افزاع . و نام چند نفر . فزع ( faza ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوف و ترس و بيم و هول و هراس . و فرياد و فغان . و زارى و ناله و گريه . و فزع و جزع : التماس و الحاح با ناله و زارى . و دادخواهى . و روز فزع اكبر : روز قيامت . فزع ( faze ' ) ص . ع . ترسان و خائف . فزعة ( foz'at ) ا . ع . هر كه مردم از وى ترسند . فزعة ( faze'at ) ص . ع . مؤنث فزع : زن ترسان و خائف . فزعة ( foza'at ) ا . ع . مرد بسيار ترسندهء از مردم . فزفزة ( fazfazat ) م . ع . راندن و دور كردن مردم و جز آن را . فزود ( fazud ) و ( fozud ) ا . پ . افزونى و زيادتى و فزايش و اضافه و زياده . فزودن ( fazudan ) و ( fozudan ) ف م . پ . افزودن و زياد نمودن و علاوه كردن و اضافه نمودن . فزوره ( fazvare ) ا . پ . چوبى كه در پس در خانه اندازند . فزوزة ( fozuzat ) م . ع . فزفزازة و فزوزة . مر . فزازة . فزون ( fazun ) و ( fozun ) ا و ص . پ . زياد . و زيادتر و افزون . و بسيارى و كثرت و زيادتى . و اندازه . فزونا ( fozun ) م ف . پ . بطور بسيار و بغايت و بسيار زياد . فزونى ( fazuni ) و ( fozuni ) ا . پ . بسيارى و فراوانى و كثرت و زيادتى . و فزونى كردن : زيادتى كردن . فزه ( faze ) ا . پ . نره و ذكر . فزه ( fezeh ) ص . پ . زشت و بد شكل . و ناپاك و پليد و چركين . و غالب و غلبه‌كننده . و فير . فزيدون ( fazidun ) ص . پ . زياده و افزون و زيادتر . فزيز ( faziz ) م . ع . فز الجرح فزيزا ( از باب ضرب ) : روان گرديد زخم و تر شد . فژ ( faj ? ) ا . پ . چرك و وسخ . و ناپاكى و آلايش . و دروغ و كذب . و مصاحب و همنشين . و شعله . فژ ( faj ? ) ص . پ . ملوث و ناپاك و پليد . فژ ( foj ? ) ا . پ . يال اسب . فژاك ( faj ? k ) و فژاكن ( faj kan ) و فژاگين ( faj ? - agin ) ص . پ . پلشت و چركين و چرك آلود و پليد . و با كراهت و نفرت‌دار . و ناپاك و ملوث . فژدره ( faj ? dare ) ا . پ . چوبى كه در پس در اندازند تا در گشوده نگردد . فژر ( faj ? ar ) و فژژ ( faj ? aj ? ) ا . پ . خولنجان . و اگر تركى . فژغرده ( faj ? qarde ) ص . پ . تر و تر كرده و مرطوب . و نرم شده . فژغند ( faj ? qand ) ا . پ . هر گياهى كه بر گرد درخت پيچد و بخشكاند آن را . فژغند ( faj ? qand ) ص . پ . پليد و چركين و ناپاك . فژغنده ( faj ? qande ) ص . پ . ناپاك و چركين و پليد . و زشت . فژگن ( faj ? - gan ) و فژگند ( faj ? gand ) و فژگنده ( faj ? gande ) ص . پ . فژغنده . فژم ( faj ? m ) ا . پ . دلتنگى و فروماندگى . فژولنده ( foj ? ulande ) افا . پ . تقاضا كننده و برانگيزاننده بجنگ و ديگر كارها . و دوركننده . و راننده . فژوليدن ( fej ? ulidan ) ف ل و م . پ . پژمردن و افسردن . و پژمردن كنانيدن . و پريشان شدن . فژوليدن ( foj ? ulidan ) ف م . پ . تقاضا كردن . و تحريك كردن و برانگيختن بجنگ و ديگر كارها . و دور كردن . و راندن . و تكانيدن گرد و خاك از جامه و دامن . فژه ( faj ? e ) ا . پ . مصاحب و رفيق با نفرت كه پيوسته خود را پليد و چركين دارد . و دندانهء كليدان . فژه ( fej ? eh ) ص . پ . زشت و پليد و ناپاك . و درشت . فژيژ ( faj ? ij ) ا . پ . خولنجان . فژيغون ( faj ? iqun ) ا . پ . نام حكيمى ايرانى . فسء ( fas ' ) م . ع . فسا الثوب فسأ ( از باب فتح ) : دريد جامه را . و فسا فلانا : بچوبدستى زد بر پشت فلان . و فسا عنه : بازداشت از آن . فسء ( fas ' ) م . ع . فسئ فسأ ( از باب سمع ) : افسأ گرديد . مر . افسأ . فسا ( fas ) ا . پ . نام شهرى از ملك فارس . فسا ( fas ) م . ع . لغة فى فسء . فسا ( fos ) ص . ع . گند . فساء ( fos ' ) م . ع . فسا فسوا و فساء ( از باب نصر ) : تيز داد بىبانگ و گند كرد . فساء ( fass ' ) ص . ع . كسى كه بسيار تيز دهد . فساتيت ( fas tit ) و فساتيط ( fas tit ) ع . ج . فستات و فستاط . فساح ( fos h ) ص . ع . مكان فساح : جاى گشاده و فراخ . فساحة ( fas hat ) م . ع . فسح المكان فساحة ( از باب كرم ) : فراخ گرديد جاى . فساد ( fas d ) ا . ع . تباهى . و خشك‌سال . يق : فى السنة فساد يعنى در امسال خشكسالى است . و اخذ الامير مال فلان فسادا اى ظلما .