على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
2550
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
فرمش ( faramoc ) و فرمشى ( faramoci ) و ( farmoci ) م ف . پ . فراموش و از خاطر محو شده و از ياد رفته . فرمگن ( faram - gan ) و فرمگين ( faram - gin ) ص . پ . غمگين و اندوهناك و تنگدل . و فرومانده . فرمگينى ( faram - gini ) ا . پ . غمگينى و تنگدلى و اندوه . و فروماندگى . فرمناك ( faram - n k ) ص . پ . اندوهناك و غمگين و پر از غم و غصه . فرمند ( far - mand ) ص . پ . زيرك و هوشيار . و نورانى . و پاك و پاكيزه . فرمودگى ( farmudagi ) ا . پ . حكم و امر . و مطيع و منقاد شدگى . فرمودن ( farmudan ) ف ل و م . پ . حكم كردن و امر نمودن و فرمان دادن . و لطف كردن و عنايت كردن . و آمدن . و رسيدن . و نشستن . فرموده ( farmude ) ص . پ . امر شده و حكم شده و فرمان داده شده . فرموده ( farmude ) ا . پ . وصيت و سپارش . و دستور و فرمايش و حكم . و حكم مطاع . و منشور . فرموش ( farmuc ) م ف . پ . فراموش . فرموك ( farmuk ) و فرموگ ( farmug ) ا . پ . گروههء ريسمان ريسيدهء بر دوك پيچيده . و چوبى مخروطى كه كودكان ريسمان بر آن پيچند و از دست گذرانيده بر زمين اندازند تا بچرخد و در گردش آيد . فرموهد ( farmuhad ) ا . پ . نام دهى در طوس كه فارمد و فرمد نيز گويند . فرمه ( farme ) ا . پ . بنفشه . و فرفير . فرن ( forn ) ا . ع . تابهء سفالين كه در وى نان پزند . و تنور و كوره . ج : افران . فرناة ( farn t ) م . ع . فرنأه فرناة : شكست گردن آن را و فرو كوفت . و پاره كرد آن را . فرناج ( fern j ) و ( forn j ) ا . ع . داغى مر شتران را . و نام موضعى در بلاد طى . فرناخيدن ( farn xidan ) ف ل . پ . خجل و شرمنده شدن . و ملايم و ظريف گشتن و خوش خلق شدن . - به گوش آويختن . و مكار و حيلهباز شدن . و پنبه زدن و حلاجى كردن . فرناد ( farn d ) ا . پ . زور و قوت و قدرت و توانائى . و پاياب . و تالاب . و تالاب ماهى . و پايان و انتها و انجام و عاقبت و آخر . فرناس ( farn s ) ا و ص . پ . غافل و بىخبر . و سست و كاهل . و خميازه كشنده و خواب آلوده و خوابناك و سست و تنبل از خواب . و نادان و تعليم نيافته و بيسواد . و نادانى . و تنبلى . و غفلت . و كاهلى . و خواب اندك . و مرد پير فرتوت . فرناس ( fern s ) ا . ع . رئيس و مهتر روستايان . ج : فرانسة و فرانيس . و شير ستبر گردن و سخت دلير . فرناك ( farn k ) ا . پ . بيت الخلا و مستراح و مبال و آشتنگاه و پاگاه و بادگاه و آشيگاه و نهانى و گوهدان و چرخى و جزرو و پاىخانه . فرنب ( ferneb ) ا . ع . موش . و بچهء كلاكموش . فرنتى ( farant ) ا . ع . زن زناكار نافرمان . فرنج ( faranj ) ا . پ . فرنگ . فرنج ( faranj ) و ( foronj ) و ( feronj ) ا . پ . پيرامون و گرداگرد دهان . و شاخهء بزرگى از درخت كه چون آن را ببرند از اطراف وى شاخههاى كوچك برآيد . فرنجك ( faranjak ) و ( ferenjak ) ا . پ . كابوس . فرنجمسك ( faranjmesk ) ا . ع . - مأخوذ از فرنجمشك فارسى و بمعنى آن . فرنجمشك ( faranj - mock ) ا . پ . افرنجمشك و بالنگوى صحرائى . فرنجه ( faranje ) و ( feranje ) ا . پ . ملك فرانسه . و همهء فرنگستان باستثناى يونان . و بندرى كه از آن بفرنگستان مىروند . فرنخة ( farnaxat ) ا . ع . نرمى و ملايمت پس از سختى و شدت . و آرامش پس از رميدگى . فرند ( farand ) و ( fernad ) ا . پ . جوهر و صقالت تيغ و شمشير . فرند ( ferend ) ا . ع . - مأخوذ از تازى - جوهر شمشير . و شمشير جوهردار . و نگار شمشير . و گل سرخ . و جامهاى كه بپارسى پرنگ گويند . و دانهء انار . و گياه حوجم . ج : فراند . فرند ( ferend ) ا . ع . ديگ افزار و توابل . ج : فراند . فرنداة ( ferend t ) ا . ع . مرغ سنگخوار و قطا . فرنداد ( ferend d ) ا . ع . نام درختى . فرندادان ( ferend d ne ) ا . ع . بصبغهء تثنيه : نام دو كوه در دهناء كه در برابر يكديگر واقعاند . فرنسة ( farnasat ) ا . ع . فرنسة المراة : خوبى تدبير زن در امور خاندارى . فرنع ( ferne ' ) و ( forno ' ) ا . ع . شپش ميانه نه بزرگ و نه كوچك . فرنق ( fornoq ) ا . ع . ردى و هيچكاره . فرنگ ( farang ) و ( fereng ) ا . پ . اروپا . و اروپائى و مردم اروپا . و ايطاليائى . و نصارى . و آن گروه از مردم كه لباسهاى كوتاه مىپوشند . و كشتى يك دگلهاى كه با پارو مىرانند . فرنگ ( ferang ) ا . پ . چوبى پهن