قرنى ( qaraniyy ) ص . ع . منسوب بقبيلهء قرن . و نيز كسى كه ابروهاى وى پيوسته باشد . قرنيطس ( qarnitos ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - عقل و هوش و ادراك . قرنين ( qarnayn ) ا . ع . دو شاخ . و ذو القرنين : لقب چند نفر . مر . قرن ( qarn ) . قرو ( qarv ) ا . ع . حوض . و جوى بزرگ و دراز كه در آن ستوران آبخورند . و زمينى كه قطع نشود . ج : قرو ( qorovv ) . و آب راههء انگوردان كه در آن انگور فشرند . و شكاف انگوردان . و بن درخت خرما و جز آن كه آن را كاواك كرده در آن نبيذ ريزند و يا آن را تغارهء بزرگ سازند . و پنگان . و قدح چوبين . و آوند خرد . و كلانى پوست خايه از باد و يا از آب و يا فرود آمدن روده در وى . ج : اقراء . و رايتهم على قرو واحد : ديدم ايشان را بر يك روش و وتيره . و چون باران زمين را بطور تساوى و برابر فراگيرد گويند : تركت الارض قروا واحدا . قرو ( qarv ) م . ع . قراه قروا ( از باب نصر ) : آهنگ كرد آن را . و قرا الامر : پيروى كرد آن كار را . و قرا البلاد : جستجو كرد شهرها را و از شهرى بشهرى در آمد . و قرا فلانا : نيزه زد مر فلان را . قرو ( qarv ) و ( qerv ) و ( qorv ) ا . ع . كاسه‌اى كه در آن بسگ غذا دهند . ج : اقراء و اقرى و اقروة و قرى ( qoriyy ) . قرو ( qorovv ) ع . ج . قرو ( qarv ) . قروء ( qoru ' ) ع . ج . قرء ( qar ' ) . قرواء ( qarv ' ) ا . ع . دبر و كون . و پشت . و خوى و عادت و طبيعت . قرواء ( qarv ' ) ص . ع . ناقة قرواء : ماده شتر دراز كوهان درشت پشت . قرواح ( qerv h ) ا . ع . ماده شتر دراز پاى . و خرمابن بلند بالاى تابان هموار . ج : قراويح و قراوح . و شترى كه با شتران كلان آب نخورد و با شتران ريزه آبخورد . و زمين گشادهء آفتاب رويه كه چيزى آن را نپوشانده باشد . و زمينى كه مخصوص براى زراعت و نشاندن درخت باشد . قرواش ( qerv c ) ا . ع . طفيلى و ناخوانده بمهمانى آينده . و بزرگ . و از اعلام است . قرواط ( qerv t ) ا . ع . كشتى بزرگ . و يكى از هفت شهر درياى آسكون . قروان ( qarv n ) و ( qarav n ) ا . ع . پشت . قروانى ( qarv niyy ) ص . ع . رجل قروانى : مرد بزرگ پوست خايه . قروة ( qarvat ) ا . ع . كلانى پوست خايه از باد و يا آب و يا فرود آمدن روده در وى . و قروة الراس : موى سر . قروت ( qorut ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - كشك و چغرات خشك شده . و قروت شدن صحبت : برهم خوردن صحبت . قروت ( qorut ) م . ع . قرت الدم قروتا ( از باب نصر و سمع ) : خشك شد بعض از خون بر بعضى و يا از آسيب ضرب در زير پوست سبز رنگ گرديد و فرو مرد . قروتىشدن ( qoruti - codan ) ف ل . پ . آشفته شدن و بر همخوردن و پريشان گشتن كار . و قروتى شدن معامله : برهم خوردن معامله . قروح ( qoruh ) ا . ع . ج . قرح ( qarh ) . و ذو القروح : لقب امرؤ القيس بدان‌جهت كه هراكليوس پادشاه يونان پيراهن مسمومى بوى پوشانيد و از اثر آن بدنش زخم شده بمرد . قروح ( qoruh ) م . ع . قرحت الناقة قروحا ( از باب فتح و نصر ) : پيدا و نمايان گرديد بار دارى آن ماده شتر . و قرح الفرس قروحا و قرحا ( از باب فتح و سمع ) : تمام دندان شد آن اسب . قروح ( qaruh ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ريشها و قرحه‌ها . قرود ( qarud ) ا . ع . شترى كه از كنه دور كردن نرمد و آرام گيرد . قرود ( qorud ) ع . ج . قرد ( qerd ) . قرور ( qarur ) ا . ع . آب سرد . يق : الرجل اغتسل بالقرور . و نيز قرور : زنى كه ثبات مىورزد و باز نمىگردد از آنچه بوى بكنند از بوسه و كار ديگر . قرور ( qorur ) م . ع . قرقرا و قرارا و قرورا . مر . قرار . و قرقرة و قرة و قرورا . مر . قرة ( qarrat ) و ( qorrat ) . قرورة ( qarurat ) ا . ع . خرد . و خوار . قرورة ( qorurat ) ا . ع . آنچه در تك ديگ چسپيده باشد از طعام و توابل و جز آن . و آب سرد كه در ديگ ريزند تا نسوزد . قرورى ( qaravr ) ا . ع . اسب دراز جثهء دراز دست و پاى . و نام موضعى . قروش ( qarvac ) ا . ع . آنچه از اين جا و آنجا فراهم آورند . قروض ( qoruz ) ع . ج . قرض ( qarz ) . قروض ( qoruz ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وام بسيار . و و امها . قروط ( qorut ) ع . ج . قرط ( qort ) . قروع ( qaru ' ) ا . ع . چاه كم آب . و چاهى كه از بالا تا پائين كوه كنده شود . قروف ( qaruf ) ا . ع . مرد بسيار ستمگار و نافرمان و از حد در گذرنده و سخت جنگ كننده . ج : قرف ( qorf ) . قروق ( qoruq ) ا . پ . - مأخوذ از