا بسيار ساده آنها را انتخاب و به دست خونريزى مثل هلاكو خان سپرده است . ابن تيميه چشمان خود را براى چنين افرادى مىبندد و در اعمالشان چيزى را كه استحقاق مؤاخذه داشته باشد نمىبيند . خواجه نصير الدين طوسى : اين همه كشتار سلاطين ، شخصيت‌هاى سياسى و بزرگان مسلمان كه به مقر هلاكو روى آورده بودند تا مراتب اطاعت و سرسپردگى خود را به وى اعلام كرده ، خود را در اختيار وى گذارند ، توجه ابن تيميه و امثال او را به خود جلب نكرده است . كاروانهاى شخصيتها و سياستمداران اسلامى كه با پرچمها ، شمشيرها و طبل‌هايشان به طرف مقر هلاكو سرازير شده بودند تا براى استجابت نداى سركردهء جبار مغولها و لبيك دعوت او و ياريش در نبرد آينده ، به ارتش بت پرست و خونريز مغولى بپيوندند ، ابن تيميه و امثال او را به هيجان نياورده است . آرى هيچ يك از موارد فوق در ابن تيميه تأثير نمىگذارد و او هيچيك از آنها را نمىبيند . آن وقت صحبت از كسى مىكند كه مغولها را در حمله به بغداد يارى كرده است . تازه ابن تيميه پس از آن‌كه ادعا مىكند اسماعيليان ، مغولها را در حمله‌هايشان يارى كرده‌اند ، سخنش را چنين تكميل مىكند : « مهم‌ترين شخصيت اسماعيلى كه بار تمام اين وقايع را به دوش كشيد ، وزير اسماعيليان ، خواجه نصير الدين طوسى در الموت بود كه فرمان قتل خليفهء عباسى و برچيدن حكومت عباسيان را صادر كرد » .