كردگى بطور خدعه . و گول و غدر و حيله و تزوير و هلالوس . و ريا و نيرنگ . و خيانت و تلبيس . و گمراهى و ضلالت . و هر چيزى كه بدان كسى را شيفته كنند و بربايند . و طلسم . و شيوه‌اى در عشقبازى . و شهوت پرستى . و ناز و كرشمه . فريب ( farib ) و ( ferib ) و ( fareyb ) و ( fereyb ) ص . پ . فريبنده . و رباينده . و مكركننده ، و هميشه مركب با اسم استعمال مىگردد . مانند : مردم فريب : كسى كه مردم را بطور خدعه و غدر مىربايد . و ناظر فريب : كسى كه هر كه به دو بنگرد وى را مىربايد . و فريب خوردن : فريفته شدن و گول خوردن و مغبون شدن . و فريب دادن : گول زدن و فريفتن و مكر كردن . فريبا ( ferib ) ص . پ . فريبنده . و فريفته . فريب آميز ( farib - miz ) ص . پ . چيزى كه آميخته با فريب و گول و خدعه بود . فريب اندازى ( farib - and zi ) ا . پ . روباه بازى و تلبيس و تزوير . فريب‌انگيز ( farib - angiz ) ص . پ . غدار و حيله باز . فريبرز ( fariborz ) ا . پ . نام پسر كيكاوس . و نام زنى . فريب‌خور ( ferib - xor ) ص . پ . گول و ابله . و مغبون . فريب خورده ( ferib - xorde ) ص پ . گول خورده و مغبون . فريب خورى ( ferib - xori ) ا . پ . مغبون شدگى و گول خوردگى . فريب‌ده ( ferib - deh ) ص . پ . فريبنده . فريب‌دهى ( ferib - dehi ) ا . پ . فريب و حيله بازى و غدر و تزوير و تلبيس . فريب ساز ( ferib - s z ) ص . پ . مكار و غدار و حيله‌باز . فريب سازى ( ferib - s zi ) ا . پ . كار حيله‌گرى و غدر و غدارى و تلبيس و تزوير . فريب‌كار ( farib - k r ) ص . پ . مكار و غدار و فريب ساز . فريبگاه ( ferib - g h ) و فريبگه ( ferib - gah ) ا . پ . طلسم و سحربند . و جائى كه در آن طلسم بسته باشند . فريبندگى ( feribandagi ) ا . پ . مكر و فريب و حيله‌بازى و ريا و تزوير . و خيانت . فريبنده ( feribande ) ص . پ . حيله باز و فريب دهنده و مغبون‌كننده . فريبى ( faribi ) ا . پ . مكار و عيار و حيله‌باز . فريبيدن ( feribidan ) ف ل و م . پ . فريفتن . و فريفته شدن . و بازى دادن . فرية ( faryat ) ا . ع . يك بار شير دوشيدن . فرية ( feryat ) ا . ع . دروغ . و افترا . فرية ( fariyyat ) ا . ع . دول بزرگ فراخ . فريج ( farij ) ا . پ . خولنجان . فريج ( farij ) ا . ع . سرد و بارد . و كمان دور زه . و ماده شترى كه نخستين بار آرد . فريجاب ( farij b ) ا . پ . باران خرد . و شبنم و ژاله . فريخ ( forayx ) ا . ع . مصغر فرخ . و فلان فريخ قريش ، و اين تصغير را در تعظيم گويند . فريد ( farid ) ا . پ . دانهء وسط گردن‌بند و سبحه و جز آن . و نام دجال . فريد ( farid ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىمثل و مانند ويكه و تنها و منفرد . و فريد الدهر : يگانهء روزگار . فريد ( farid ) ا . ع . يگانه و بىمثل و بىنظير . و مهره‌اى كه فاصل باشد ميان مرواريد و طلا چون آنها را برشته كشند . و گوهر نفيس . و مرواريدهاى برشته كشيده كه در ميان آنها چيز ديگرى باشد . و مرواريد بزرگ . ج : فرائد . و نيز فريد : آن مهرهء از پشت كه واقع شده است ميان شش مهرهء پائين‌تر از مهره‌هاى گردن . و شش مهرهء بالاى استخوان سرين . ج . نيز : فرائد . فريد ( farid ) ص . ع . سيف فريد : شمشير جوهردار بىمثل . و شيئ فريد : چيز بىمثل و مانند . فريد ( forid ) ا و ص . پ . شكارى . و صياد . و منجمد شده . فريدة ( faridat ) ا . ع . گوهر نفيس و يگانه . و مهرهء ميان پشت . ج : فرائد . فريدون ( faridun ) و ( feridun ) ا . پ . نام فلك البروج . و نام پادشاه معروف و مشهور ايران كه 750 سال قبل از ميلاد مسيح ابتداى پادشاهى او بود . فريده ( faride ) ص . پ . مغرور و متكبر و خودراى و خودبين و سرسخت . فريدى ( faridi ) ص . پ . ناگهانى . و بدون قصد و اراده . فريديس ( faridis ) ا . پ . ملخ دريائى . فرير ( farir ) ا . ت . گياهى كه گاو زبان نيز گويند . فرير ( farir ) ا . ع . بره . و برهء نر . و برهء ميش . و بزغاله . و گوسالهء دشتى . ج : فرار . و دهان . و جاى دست گرفتن سوار از يال اسب . و نيز نام پدر قيس . فريرون ( farirun ) ص . پ . بدبخت و كسى كه روز به نباشد و بىنصيب و بيطالع و محروم . فريز ( fariz ) و ( feriz ) ا . پ . گياهى كه ستور را فربه كند .