على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1662
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
گرديد و چون رضاعة را بالامة رديف كنند از باب كرم آيد و گويند لؤم و رضع ولى چون مفرد استعمال شود رضع از باب سمع و نيز از باب فتح رضع گويند . رضاعة ( raz at ) و ( rez at ) م . ع . رضع رضاعة و رضاعة . مر . رضاع و رضاع . رضاعت ( rez at ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شيرخوارگى كودك . و سن رضاعت : سن شيرخوارگى . رضاعى ( rez i ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب برضاع يعنى همشير . و برادر و خواهر رضاعى : برادر و خواهر همشير كه از يك زن شير خورده باشند و كوكه نيز گويند . رضام ( rez m ) ع . ج . رضم و رضم و رضمة و رضمة . رضام ( roz m ) ا . ع . گياهى . و اندك از هر چيز . و رضام من نبت : اندكى از گياه . رضامند ( rez - mand ) ص . پ . خوشدل . و قبولكننده . و راضى . و اذن دهنده . رضامندى ( rez - mandi ) ا . پ . قبول . و اجازت و رخصت و اذن . رضايت ( rez yat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خشنودى و رضامندى و قبول و پسنديدگى و ميل . رضائى ( rez i ) ا . پ . قسمى از شال كشميرى كه در فصل زمستان بر سر اندازند . رضب ( razb ) م . ع . رضب الرجل ريق المراة رضبا ( از باب نصر ) : مكيد آن مرد آب دهان آن زن را . و رضب المطر : بيك بار ريخت باران . و رضبت الشاة : به زانو در آمد گوسپند . رضبة ( razabat ) ا . ع . ج . راضب كه نوعى از درخت كنار باشد . رضح ( razh ) ا . ع . نوى الرضح : سفال خرما كه بوقت كوفتن برجهد و پراكنده شود . رضح ( razh ) م . ع . رضح الحصى رضحا ( از باب فتح ) : ريزه كرد سنگ ريزه را . و رضح النواة : ريزه كرد سفال خرما را . رضح ( rozh ) ا . ع . ريز ريزهء سفال خرما . و سفال خرماى شكسته و ريزه شده . و شكسته و ريزه شدهء از هر چيزى . رضخ ( rozx ) م . ع . رضخ الحصى رضخا ( از باب ضرب و فتح ) : ريز ريز كرد سنگ ريزه را . و كذلك رضخ النوى . و رضخ له : عطاى اندك داد او را . و رضخت راس الحية بالحجارة : كوفتم سر مار را به سنگ . و رضخ به الارض : او را بر زمين زد . و رضخت التيوس : سرون زدن گرفتند تكهها . و نيز رضخ : همديگر را سنك انداختن . رضخ ( razx ) و ( rozx ) ا . ع . خبرى كه بشنوند و باور ندارند آن را . رضد ( razd ) م . ع . رضد المتاع رضدا ( از باب نصر ) : بر هم نهاد رخت را . رضد ( razad ) ص . ع . متاع رضد : رخت بر هم نهاده . رضراض ( razr z ) ا و ص . ع . سنگريزه ها كه زير پا كوفته گردند . و زمين كوفته شدهء بسنگها . و مرد بسيار گوشت . و بعير رضراض : شتر بسيار گوشت . و نيز رضراض : قطرههاى خرد از باران . و سرين لرزان و جنبان . رضراضة ( razr zat ) ص . ع . مؤنث رضراض . يق : ناقة رضراضة : ماده شتر بسيار گوشت . رضرض ( razraz ) ا . ع . سنگريزهها كه زير پا كوفته گردند . رضرضة ( razrazat ) م . ع . رضرضه رضرضة : شكست و ريزه كرد آن را . رضع ( raz ' ) م . ع . رضعه رضعا ( از باب ضرب و سمع ) : سؤال كرد از او شير و يا چيز ديگر . رضع ( raz ' ) و ( raza ' ) و ( raze ' ) م . ع . رضع او رضع رضعا و رضعا و رضعا . مر . رضاع و رضاع . رضع ( rez ' ) ا . ع . درختى كه شتر آن را مىخورد . رضع ( raza ' ) و ( raze ' ) ص . ع . هر چيز مكيده شده . رضع ( raza ' ) و ( raze ' ) و ( reza ' ) ا . ع . خرمابنان ريزه . رضع ( raza ' ) و ( raze ' ) ا . ع . بخيلى . و ناكس . رضع ( raze ' ) ص . ع . شير خواره . و بخيل ناكس . رضع ( rozo ' ) ع . ج . رضيع . رضع ( rozza ' ) ع . ج . راضع . رضعاء ( roza ' ) ع . ج . رضيع . رضعة ( razaat ) ا . ع . واحد رضع يعنى يك خرما بن ريزه و خرد . رضعة ( razeat ) ص . ع . مؤنث رضع . رضف ( razf ) ا . ع . سنگهاى تفسيده كه شير را بوى در جوش آرند . و استخوانهاى در زانو يكى با ديگرى پيوسته مانند انگشتهاى فراهم آمده و در اسب ما بين پاچه و دست . و مطفئة الرضف : بلاى سخت كه فراموش گرداند بلاهاى سابق را . و پيه كه چون به سنگ تفسيده رسد گداخته گرمى سنگ را فرو مىراند . و مارى خبيث كه هرگاه بر سنگ تفسيده گذرد زهر آن حرارت سنگ را فرو نشاند . رضف ( razf ) م . ع . رضفه رضفا ( از باب ضرب ) : داغ كرد آن را به سنگ