رغائب ( raq eb ) ع . ج . رغيبة . رغائب ( raq eb ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى مرغوب . و شب رغائب : اولين شب جمعهء ماه مبارك رجب . رغاية ( req yat ) و ( roq yat ) ا . ع . سرشير و كفك شير . رغب ( raqb ) و ( roqb ) و ( raqab ) م . ع . رغبه و رغب فيه رغبا و رغبا و رغبا و رغبة و رغبة و رغبة و رغبى و رغبى و رغباء و رغبانا و رغبوتا و رغبوتى ( از باب سمع ) : اراده كرد آن را و خواهانى نمود . و رغب عنه : نخواست آن را و اعراض نمود از آن و ترك آن را كرد . و رغب اليه : زارى نمود بسوى آن . و بخضوع و خشوع خواست آن را . و رغب بنفسه عنه : نهاد خود را بر آن . رغب ( roqb ) ا . ع . پرخورى . و گشادى معده . رغب ( roqb ) و ( roqob ) م . ع . رغب الوادى رغبا و رغبا ( از باب كرم ) : فراخ و كلان گرديد رودبار . و رغبت الارض : نرم و فراخ گرديد زمين . و رغب فلان : آزمند و حريص شد و داراى شره گرديد فلان . و بسيار شد خوردن آن . و نيز شوم شد فلان . رغب ( roqob ) ص . ع . ارض رغب : زمين نرم فراخ ريگناك . و زمينى كه آب در آن روان نشود مگر بباران بسيار . و واد ( vaden ) رغب : رودبار فراخ آب بسيار بردار . رغباء ( raqb ' ) م . ع . رغب رغبا و رغبا و رغباء . مر . رغب . رغبات ( raqab t ) ا . ع . ج . رغبة و رغبة . رغبان ( raqab n ) م . ع . رغب رغبا و رغبا و رغبانا . مر . رغب . رغبانة ( roqb nat ) ا . ع . گره بند نعل . رغبة ( raqbat ) و ( raqabat ) ا . ع . اراده و ميل . ج : رغبات . رغبة ( raqbat ) و ( roqbat ) و ( raqabat ) م . ع . رغب رغبا و رغبة و رغبة و رغبة . مر . رغب . رغبت ( reqbat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميل و اراده . و حرص . و خواهش و خواهش از روى ميل و آرزو از چيزى . و رغبت كردن : كيپانيدن و مايل شدن . رغبوب ( raqabub ) ص . ع . مرد آزمند و حريص . رغبوت ( raqabut ) و رغبوتا - ( raqabut ) و رغبوتى ( raqabut ) و رغبى ( raqb ) و ( roqb ) م . ع . رغب رغبا و رغبوتا و رغبوتى و رغبى و رغبى . مر . رغب . رغث ( raqs ) ا . پ . گلنار و گل درخت انار نر . رغث ( raqs ) م . ع . رغث الوالدامه رغثا ( از باب فتح ) : مكيد آن بچه شير مادر را . و رغث ( مجهولا ) : دردناك رگ پستان گرديد . و رغث الرجل ( ايضا مجهولا ) : بسيار شد بر آن مرد سؤال چندان كه هر چه پيش او بود سپرى شد . و رغثه : نيزه بر نيزه زد او را . رغثاء ( roqs ' ) ا . ع . رگهاى شير در پستان . و پى زير پستان . رغد ( raqd ) و ( raqad ) ص . ع . عيش رغد : زندگانى فراخ . و عيش رغد كذلك . و عيثة رغد : زيست خوش و راحت و فراخ . و كذا عيشة رغد . رغد ( raqd ) و ( raqad ) م . ع . رغد العيش رغدا و رغادة ( از باب كرم ) و رغد رغدا و رغدا ( از باب سمع ) : فراخ شد زندگانى و نرم و راحت گرديد . رغد ( raqad ) ص . ع . ج . راغد . يق : قوم رغد : گروه داراى عيش واسع و روزى فراخ . و كذلك : نساء رغد ( يستوى فيه المذكر و المونث ) . رغرغة ( raqraqat ) م . ع . فراخ بودن زيست . و فرو رفتن كسى در نيكوئى . و همه وقت آب يافتن شتر . و آب دادن شتر را روزى بصبح و روزى بشام . و سير آب نادادن شتر را . و نهان كردن چيزى . و لازم گردانيدن شوره گياه شتر را با عدم رغبت آن . و خوردن شتران آب را بعد از چريدن شوره گياه كه در حوالى آب باشد . رغزه ( raqze ) ا . پ . پتو كه نوعى از لباس پشمين است كه بيشتر مردم بدخشان و مردم كشمير و مردم كرمان پوشند . رغس ( raqs ) ا . ع . دست . و دسترس . ج : ارغاس . و نيكوئى . و بركت و گواليدگى . رغس ( raqs ) م . ع . رغسه الله مالا رغسا ( از باب فتح ) : زياد گرداند خداى مال او را و بركت دهد در آن . رغش ( raqc ) م . ع . فتنه انگيختن . و تباهى . ارد آوردن ( و الفعل من فتح ) . يق : لا ترغش علينا : فتنه مينگيز بر ما و تباهى مريز . رغف ( raqf ) م . ع . رغف البعير رغفا ( از باب فتح ) : فرو خورانيد آن شتر را دانه و آرد و مانند آن . و نيز رغف : گرد آوردن خمير و يا گل و كشيدن آن بدست تا فراهم آيد . رغف ( roqof ) و رغفان ( roqf n ) ع . ج . رغيف . رغل ( raql ) ا . ع . آگندگى و پرى خوشه از دانه . رغل ( raql ) م . ع . رغل امه رغلا و رغلة ( از باب فتح ) : مكيد شير مادر را و يا خاص است بمكيدن بزغاله شير مادر را