سخت . و دشمنى زن و شوى . فروك ( foruk ) م . ع . فرك فركا و فركا و فروكا . مر . فرك ( fark ) و فرك ( ferk ) . فروكاس ( faruk s ) ا . پ . مردم خسيس و دون همت . فروكش كردن ( feru - kac - kardan ) ف ل . پ . دعوا كردن از روى لجاجت و سماجت و ستيزه كردن و منازعه نمودن . و اقامت كردن و در جائى ماندن . فرو كشيدن ( feru - kacidan ) ف م . پ . كشيدن . و پائين كشيدن . و به زير آوردن . و به روى زمين كشيدن . فروكوفتن ( feru - kuftan ) ف م . پ . بر زمين زدن . و كوفتن . و سائيدن . فروگذار ( feru - goz r ) ا . پ . غفلت و تغافل و بىپروائى و فروگذاشت . فروگذاشت ( feru - goz ct ) ا . پ . غفلت و قصور و تغافل و سستى و بىپروائى و بىخبرى . و اهمال و كوتاهى و تقصير . فروگذاشتن ( feru - goz ctan ) ف . م . پ . گذاشتن . و رخصت دادن . و ممانعت نكردن . و آزاد كردن . و ترك كردن . و اهمال كردن و غفلت نمودن و غافل شدن . و تقصير كردن . و تلف نمودن و ضايع ساختن . و فروهشتن . فروگرفتن ( feru - gereftan ) ف م . پ . گرفتن و اخذ كردن . و سخت زدن . و ربودن . فروگشتن ( feru - gactan ) ف ل . پ . ناپديد شدن و نابود گشتن . فروما ( feru - m ) پ . كلمهء نهى يعنى فرود ميا . و دريغ مدار . و بازمدار . فروماليدن ( feru - m lidan ) ف م . پ . برچيدن . و جمع كردن و فراهم كردن . و پيچيدن . و افشردن . فروماندگى ( feru - m ndagi ) ا . پ . درماندگى و عجز . و نيازمندى و بىنوائى و افلاس و گدائى . و دلشكستگى و مصيبت و دل‌فگارى و مأيوسى . فروماندن ( feru - m ndan ) ف ل . پ . انتظار كشيدن و منتظر بودن و نگران شدن . و ماندن . و درنگ كردن . و چسپيدن . و پيوسته شدن و ملزم گشتن . و متحير شدن . و عاجز گرديدن و درماندن . فرومانده ( feru - m nde ) ص . پ . شكسته و درمانده و ناتوان و عاجز و افگار و آزرده و خسته و دلتنگ و غمگين و ملول . و خوار و دون . و ستم ديده و مظلوم . و بيچاره و بىمعين و بىياور . و ناتمام و ناقص . و فرومانده شدن : عاجز شدن و ناتوان گشتن . و مظلوم گشتن . و درمانده شدن . فرومانى ( feru - m ni ) ا . پ . فروماندگى . فرومايگان ( feru - m yag n ) ا . پ . ج . فرومايه : مردمان دون و پست همت . فرومايگى ( feru - m yagi ) ا . پ . دونى و پستى و حقارت و خوارى . فرومايه ( feru - m ye ) ص . پ . دون و بد سرشت . و كمينه و خوار و ذليل . و پست و سفله . و حقير و ناكس و بىقدر . و فروتن و متواضع . و نادان و جاهل و بىدانش و بىهنر . و مفلس و تهيدست . و بخيل . و طمعكار . و مصرف و كسى كه بيقاعده خرج كند . فرومايه‌قول ( feru - m ye - qavl ) ا و ص . پ . كلام بيهوده و سخن بىمزه . و بيهوده‌گوى . فرومد ( farumad ) ا . پ . نام دهى در طوس كه فرامد نيز گويند . فروميرانيدن ( faru - mir nidan ) ف م . پ . خاموش كردن چراغ و آتش و جز آن . فرونجك ( forunjak ) ا . پ . اطراف و پيرامون دهان . و كابوس . فروند ( farvand ) پ . ص . توصيفى كه در كشتى استعمال كنند . مانند : يك فروند و يا دو فروند كشتى يعنى يك دستگاه و يا دو دستگاه كشتى . فروند ( farvand ) و فرونده ( farvande ) ا . پ . چوبى كه در پس در اندازند تا گشوده نگردد . و كشتى بادبان كشيده . و سكان كشتى . فرونشاندن ( feru - nec nidan ) ف م . پ . خاموش كردن آتش . و كم كردن گرمى و تندى چيزى . فرونشانيدن ( feru - nec nidan ) ف . پ . پائين نشانيدن . و پائين آوردن . و پائين نهادن . و آرام كردن . و كم كردن . و تسكين دادن . و خاموش كردن . و سرزنش و عتاب كردن . فرونشستن ( feru - necastan ) ف ل . پ . خاموش شدن . و آرام گشتن . و ته نشين شدن و درد گشتن . و پائين آمدن . و پائين نشستن . و كم شدن تندى وحدت چيزى . فرونهادن ( feru - neh dan ) ف م . پ . پائين نهادن و پائين آوردن . و فروگذاشتن . و معزول كردن . فروهة ( foruhat ) ا . ع . انبساط و شادمانى . و سبكى . و يق للبرذون و البغل و الحمار : فاره بين الفروهة . فروهة ( foruhat ) م . ع . فره فروهة و فراهة . مر . فراهة . فروهخته ( feru - hexte ) ص . پ . موافقت كرده و متحد . و رسيده . و درآمده و داخل شده . فروهر ( foruhar ) ا . پ . جوهر ضد عرض . و جسم . و ماده . فروهشتگى ( feru - hectagi ) ا . پ .