نشده باشد . و اجعلوا بيوتكم قبلة اى مسجدا ، و قيل : متقابلة . قبلة ( qoblat ) ا . ع . بوسه و ماچ . ج : قبل ( qobal ) . و آنچه جادوگر بدان دل كسى را به ديگرى مايل كند . و پذرفتارى و نشانى كه در پيش گوش گوسپند نمايند . قبلة ( qabalat ) ا . ع . چرخهء ريسمان . و ريگ تودهء گرد . و سرفه . ج : قبل ( qabal ) . و نيز مرتعى كه در جلو خانه‌ها باشد و ستور در آن چرا كرده بىآنكه شب به منزل خود برگردند . قبلتين ( qeblatayne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : مسجد الحرام و مسجد اقصى . قبلش ( qaballac ) ا . ع . سر نره . قبله ( qeble ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كعبه . و جهتى كه در نماز بدان رو كنند . و هر مكان مقدسى كه در هنگام پرستش يزدان بدان روى آورند و معبد و مسجد و عبادتگاه و سجده‌گاه . و طريقه و روش و رسم و آئين . و پدر . و مدينهء طيبه . و نجف اشرف . و كربلاى معلا . و كاظمين . و سامره . و مشهد مقدس رضوى . و قبلهء جمشيد : آتش . و شراب سرخ . و آفتاب . و جام جهان نما . و قبلهء دهقان و يا قبلهء زردشتيان : آتش . و قبلهء عالم : پادشاه . و قبلهء كونين : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . قبله ( qoble ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بوسه . و قبله دادن : بوسه دادن و بوسيدن . قبله‌گاه ( qeble - g h ) ا . پ . هر جائى كه وقت پرستش يزدان بدان روى آورند . و نيز از القاب پدر و كسى كه قائم مقام وى باشد . و قبله‌گاه مجوس : آتش . قبله نامه ( qeble - n me ) ا . پ . قطب نماى ملاحان . قبله‌نما ( qeble - nam ) ا . پ . قطب نمائى كه بدان تعيين جهة مكهء مكرمه را مىكنند . قبلى ( qebli ) ص . پ . منسوب به قبله . و جنوبى . و طرف جنوب . قبلى ( qabaliyy ) ص . ع . منسوب بقبلة ( qabalat ) . قبليا ( qabaliyyan ) ا . ع . رايته قبليا : ديدار كردم او را آشكار و نمايان . قبنة ( qobnat ) ا . ع . شتابى در كار و حاجت و نياز . قبنجر ( qabanjar ) ا . ع . مرد كلان شكم . قبو ( qabv ) م . ع . قباه قبوا ( از باب نصر ) : با انگشتان فراهم آورد و جمع كرد آن را . و قبا البناء : بلند برآورد آن بنا را . و قبا الزعفران : چيد زعفران را . قبوب ( qobub ) م . ع . قب القوم قبوبا ( از باب ضرب ) : بانگ و فرياد نمودند آن گروه در خصومت . و قب قبا و قبوبا . مر . قب . قبوة ( qabvat ) ا . ع . پيوستگى ميان دو لب و ضم كردن حرف را . قبوح ( qobuh ) و قبوحة ( qobuhat ) م . ع . قبح قبوحا و قبوحة و قباحا . مر . قباح . قبور ( qabur ) ا . ع . زمين پست و نرم . و خرمابن زود بار آور . و خرما بنى كه بارش در شاخش بود . قبور ( qobur ) ع . ج . قبر . قبور ( qobur ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گورها و قبرها و دخمه‌ها . و اصحاب قبور و يا اهل قبور : مردگان در گور . قبوص ( qabus ) ا . ع . اسب استوار خلقت . و اسب سخت تند و تيز كه چون به روى هى كنند جز نوك سمب آن به زمين نرسد . قبوع ( qobu ' ) م . ع . قبع القنفذ قبوعا ( از باب فتح ) : سر در پوست كشيد خارپشت . و قبع الرجل : سر در گريبان كرد آن مرد . و قبع فلان : سپس ماند فلان از ياران خود . و قبع فى الارض : رفت . قبول ( qabul ) ا . ع . ماما و مام ناف . و باد صبا بدان جهت كه ضد دبور است و يا بجهة آنكه در مقابل كعبه مىوزد و يا بدان‌جهت كه مقبول طبائع است . و نيز قبول : پذيرفتگى عفو و جز آن ( اسم است مصدرى را كه فعلش وجود ندارد ) و چون چيزى را نفس بپذيرد و قبول كند گويند : على فلان قبول . قبول ( qabul ) و ( qobul ) ا . ع . خوبى و جمال و هيئت و لباس . و منه قول نديم المأمون فى الحسنين : امهما البتول و ابوهما القبول . قبول ( qabul ) و ( qobul ) م . ع . قبل العقد قبولا و قبولا ( از باب سمع ) : پذيرفت عقد را . و قبل القول : حمل براستى كرد آن قول را . و قبل الهدية : گرفت آن هديه را و پذيرفت . و قبل الله عبادتنا و دعائنا : بپذيرد خداى عبادت و دعاى ما را . و قبل على الشيئ : چسبيد بآنچيز و لازم گرفت آن چيز را . و آغاز نمود در آن چيز . و قبلت الصبا قبلا و قبولا و قبولا ( از باب نصر ) : وزيد باد صبا . و قبح الله ما قبل و ما دبر : زشت گرداند خداى سان آينده و سال گذشته را . و نيز قبول : پيش آمدن و بردن . قبول ( qaqul ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پذرفتارى و پذيرائى و پذيرفتگى . و پذرفته و مقبول و پسنديده و مرضى . و موافق . و مجاز . و قبض و گرفتگى . و اجابت . و پسنديدگى . و قبول افتادن : مطبوع و پسنديده شدن و مقبول واقع شدن . و قبول شدن : پذيرفته شدن و پسنديده و مطبوع شدن . و قبول