و متعدى ) . و نيز عثم : سست دوختن توشه دان را . و ستبر گرديدن و پوست فراهم آوردن زخم بىآنكه به شود . عثمان ( osm n ) ا . ع . چوزهء شواب . و بچهء اژدها . و بچهء مار . و مار . و نام چند نفر صحابى و چند نفر تابعى . و عثمان بن عفان بن ابى العاص بن امية : خليفهء سوم رضى اللّه عنه وفات وى در سال 35 هجرى . و سلطان عثمان خان : سر سلسلهء پادشاهان آل عثمان از سال 699 هجرى تا سال 726 سلطنت نمود . و آل عثمان : سلاطينى كه از نژاد سلطان عثمان خان مىباشند . عثمانى ( osm ni ) ص . پ . ممالكى كه آل عثمان در آن سلطنت مىكنند . عثمانى ( osm ni ) ا . پ . مردم ممالك آل عثمان . ج : عثمانيان . عثمانيان ( osm niy n ) پ . ج . عثمانى . عثمثم ( asamsam ) ا . ع . شتر سخت اندام دراز . و شير بيشه . عثمثمة ( asamsamat ) ا . ع . مادهء عثمثم . عثمر ( osmor ) ا . ع . نام ريگستانى نيكو گياه آسان گذار در بلاد طى . عثمرة ( osmorat ) ا . ع . پوست انگور كه شيرهء آن را مكيده باشند . عثن ( asn ) م . ع . عثنث النار عثنا و عثانا و عثونا ( از باب نصر ) : دود بر آورد آتش . و عثن فى الجبل : برآمد بركوه . عثن ( esn ) ا . ع . پشم . و نوعى از برگ خرما كه تر و سبز آن را شتران خورند . و حافظ و نيكو نگاهدارندهء شتر . عثن ( asan ) ا . ع . بت خرد و كوچك . ج : اعثان . و دود و دخان . عثن ( asan ) م . ع . عثن الثوب عثنا ( از باب سمع ) : بوى دود گرفت آن جامه . عثن ( asen ) ص . ع . ثوب عثن : جامهء بوى دود گرفته . عثن ( asen ) ا . ع . طعام تباه شدهء از دود و بوى دود گرفته . عثنجج ( asanjaj ) ا . ع . شتر ستبر تيز رو . عثنون ( osnun ) ا . ع . ريش . و آنچه زيادتر از ريش برآيد از موى بر دو رخسار . و آنچه بر زنخ و زير آن رويد . و درازى ريش . و موى دراز زير زنخ شتر . و اول باد . و باران عام و يا بارانى كه در ميان زمين و آسمان بود . و آنچه در زير منقار خروس باشد . ج : عثانين . عثو ( asv ) و ( osovv ) م . ع . عثافى الارض عثوا و عثوا ( از باب نصر ) : فساد انگيخت در زمين . قوله تعالى : لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ . عثواء ( asv ) ا . ع . كفتار ماده . و زن پيرگنده . و زن احمق و پرموى . عثوة ( asvat ) ا . ع . زلف دراز . ج : عثى . و يق : شاب عثى الارض يعنى پژمريد و خشك شد گياه . عثوثج ( asavsaj ) و عثوجج ( asavjaj ) ا . ع . شتر دفزك و تيزرو . عثوثل ( asavsal ) ا . ع . مرد گنگلاج و فروهشته گوشت كم فهم . عثوجج ( asvajaj ) ا . ع . مر . عثوثج . عثور ( asur ) ص . ع . فانى و زوال‌پذير . و سزاوار پايمال شدن . عثور ( osur ) م . ع . عثر عثرا و عثورا . مر . عثر . عثول ( asul ) ا . ع . گول و احمق . ج : عثل . و خرمابن ستبر تنه درشت . عثول ( esvall ) ا . ع . مرد گگلاج سست و فروهشته گوشت . و مرد بسيار موى در سر و بدن . عثولى ( asvaliyy ) و عثولية ( asvaliyyat ) ص . ع . انبوه و درهم . و لحية عثولية : ريش انبوه . عثون ( osun ) م . ع . عثن عثنا و عثونا . مر . عثن . عثى ( os ) ع . ج . عثوة . عثى ( osiyy ) ع . ج . عائى . عثى ( osiyy ) و ( esiyy ) م . ع . عثى عثيا و عثيا و عثيانا ( از باب ضرب و فتح و سمع ) : تباه كرد و فساد انگيخت . عثيان ( esy n ) ا . ع . كفتار نر . عثيان ( esay n ) م . ع عثى عثيا و عثيا و عثيانا . مر . عثى و عثى . عثيثة ( osaysat ) ا . ع . مصغر عثة : مته و كرمك گندم‌خوار . عثير ( asir ) م . ع . عثر عثرا و عثارا و عثيرا . مر . عثر . عثير ( esyar ) ا . ع . خاك و گرد و غبار و گل و لاى كه به اطراف پايها زير و بالا شده باشد . و نشان پنهان . عثيل ( esyal ) ا . ع . كسى كه روغن نمالد و آرايش نكند . و كفتار نر . و ام عثيل : كفتار ماده . عج ( ajj ) م . ع . عج عجا و عجيجا ( از باب ضرب و نصر و سمع ) : برداشت آواز را و بانگ كرد . الحديث : افضل الحج العج و الثج : بهترين حج آنست كه آواز را بتلبية بلند كنند و خون هدى را بريزند . و عج الناقة : زجر كرد و راند ماده شتر را بلفظ عاج عاج . و عج القوم : نيك ماهر شدند آن گروه در فند ركوب . و عجت الريح : سخت و زيد با دو گرد و غبار برانگيخت . و عج الرعد : غريد تندر .